سودهای خانگی چیست؟

سودهای خانگی: مفهوم و نحوه عملکرد آن

سودهای خانگی نوعی درآمد سرمایه‌گذاری است که از فروش بخشی از سبد سرمایه‌گذاری فرد حاصل می‌شود. این دارایی‌ها با سودهای سهام سنتی که هیئت مدیره یک شرکت به طبقات خاصی از سهامداران توزیع می‌کند، متفاوت است.

نکات کلیدی

• سودهای خانگی به دسته‌ای از درآمد سرمایه‌گذاری اشاره دارد که از فروش جزئی سبد سرمایه‌گذاری یک سرمایه‌گذار حاصل می‌شود.
• سودهای خانگی برخلاف سودهای سهام سنتی است که هیئت مدیره یک شرکت به سهامداران پرداخت می‌کند.
• توانایی سرمایه‌گذاران در استخراج سودهای خانگی، بحثی را در مورد اینکه آیا سودهای سهام سنتی ارزش قابل توجهی ارائه می‌دهند، برانگیخته است.

درک سودهای خانگی

توانایی سرمایه‌گذاران در ایجاد سودهای خانگی خود، سوالاتی را در مورد اینکه آیا سودهای سهام سنتی ارزش واقعی ارائه می‌دهند، برانگیخته است. برخی از کارشناسان سرمایه‌گذاری استدلال می‌کنند که از آنجایی که قیمت سهام دقیقاً به میزان سود سهام در تاریخ بدون حق سود سهام کاهش می‌یابد، هرگونه سود مالی را خنثی می‌کند.این ایده در قلب نظریه عدم ارتباط سود سهام قرار دارد، که ادعا می‌کند سرمایه‌گذاران اساساً نیازی به توجه به سیاست پرداخت سود سهام یک شرکت ندارند، زیرا در صورت نیاز به ایجاد وجه نقد، گزینه فروش بخشی از سبد سهام خود را حفظ می‌کنند. مخالفان این نظریه استدلال می‌کنند که وقتی یک سرمایه‌گذار بخشی از سبد خود را می‌فروشد، در نهایت سهام کمتری در اختیار خواهد داشت، که در نتیجه منجر به کاهش پایه دارایی می‌شود، علی‌رغم هرگونه سود پولی کوتاه‌مدتی که ممکن است از آن بهره‌مند شوند.اقتصاددانان مرتون میلر و فرانکو مودیلیانی از اولین صداهایی بودند که در اوایل دهه 1960 با انتشار نظریه‌های خود، عدم ارتباط سود سهام شرکت‌ها را مطرح کردند.

سودهای سهام سنتی

همانطور که اشاره شد، هیئت مدیره یک شرکت مسئولیت اعلام پرداخت سود سهام به سهامداران را بر عهده دارد. پس از تاریخ اعلام، شرکت تاریخ ثبت را تعیین می‌کند تا مشخص کند کدام سهامداران واجد شرایط دریافت توزیع هستند. تاریخ بدون حق سود سهام، که دقیقاً دو روز کاری قبل از تاریخ ثبت رخ می‌دهد، آخرین روزی را نشان می‌دهد که فروشنده هنوز حق دریافت سود سهام را دارد، حتی اگر سهام خود را به خریدار فروخته باشد.سودهای سهام عادی معمولاً به صورت منظم ماهانه یا فصلی رخ می‌دهند، در حالی که سودهای سهام اضافی یا ویژه، توزیع‌های یکباره هستند. به طور کلی، هیئت مدیره یک شرکت پس از مشاهده نتایج سود بسیار قوی یا زمانی که یک شرکت به دنبال تغییر اساسی ساختار مالی خود یا انشعاب یک شرکت تابعه است، سودهای سهام ویژه را اعلام می‌کند.شرکت‌هایی که در بخش‌های مواد اولیه، نفت و گاز، مالی، مراقبت‌های بهداشتی، داروسازی و خدمات رفاهی فعالیت می‌کنند، از نظر تاریخی بالاترین بازده سود سهام را تولید می‌کنند. علاوه بر این، شرکت‌هایی که به عنوان مشارکت‌های محدود اصلی (MLP) یا صندوق‌های سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات (REIT) ساختار یافته‌اند نیز از برترین پرداخت‌کنندگان سود سهام هستند، زیرا این شرکت‌ها معمولاً بالغ هستند و جریان‌های نقدی پایداری را نشان می‌دهند.در مقابل، استارت‌آپ‌ها و سایر شرکت‌های با رشد بالا، مانند بسیاری از شرکت‌های فناوری، به ندرت سود سهام بالایی ارائه می‌دهند. این شرکت‌ها معمولاً ترجیح می‌دهند هرگونه سودی را که به دست می‌آورند، در تحقیق و توسعه یا گسترش عملیات سرمایه‌گذاری مجدد کنند.