اخبار
حسابداری پوشش ریسک چیست؟
حسابداری پوشش ریسک، زمان شناسایی در صورت سود و زیان ابزار پوشش ریسک را با زمان شناسایی ریسک پوشش داده شده مطابقت می‌دهد.
حسابداری پوشش ریسک چیست؟
حسابداری پوشش ریسک تلاش می‌کند تا عملکرد یک سرمایه‌گذاری را با هم‌تراز کردن شناسایی سودها و زیان‌های مشتقات با تراکنش پوشش ریسک زیربنایی، به دقت منعکس کند.این روش، نوسانات ایجاد شده توسط تعدیل مکرر ارزش یک ابزار مالی را با ترکیب ابزار و پوشش ریسک به عنوان یک ورودی در صورت سود و زیان، کاهش می‌دهد.
نکات کلیدی
- هدف حسابداری پوشش ریسک، انعکاس عملکرد یک سرمایه‌گذاری با هم‌تراز کردن شناسایی سودها و زیان‌های مشتقات با تراکنش پوشش ریسک زیربنایی در صورت سود و زیان است.
- سه دسته حسابداری پوشش ریسک وجود دارد: پوشش ریسک ارزش منصفانه، پوشش ریسک جریان نقدی و پوشش ریسک سرمایه‌گذاری خالص.
- هدف پوشش ریسک یک موقعیت، کاهش نوسانات یک پورتفولیو است.
چرا پوشش ریسک؟
پوشش ریسک امیدوار است با اتخاذ یک موقعیت جبرانی در مقابل یک اوراق بهادار خاص، خطر ضررهای کلی را کاهش دهد. پوشش ریسک، تأثیر ضررهای مرتبط با نرخ بهره، نرخ ارز یا ریسک کالا را کاهش می‌دهد. بنابراین، پوشش ریسک نوسانات کل پورتفولیو را کاهش می‌دهد.حسابداری پوشش ریسک تأثیر مشابهی بر صورت‌های مالی دارد. حسابداری سنتی برای ابزارهای مالی پیچیده، و تعدیل ارزش برای انعکاس ارزش منصفانه می‌تواند نوسانات بزرگی در سود و زیان ایجاد کند. حسابداری پوشش ریسک، تغییرات ارزش بازار پوشش ریسک متقابل و اوراق بهادار اصلی را به عنوان یک ورودی واحد در نظر می‌گیرد، به طوری که این نوسانات بزرگ کاهش می‌یابد.
ثبت‌های حسابداری
حسابداری پوشش ریسک در دفترداری شرکت‌ها در رابطه با مشتقات استفاده می‌شود. مشتقات برای جبران ریسک‌های مرتبط با سرمایه‌گذاری اوراق بهادار استفاده می‌شوند. حسابداری پوشش ریسک آن‌ها را به عنوان یک مورد واحد ترکیب می‌کند، که در مقایسه با گزارش جداگانه هر کدام، ظاهر نوسانات را کاهش می‌دهد.حسابداری پوشش ریسک جایگزینی برای روش‌های سنتی ثبت سودها و زیان‌ها است. هنگام برخورد جداگانه با موارد - مانند یک اوراق بهادار خاص و پوشش ریسک مرتبط با آن - سودها یا زیان‌های هر کدام به طور مستقل نمایش داده می‌شوند.حسابداری پوشش ریسک دو مورد خطی را به عنوان یک مورد در نظر می‌گیرد. به جای فهرست کردن یک تراکنش سود و یک تراکنش جداگانه ضرر، این دو به طور همزمان بررسی می‌شوند تا مشخص شود که آیا سود یا زیان کلی بین آن‌ها وجود داشته است یا خیر. سپس، فقط مبلغ خالص ثبت می‌شود.
دسته‌بندی‌های FASB
موضوع 815 طبقه‌بندی استانداردهای حسابداری هیئت استانداردهای حسابداری مالی (FASB) (ASC) به مشتقات و پوشش ریسک می‌پردازد. سه دسته حسابداری پوشش ریسک در ASC 815 شرح داده شده است:
- پوشش ریسک ارزش منصفانه: پوشش ریسک ارزش منصفانه‌ای که معیارهای ASC 815 را برآورده می‌کند، تغییر ارزش منصفانه مشتق را در سودهای دوره جاری ثبت می‌کند و مبلغ دفتری مورد پوشش ریسک را به میزان تغییر ارزش منصفانه مورد پوشش ریسک تعدیل می‌کند.
- پوشش ریسک جریان نقدی: تغییرات در جریان‌های نقدی ریسک پوشش داده شده باید بر سودهای گزارش شده تأثیر بگذارد. نمونه‌ها شامل دارایی‌ها یا بدهی‌های نرخ بهره متغیر، دارایی‌ها یا بدهی‌های ارز خارجی، فروش پیش‌بینی شده و بدهی بالقوه است.
- پوشش ریسک سرمایه‌گذاری خالص: پوشش ریسک قرار گرفتن در معرض ارز خارجی یک سرمایه‌گذاری خالص در یک عملیات خارجی. یک نهاد تغییر ارزش منصفانه ابزار پوشش ریسک را در بخش تعدیل ترجمه تجمعی OCI ثبت می‌کند. OCI نشان دهنده تعادل بین سود خالص و سود جامع است.
حسابداری پوشش ریسک می‌تواند صورت‌های مالی را ساده‌تر کند زیرا تعداد موارد خطی کمتری دارند، اما احتمال فریب وجود دارد زیرا جزئیات به صورت جداگانه ثبت نمی‌شوند.
خطر عدم استفاده از حسابداری پوشش ریسک چیست؟
هنگامی که از حسابداری پوشش ریسک استفاده نمی‌شود، تغییرات ارزش‌های منصفانه ابزارهای مشتقه در سودها در هر دوره گزارش‌دهی شناسایی می‌شوند و دوره‌ای را که ریسک‌ها در آن پوشش داده می‌شوند، منعکس نمی‌کنند.
چگونه از مشتقات برای پوشش ریسک یک موقعیت استفاده می‌شود؟
مشتقات می‌توانند برای پوشش ریسک یک موقعیت، گمانه‌زنی در مورد حرکت جهت‌دار یک دارایی زیربنایی یا اهرم دادن به دارایی‌ها استفاده شوند. مشتقات معمولاً در بورس‌ها یا خارج از بورس معامله می‌شوند.
آیا حسابداری پوشش ریسک یک روش الزامی است؟
نهادها می‌توانند انتخاب کنند که از حسابداری پوشش ریسک استفاده کنند یا خیر. این یک روش اختیاری است و برخی از شرکت‌ها ممکن است آن را برای روابط پوشش ریسک اعمال نکنند.
نتیجه‌گیری
ASC 815 هیئت FASB حسابداری پوشش ریسک را برای شرکت‌ها آسان‌تر کرد، اما آن را ساده نکرد. حسابداری پوشش ریسک می‌تواند پیچیده باشد و یک جایگزین اختیاری برای شرکت‌ها است.