ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

اخبار

هزینه دفتر کار خانگی چیست؟

افراد خوداشتغال و کارمندان دورکار می‌توانند بخشی از هزینه‌های خانه را به عنوان دفتر کار خانگی از مالیات کسر کنند.

هزینه‌های دفتر کار خانگی: معنی، محاسبه، مثال‌ها

هزینه‌های دفتر کار خانگی، هزینه‌هایی هستند که از اداره یک کسب‌وکار یا انجام فعالیت‌های مرتبط با اشتغال در یک محل اقامت اصلی متحمل می‌شوید.

نکات کلیدی:

  • هزینه‌هایی که در اداره کسب‌وکاری که در خانه خود انجام می‌دهید متحمل می‌شوید، در محدودیت‌های معین، از مالیات فدرال شما قابل کسر هستند.
  • برای محاسبه هزینه‌ها و کسورات خود، می‌توانید همه‌ی هزینه‌های خود را جمع‌آوری کرده و درصد اختصاص یافته‌ی خانه خود به کسب‌وکار را محاسبه کنید، یا از روش ساده‌شده برای انجام همان محاسبه استفاده کنید.
  • قوانین مربوط به کسورات با قانون کاهش مالیات و مشاغل سال 2017 تغییر کرده است، بنابراین مطمئن شوید که اطلاعات مربوط به کسورات منتشر شده در سال 2018 یا پس از آن را دریافت می‌کنید.

درک هزینه‌های دفتر کار خانگی

هزینه‌های دفتر کار خانگی به افراد اجازه می‌دهد برخی از هزینه‌های مسکن مانند قبوض آب و برق، بهره پرداخت شده برای وام مسکن ملک و مالیات بر دارایی را در اظهارنامه مالیاتی سالانه خود کسر کنند.

سازمان خدمات درآمد داخلی (IRS) جزئیات قوانین مربوط به کسورات دفتر کار خانگی را در نشریه 587 ارائه می‌دهد.

کسورات دفتر کار خانگی

هزینه‌هایی که توسط کسب‌وکاری که در خانه خود انجام می‌دهید متحمل می‌شوید، مبنای کسورات دفتر کار خانگی هستند که در صورت خوداشتغالی، می‌توانند صورتحساب مالیاتی شما را کاهش دهند.هرگونه خدمات یا تاسیساتی که منحصراً برای اهداف تجاری استفاده می‌شوند، به طور کامل قابل کسر هستند. این شامل لوازم اداری، خطوط تلفن و تجهیزات کامپیوتری است. میزان کسورات مجاز به عوامل متعددی از جمله نحوه ثبت اظهارنامه توسط مالک خانه و درآمد او بستگی دارد، اما اکثر افراد تا زمانی که هزینه‌ها در جریان عادی کسب‌وکار متحمل شوند، می‌توانند چندین مورد را به‌عنوان هزینه مطالبه کنند.

یک دفتر کار خانگی تنها در صورتی واجد شرایط کسورات دفتر کار خانگی است که معیارهای زیر را داشته باشد:

  • منحصراً و به‌طور منظم به‌عنوان محل اصلی کسب‌وکار شما استفاده شود.
  • منحصراً و به‌طور منظم به‌عنوان مکانی که در آن با بیماران، مشتریان یا مراجعان در جریان عادی تجارت یا کسب‌وکار خود ملاقات یا معامله می‌کنید، استفاده شود.
  • یک سازه جداگانه باشد که به خانه شما متصل نیست و در ارتباط با تجارت یا کسب‌وکار شما استفاده می‌شود.
  • به طور منظم برای استفاده‌های خاص ذخیره‌سازی استفاده شود.
  • به عنوان اجاره برای کسب‌وکار شما استفاده شود.
  • شما از خانه خود به عنوان یک مرکز نگهداری از کودکان استفاده می‌کنید.

قاعده کلی "انحصاری و منظم" است: مکانی که شما به عنوان دفتر کار خانگی خود تعیین می‌کنید باید منحصراً و به‌طور منظم به‌عنوان دفتر کار خانگی استفاده شود. به گفته IRS، "فضای مورد نظر نیازی به علامت‌گذاری با یک پارتیشن دائمی ندارد. اگر از منطقه مورد نظر هم برای مقاصد تجاری و هم برای مقاصد شخصی استفاده می‌کنید، الزامات آزمون استفاده انحصاری را برآورده نمی‌کنید."

اگر گوشه‌ای از خانه خود با یک میز دارید که فقط برای انجام معاملات تجاری از آن استفاده می‌کنید، آن فضا به‌عنوان فضای دفتر کار خانگی واجد شرایط است، اما اگر کسب‌وکار خود را با لپ‌تاپ در حالی که روی مبل کنار یکی از اعضای خانواده که تلویزیون تماشا می‌کند، انجام می‌دهید، نمی‌توانید مبل را به‌عنوان دفتر کار خانگی مطالبه کنید.

نحوه محاسبه هزینه‌های دفتر کار خانگی

IRS می‌گوید دو روش برای محاسبه میزان تشکیل دفتر کار خانگی از خانه شما و میزان هزینه‌های متحمل‌شده قابل کسر شما وجود دارد. روش اول (روش "معمولی") محاسبه هزینه‌های واقعی شما است. روش دوم روش "ساده‌شده" نامیده می‌شود که سریع‌تر است اما ممکن است کسورات زیادی را به همراه نداشته باشد.

روش معمولی

روشی که از حسابداری هزینه‌های واقعی شما استفاده می‌کند، با محاسبه موارد زیر شروع می‌شود:

  • کدام‌یک از هزینه‌های کسب‌وکار شما مستقیم، غیرمستقیم یا نامرتبط هستند.
  • درصد خانه شما که برای مقاصد تجاری استفاده می‌شود.

هزینه‌های مستقیم مواردی مانند رنگ‌آمیزی یا تعمیرات فقط در منطقه مورد استفاده برای کسب‌وکار هستند. هزینه‌های غیرمستقیم هزینه‌های کل خانه مانند بیمه، قبوض آب و برق و تعمیرات عمومی هستند که به دفتر کار خانگی شما نیز سود می‌رسانند.

برای محاسبه درصد مجاز تجاری از منطقه خانه خود، IRS دو روش ارائه می‌دهد:

  • مساحت (طول ضرب در عرض) مورد استفاده برای کسب‌وکار را بر مساحت کل خانه خود تقسیم کنید.
  • اگر اتاق‌های خانه شما تقریباً هم اندازه هستند، می‌توانید تعداد اتاق‌های مورد استفاده برای کسب‌وکار را بر تعداد کل اتاق‌های خانه خود تقسیم کنید.

روش معمولی نیاز به نگهداری سوابق دقیق دارد، اما IRS یک برگه کاری مفید برای قرار دادن مالیات‌دهندگان در مسیر درست دارد.اگر هزینه‌های شما کمتر از درآمد ناخالص شما از کسب‌وکار انجام‌شده در خانه شما باشد، تمام هزینه‌های شما قابل کسر هستند، اما اگر هزینه‌های شما از درآمد ناخالص شما بیشتر باشد، فقط بخشی از آنها قابل کسر است.

روش ساده‌شده

روش ساده‌شده در سال 2013 برای ساده‌سازی محاسبه کسورات مجاز برای دفتر کار خانگی شما معرفی شد. برای محاسبه کسورات خود با روش ساده‌شده، باید بدانید:

  • مساحت مجاز خانه شما که در انجام کسب‌وکار استفاده می‌شود. اگر کسب‌وکار را در کل سال در خانه انجام نداده‌اید یا مساحت در طول سال تغییر کرده است، باید مساحت مجاز مورد استفاده خود و تعداد روزهایی که کسب‌وکار را برای هر ماه انجام داده‌اید، بدانید.
  • درآمد ناخالص حاصل از استفاده تجاری از خانه شما.
  • مبلغ هزینه‌های کسب‌وکار شما که مربوط به استفاده از خانه شما نیستند.
  • اگر استفاده تجاری واجد شرایط برای یک مرکز نگهداری از کودکان است که از فضا در خانه شما به طور منظم (اما نه انحصاری) استفاده می‌کند، باید درصد زمانی را که بخشی از خانه شما برای نگهداری از کودکان استفاده می‌شود، بدانید.

پس از داشتن این اطلاعات، می‌توانید کسورات خود را با این مراحل محاسبه کنید:

  • مساحت مجاز را در 5 دلار ضرب کنید (یا کمتر از 5 دلار اگر استفاده تجاری واجد شرایط برای یک مرکز نگهداری از کودکان است که از فضا در خانه شما به طور منظم، اما نه انحصاری، استفاده می‌کند).
  • هزینه‌های حاصل از کسب‌وکار را که مربوط به استفاده از خانه نیستند، از درآمد ناخالص مربوط به استفاده تجاری از خانه کم کنید. اگر این هزینه‌ها بیشتر از درآمد ناخالص حاصل از استفاده تجاری از خانه باشد، نمی‌توانید برای این استفاده تجاری از خانه کسورات بگیرید.
  • مقدار کمتر از (1) و (2) را در نظر بگیرید. این مبلغی است که می‌توانید برای این استفاده تجاری واجد شرایط از خانه خود با استفاده از روش ساده‌شده کسر کنید.

قوانین دیگری اعمال می‌شود که توانایی مالیات‌دهنده را برای استفاده از روش ساده‌شده محدود می‌کند. به عنوان مثال، اگر فضا را با شخص دیگری به اشتراک می‌گذارید، نمی‌توانید هر دو همان فضا را کسر کنید. محدودیت‌های دیگر در نشریه 587 ذکر شده است.

مثال‌های واقعی از هزینه‌های دفتر کار خانگی

به عنوان مثال، یک نویسنده آزاد را در نظر بگیرید که کسب‌وکار خود را از خانه خود اداره می‌کند. آنها یک فضای اداری اختصاصی دارند که تقریباً 200 فوت مربع است، یک تلفن همراه که فقط برای تماس‌های مرتبط با کار استفاده می‌شود و اشتراک یک مجله که سرنخ‌های سرمقاله را به نویسندگان ارائه می‌دهد. همه این موارد به عنوان هزینه‌های دفتر کار خانگی قابل کسر مالیاتی هستند، از جمله 200 فوت مربع از خانه نویسنده، زیرا آن اتاق برای مقاصد تجاری استفاده می‌شود.علاوه بر این، نویسنده می‌تواند جوهری را که برای چاپ قراردادها استفاده می‌کند، هزینه کامل چاپگر همه‌کاره‌ای که برای ارسال قراردادهای امضا شده مجبور به خرید آن شده است و هرگونه آموزش مرتبط با صنعت که تکمیل می‌کند، کسر کند.از آن جایی که قانون کاهش مالیات و مشاغل میزان مالیات بر دارایی قابل کسر مالیات‌دهندگان را محدود کرد، نمی‌توانید از کسورات دفتر کار خانگی برای کسر کل مبلغ مالیات بر دارایی خود در صورت تجاوز از 10000 دلار استفاده کنید.هزینه‌های متنوعی وجود دارد که هنگام کار یک فرد از خانه خود، چه به عنوان کارمند از راه دور و چه به دلیل خوداشتغالی، قابل کسر است. یک متخصص مالیات گواهی شده می‌تواند کسورات موجود را بررسی کند و اطمینان حاصل کند که تمام مواردی که ادعا می‌شوند معتبر هستند.به عنوان مثال، اگر این نویسنده آزاد فضای اداری اختصاصی نداشت و به جای آن هر روز از کافی‌شاپ گوشه خیابان خانه خود کار می‌کرد، نمی‌توانست هزینه‌های مرتبط با قبوض آب و برق و وام مسکن را به عنوان بخشی از کسورات دفتر کار خانگی خود مطالبه کند. ممکن است کسورات اضافی دیگری برای او در دسترس باشد، مانند قهوه و دوناتی که هر روز هنگام کار در مغازه خریداری می‌کند.