اخبار
پوشش ریسک چیست؟
تعریف پوشش ریسک و نحوه عملکرد آن در سرمایه‌گذاری
پوشش ریسک چیست؟
پوشش ریسک، سرمایه‌گذاری‌ای است که برای کاهش احتمال ضرر در سایر سرمایه‌گذاری‌ها انتخاب می‌شود، زیرا قیمت آن تمایل دارد در جهت مخالف حرکت کند. این استراتژی مانند یک بیمه‌نامه عمل می‌کند و هرگونه ضرر شدید در سایر سرمایه‌گذاری‌ها را جبران می‌کند.اصطلاح پوشش ریسک می‌تواند برای توصیف متنوع‌سازی یک پرتفوی با خرید سهام در یک صندوق اوراق قرضه محافظه‌کارانه برای جبران ضررهای احتمالی در صندوق‌های سهام پرنوسان‌تر استفاده شود.در دنیای مالی، جایی که معامله‌گران دائماً دارایی‌ها را خرید و فروش می‌کنند، برخی از آن‌ها بسیار پرخطر هستند، پوشش ریسک معمولاً شامل تجارت در مشتقات است، که می‌توانند پوشش‌های ریسک مؤثری باشند زیرا رابطه آن‌ها با دارایی‌های پایه آن‌ها به وضوح تعریف شده است.
نکات کلیدی
- پوشش ریسک، استراتژی‌ای است که به دنبال محدود کردن یا جبران ریسک در یک سرمایه‌گذاری یا پرتفوی سرمایه‌گذاری است.
- یک تکنیک پوشش ریسک پرکاربرد، خرید مشتقات است.
- تنوع پرتفوی نوعی پوشش ریسک است. خرید سهام چرخه‌ای و ضد چرخه‌ای نمونه‌ای از آن است.
نحوه عملکرد پوشش ریسک
استفاده از پوشش ریسک کمی شبیه خرید بیمه‌نامه است. اگر در منطقه‌ای مستعد سیل خانه دارید، می‌توانید آن را از خطر سیل محافظت کنید - به عبارت دیگر، آن را پوشش ریسک کنید - با خرید بیمه سیل. نمی‌توانید خطر سیل را از بین ببرید، اما می‌توانید ضررهای مالی‌ای را که ممکن است متحمل شوید، کاهش دهید.
به طور مشابه، اگر در یک شرکت فناوری داغ سرمایه‌گذاری می‌کنید با این باور قاطع که کسب و کار آن در چند فصل آینده رونق خواهد گرفت، می‌توانید در سهام یک کالای مصرفی اساسی نیز سرمایه‌گذاری کنید، فقط در صورتی که اشتباه کنید.
جنبه منفی پوشش ریسک
یک مبادله ریسک-پاداش ذاتی در پوشش ریسک وجود دارد. در حالی که ریسک بالقوه را کاهش می‌دهد، از سودهای بالقوه نیز می‌کاهد.پوشش ریسک رایگان نیست. در مورد مثال بیمه سیل، پرداخت‌های ماهانه جمع می‌شود و اگر سیل هرگز نیاید، بیمه‌گذار چیزی دریافت نمی‌کند. با این حال، اکثر مردم ترجیح می‌دهند ضررهای خود را محدود کنند.در دنیای سرمایه‌گذاری حرفه‌ای، پوشش ریسک به همین شکل عمل می‌کند. سرمایه‌گذاران و مدیران پول از شیوه‌های پوشش ریسک برای کاهش و کنترل قرار گرفتن در معرض ریسک‌های خود استفاده می‌کنند. آن‌ها از ابزارهای مختلفی برای این منظور استفاده می‌کنند که بسیاری از آن‌ها مبتنی بر مشتقات هستند.یک پوشش ریسک کامل، تمام ریسک‌ها را در یک موقعیت یا پرتفوی حذف می‌کند. به عبارت دیگر، پوشش ریسک 100% با دارایی آسیب‌پذیر همبستگی معکوس دارد. این بیشتر یک ایده آل است تا یک واقعیت و حتی پوشش ریسک کامل فرضی نیز بدون هزینه نیست.
پوشش ریسک با مشتقات
مشتقات، قراردادهای مالی‌ای هستند که قیمت آن‌ها به ارزش یک اوراق بهادار پایه بستگی دارد. قراردادهای آتی، فوروارد و آپشن انواع رایج قراردادهای مشتقات هستند.اثربخشی یک پوشش ریسک مشتقات بر حسب دلتای آن، که گاهی اوقات نسبت پوشش ریسک نامیده می‌شود، بیان می‌شود. دلتا مقدار حرکتی است که قیمت یک مشتق به ازای هر 1 دلار حرکت در قیمت دارایی پایه دارد.استراتژی پوشش ریسک خاص، و همچنین قیمت‌گذاری ابزارهای پوشش ریسک، عمدتاً به ریسک نزولی اوراق بهادار پایه بستگی دارد که سرمایه‌گذار می‌خواهد در برابر آن پوشش ریسک کند. به طور کلی، هر چه ریسک نزولی بیشتر باشد، هزینه پوشش ریسک بیشتر است.ریسک نزولی با سطوح بالاتر نوسانات و با گذشت زمان افزایش می‌یابد. آپشنی که پس از مدت طولانی‌تری منقضی می‌شود و به یک اوراق بهادار پرنوسان مرتبط است، به عنوان وسیله‌ای برای پوشش ریسک گران‌تر خواهد بود.به طور کلی، هرچه قیمت اعمال بالاتر باشد، آپشن فروش گران‌تر خواهد بود، اما محافظت قیمتی بیشتری نیز ارائه می‌دهد. این متغیرها را می‌توان برای ایجاد یک آپشن ارزان‌تر که محافظت کمتری ارائه می‌دهد، یا یک آپشن گران‌تر که محافظت بیشتری ارائه می‌دهد، تنظیم کرد.صندوق پوشش ریسک نام خود را از آزادی عمل گسترده‌ای می‌گیرد که به مدیر صندوق پوشش ریسک برای تجارت در سرمایه‌گذاری‌های جایگزین و استفاده از استراتژی‌های پرخطر مانند اهرم (قرض گرفتن برای سرمایه‌گذاری) برای دستیابی به نتایج داده می‌شود.
مثال پوشش ریسک با آپشن فروش
یک روش رایج پوشش ریسک در دنیای سرمایه‌گذاری از طریق آپشن‌های فروش است. آپشن‌های فروش به دارنده این حق را می‌دهند، اما نه تعهد، که اوراق بهادار پایه را با قیمت از پیش تعیین شده در تاریخ انقضا یا قبل از آن بفروشد.به عنوان مثال، اگر مورتی 100 سهم از سهام PLC را با قیمت 10 دلار به ازای هر سهم بخرد، می‌تواند سرمایه‌گذاری خود را با خرید یک آپشن فروش با قیمت اعمال 8 دلار که در یک سال منقضی می‌شود، پوشش ریسک کند. این آپشن به مورتی این حق را می‌دهد که 100 سهم از آن سهام را به قیمت 8 دلار در هر زمان در سال آینده بفروشد.فرض کنیم او 1 دلار برای آپشن یا 100 دلار حق بیمه پرداخت می‌کند. اگر سهام یک سال بعد با قیمت 12 دلار معامله شود، مورتی آپشن را اعمال نمی‌کند و 100 دلار ضرر می‌کند. با این حال، او بعید است که نگران باشد، زیرا سود تحقق نیافته او 100 دلار است (100 دلار شامل قیمت آپشن فروش).از طرف دیگر، اگر سهام با قیمت 0 دلار معامله شود، مورتی آپشن را اعمال می‌کند و سهام خود را به قیمت 8 دلار می‌فروشد و 300 دلار ضرر می‌کند (300 دلار شامل قیمت آپشن فروش). بدون آپشن، او در معرض خطر از دست دادن کل سرمایه‌گذاری خود قرار داشت.
پوشش ریسک از طریق تنوع‌سازی
تنوع‌سازی استراتژیک یک پرتفوی برای کاهش ریسک‌های خاص نیز می‌تواند به عنوان یک پوشش ریسک در نظر گرفته شود. به عنوان مثال، ریچل ممکن است در یک شرکت کالاهای لوکس با حاشیه سود رو به رشد سرمایه‌گذاری کند. با این حال، او ممکن است نگران باشد که رکود اقتصادی می‌تواند بازار مصرف آشکار را از بین ببرد. یک راه برای مقابله با آن، خرید سهام تنباکو یا خدمات رفاهی است که تمایل دارند رکودهای اقتصادی را به خوبی پشت سر بگذارند و سود سهام قابل توجهی پرداخت کنند.این استراتژی مبادلات خود را دارد: اگر دستمزدها بالا و مشاغل فراوان باشند، تولیدکننده کالاهای لوکس ممکن است رونق بگیرد، اما سرمایه‌گذاران کمی به سهام ضد چرخه‌ای کسل‌کننده جذب می‌شوند، که ممکن است با جریان سرمایه به مکان‌های هیجان‌انگیزتر کاهش یابد.همچنین خطرات خود را دارد: هیچ تضمینی وجود ندارد که سهام کالاهای لوکس و پوشش ریسک در جهت مخالف حرکت کنند. آن‌ها می‌توانند به دلیل یک رویداد فاجعه‌بار، همانطور که در طول بحران مالی اتفاق افتاد، هر دو سقوط کنند.
پوشش ریسک اسپرد
برای سرمایه‌گذاران در صندوق‌های شاخص، کاهش قیمت‌های متوسط بسیار رایج و بسیار غیرقابل پیش‌بینی است. سرمایه‌گذارانی که بر این حوزه تمرکز می‌کنند، ممکن است بیشتر نگران کاهش‌های متوسط باشند تا کاهش‌های شدید. در این موارد، اسپرد آپشن فروش نزولی یک استراتژی پوشش ریسک رایج است.در این نوع اسپرد، سرمایه‌گذار شاخص یک آپشن فروش با قیمت اعمال بالاتر می‌خرد. سپس، او یک آپشن فروش با قیمت اعمال پایین‌تر اما با همان تاریخ انقضا می‌فروشد.
بسته به نحوه
عملکرد شاخص، سرمایه‌گذار بدین ترتیب درجه‌ای از محافظت قیمتی برابر با تفاوت بین دو قیمت اعمال (منهای هزینه) را دارد. در حالی که این احتمالاً مقدار متوسطی از محافظت است، اغلب برای پوشش یک رکود کوتاه مدت در شاخص کافی است.
پوشش ریسک و سرمایه‌گذار روزمره
اکثر سرمایه‌گذاران فردی قراردادهای مشتقات را معامله نمی‌کنند. سرمایه‌گذارانی با استراتژی بلندمدت، مانند کسانی که برای بازنشستگی پس‌انداز می‌کنند، می‌توانند نوسانات روزانه بازارها را نادیده بگیرند. برای سرمایه‌گذارانی که در دسته خرید و نگهداری قرار می‌گیرند، ممکن است دلیل کمی یا اصلاً دلیلی برای یادگیری در مورد پوشش ریسک وجود نداشته باشد. با این حال، از آنجایی که شرکت‌های بزرگ و صندوق‌های سرمایه‌گذاری به طور منظم در شیوه‌های پوشش ریسک شرکت می‌کنند، و از آنجایی که این سرمایه‌گذاران ممکن است این نهادهای مالی بزرگتر را دنبال کنند یا حتی با آن‌ها درگیر باشند، درک اینکه پوشش ریسک شامل چه چیزی می‌شود برای درک اقدامات این بازیکنان بزرگتر مفید است.
پوشش ریسک در برابر ریسک چیست؟
پوشش ریسک، استراتژی‌ای برای محدود کردن ریسک‌های سرمایه‌گذاری است. سرمایه‌گذاران با انجام معامله‌ای در دیگری که احتمالاً در جهت مخالف حرکت می‌کند، یک سرمایه‌گذاری را پوشش ریسک می‌کنند.
مثال پوشش ریسک چیست؟
پوشش ریسک معمولاً برای جبران ضررهای احتمالی در معاملات ارز استفاده می‌شود. یک معامله‌گر ارز خارجی که روی حرکات یک ارز حدس می‌زند، ممکن است یک موقعیت مستقیماً مخالف را باز کند تا ضررهای ناشی از نوسانات قیمت را محدود کند. بدین ترتیب، معامله‌گر صرف نظر از آنچه اتفاق می‌افتد، مقداری پتانسیل صعودی را حفظ می‌کند.
آیا پوشش ریسک یک علم ناقص است؟
بله. یک پوشش ریسک کامل، تمام ریسک‌ها را در یک موقعیت یا پرتفوی حذف می‌کند. به عبارت دیگر، پوشش ریسک 100% با دارایی آسیب‌پذیر همبستگی معکوس دارد. این صرفاً فرضی است، اما حتی پوشش ریسک کامل فرضی نیز هزینه‌ای دارد که از سود آن کم می‌کند.
نکته پایانی
پوشش ریسک یک مفهوم مالی مهم است که به سرمایه‌گذاران و معامله‌گران اجازه می‌دهد تا قرار گرفتن در معرض ریسک‌های مختلف را به حداقل برسانند. پوشش ریسک به طور موثر یک موقعیت جبرانی یا مخالف است که با ضرر (یا سود) موقعیت اصلی، ارزش آن سود (یا ضرر) خواهد کرد. پوشش ریسک را می‌توان نوعی بیمه‌نامه برای یک سرمایه‌گذاری یا پرتفوی در نظر گرفت. این موقعیت‌های جبرانی را می‌توان با استفاده از دارایی‌های مرتبط نزدیک یا از طریق تنوع‌سازی به دست آورد. در میان معامله‌گران حرفه‌ای، رایج‌ترین و مؤثرترین پوشش ریسک از مشتقاتی مانند قراردادهای آتی، فوروارد یا آپشن استفاده می‌کند.