توصیه نگهداری برای یک سهام چیست؟

توصیه "نگهداری" برای یک سهام چیست؟

نگهداری، توصیه‌ی یک تحلیلگر برای نه خرید و نه فروش یک اوراق بهادار است. به طور کلی انتظار می‌رود شرکتی که توصیه‌ی نگهداری دارد، با بازار یا با همان سرعت شرکت‌های قابل مقایسه عمل کند. این رتبه‌بندی بهتر از فروش اما بدتر از خرید است، به این معنی که سرمایه‌گذارانی که موقعیت‌های خرید فعلی دارند نباید بفروشند، اما سرمایه‌گذارانی که موقعیتی ندارند نباید خرید کنند.

درک توصیه‌های نگهداری

می‌توان توصیه‌ی نگهداری را به این صورت تصور کرد: آنچه را که دارید نگه دارید و از خرید بیشتر آن سهام خاص خودداری کنید. نگهداری یکی از سه توصیه‌ی سرمایه‌گذاری اساسی است که توسط موسسات مالی و تحلیلگران مالی حرفه‌ای ارائه می‌شود. همه‌ی سهام‌ها یا توصیه‌ی خرید، فروش یا نگهداری دارند. اغلب، یک سهام ممکن است دو یا چند توصیه‌ی متضاد ارائه شده توسط موسسات مالی مختلف داشته باشد. در این موارد، برای سرمایه‌گذاران مهم است که به توصیه‌های ارائه شده نگاه کنند و تصمیم بگیرند کدام یک برای شرایط خاص آنها دقیق‌تر است.اگر یک سرمایه‌گذار تصمیم بگیرد که یک سهام "نگهداری" است، دو گزینه بالقوه دارد. اگر سرمایه‌گذار قبلاً سهام شرکت را در اختیار دارد، باید سهام را نگه دارد و ببیند که در کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت چگونه عمل می‌کند. اگر سرمایه‌گذار هیچ سهامی از سهام شرکت را در اختیار ندارد، باید منتظر بماند تا چشم‌اندازهای آینده روشن‌تر شود.

نکات کلیدی

• توصیه‌ی نگهداری به این معنی است که تحلیلگری که آن را ارائه می‌کند، در کوتاه مدت عملکرد بهتر یا بدتر سهام مورد نظر را نسبت به سهام‌های قابل مقایسه پیش‌بینی نمی‌کند.
• نگهداری گاهی اوقات به عنوان تعریف ضعیف تلقی می‌شود، اما سهام‌هایی که نگهداری هستند همچنان می‌توانند در بلند مدت عملکرد خوبی داشته باشند.
• یک سهام می‌تواند توصیه‌های متضادی داشته باشد، بنابراین سرمایه‌گذاران باید قبل از تصمیم‌گیری به جزئیات توجه کنند.

نگهداری در مقابل استراتژی خرید و نگهداری

نگهداری، نظر یک تحلیلگر در مورد یک سهام است و با استراتژی خرید و نگهداری، که در آن یک اوراق بهادار سهام با این درک خریداری می‌شود که برای بلند مدت نگهداری خواهد شد، متفاوت است. تعریف بلند مدت به سرمایه‌گذار خاص بستگی دارد، اما اکثر افرادی که وارد استراتژی خرید و نگهداری می‌شوند، یک سهام را به مدت پنج سال یا بیشتر نگه می‌دارند. این نوع استراتژی سرمایه‌گذاران را مجبور می‌کند تا در طول رکودهای بازار و رکودهای اقتصادی به سرمایه‌گذاری‌های خود پایبند باشند تا در هنگام افت فروش نکنند. در عوض، آنها نوسانات را پشت سر می‌گذارند و در اوج می‌فروشند.

مزایای نگهداری سهام

هنگامی که یک سرمایه‌گذار سهام را نگه می‌دارد، در واقع یک موقعیت خرید در سهام را آغاز می‌کند. سرمایه‌گذارانی که سهام را برای مدت طولانی نگه می‌دارند، می‌توانند از سودهای سهام فصلی و افزایش بالقوه قیمت در طول زمان بهره‌مند شوند. حتی اگر به یک سهام توصیه‌ی نگهداری داده شود و ثابت بماند، اگر سود سهام پرداخت کند، سرمایه‌گذار همچنان می‌تواند سود ببرد. موقعیت نگهداری بد نیست، و حتی سهام‌هایی که به عنوان نگهداری برچسب‌گذاری می‌شوند می‌توانند در طول زمان افزایش قیمت داشته باشند. فقط به نظر نمی‌رسد که احتمالاً از سایر سهام‌های قابل مقایسه عملکرد بهتری داشته باشند.

خطرات نگهداری

با این حال، خطرات نگهداری سهام نیز وجود دارد. همه‌ی موقعیت‌های خرید در معرض نوسانات بازار و کاهش بالقوه قیمت هستند. گاهی اوقات سرمایه‌گذاران رکود خرد یا کلان اقتصادی را پیش‌بینی می‌کنند، اما سهام را نگه می‌دارند زیرا توسط یک موسسه مالی پیشرو توصیه شده است. اگر قیمت سهام متعاقباً با بازار کاهش یابد، سرمایه‌گذار پول از دست می‌دهد. با این حال، ضررهای کاغذی در یک افت گسترده‌ی بازار فقط در صورتی اهمیت دارند که سرمایه‌گذار در کوتاه مدت به پول نیاز داشته باشد. با این حال، اگر اصول یک سهام ضعیف شده باشد، سرمایه‌گذار باید مجدداً ارزیابی کند که آیا به نگهداری ادامه دهد یا خیر.