تحلیل تکنیکال · پیش‌بینی بازارها
معاملات تأمین مالی با وثیقه عمومی چیست؟
معاملات GCF توافق‌های بازخرید وثیقه‌گذاری‌شده هستند که در آن‌ها، دارایی‌های مورد استفاده به‌عنوان وثیقه تا پایان روز مشخص نمی‌شوند.
معاملات تأمین مالی با وثیقه عمومی چیست؟
معاملات تأمین مالی با وثیقه عمومی (GCF) نوعی از توافق‌نامه‌های بازخرید (ریپو) هستند که در آن، وثیقه‌های خاص برای معامله تعیین نمی‌شود تا پایان روز معاملاتی. این نوع معاملات از چندین کارگزار میان‌دلال استفاده می‌کند که به‌عنوان واسطه برای انجام معاملات GCF عمل می‌کنند. معاملات GCF به وام‌گیرندگان و وام‌دهندگان در بازار ریپو این امکان را می‌دهند که هزینه‌ها را کاهش دهند و پیچیدگی‌های مرتبط با انتقال اوراق بهادار و وجوه در توافق‌نامه‌های ریپو را کاهش دهند.
نکات کلیدی:
- معاملات GCF توافق‌های بازخرید وثیقه‌گذاری‌شده هستند که در آن‌ها، دارایی‌های مورد استفاده به‌عنوان وثیقه تا پایان روز مشخص نمی‌شوند.
- این‌گونه معاملات معمولاً بین بانک‌ها یا موسساتی که موجودی قابل توجهی از دارایی‌های با کیفیت بالا مانند اوراق قرضه دولتی دارند، انجام می‌شود.
- در صورتی که معامله در یک روز باز و بسته شود، این نوع معامله فرآیند را نسبت به توافق‌نامه‌های بازخرید استاندارد ساده‌تر می‌کند.
درک معاملات تأمین مالی با وثیقه عمومی (GCF)
توافق‌نامه‌های بازخرید یا معاملات ریپو به‌طور کلی وام‌های کوتاه‌مدتی هستند که معمولاً بین بانک‌ها یا بین بانک‌ها و سایر شرکت‌ها که مقدار زیادی اوراق قرضه شرکتی، اوراق قرضه دولتی، نقدینگی یا هر دو دارند، انجام می‌شود. ایده اصلی این معاملات ساده است، اما اجرای آن‌ها پیچیده‌تر است. در اصل، یک بانک یا موسسه مالی مقدار زیادی نقدینگی دارد و قصد دارد آن را با بهترین نرخ‌های ممکن قرض دهد.
از آنجا که بانک‌ها می‌توانند بر اساس ذخایر خود وام بدهند، اگر وام‌های کوتاه‌مدت روی دارایی‌های با کیفیت بالا انجام دهند، می‌توانند نرخ‌های بهره کمی را به نفع خود تبدیل کنند. شرکت‌ها یا بانک‌هایی که مقدار زیادی اوراق قرضه با کیفیت بالا دارند، ممکن است بتوانند سود زیادی از این طریق به دست آورند، اگر فقط بتوانند نقدینگی کوتاه‌مدت جمع‌آوری کنند. توافق‌نامه‌های بازخرید به هر دو طرف این امکان را می‌دهند تا از این معاملات بهره‌مند شوند.
دارندگان اوراق قرضه از اوراق خود به‌عنوان وثیقه استفاده می‌کنند تا از طریق توافق‌نامه بازخرید پول نقد دریافت کنند. این توافق‌نامه مانند یک وام عمل می‌کند زیرا طبق آن، دارندگان اوراق قرضه باید مبلغی بیشتر از آنچه که اوراق خود را فروخته‌اند، برای خرید مجدد آن‌ها پرداخت کنند. طرف مقابل (معمولاً یک بانک) تضمین شده است که سودی خواهد داشت، به‌شرطی که معامله با شکست مواجه نشود. معامله GCF نسخه‌ای از این فرایند است که فرآیند را ساده‌تر می‌کند.
نکات ویژه
از آنجا که معاملات GCF معمولاً بین بانک‌ها یا موسسات مالی انجام می‌شود، طرف آغازکننده می‌تواند فرض کند که طرف مقابل دارای مقدار زیادی دارایی با کیفیت بالا است و می‌تواند با کمترین نگرانی در مورد جزئیات دارایی‌های استفاده شده به‌عنوان وثیقه وارد معامله شود. این ویژگی به‌ویژه زمانی مفید است که معامله قبل از پایان روز باز و بسته شود. وثیقه عمومی (GC) شامل دارایی‌های با کیفیت بالا و نقدشونده است که تقریباً قابل جایگزینی با یکدیگر هستند، بنابراین این دارایی‌ها به‌طور کلی به‌عنوان «وثیقه عمومی» دسته‌بندی می‌شوند.
اوراق خزانه‌داری ایالات متحده، اوراق قرضه و اسناد خزانه‌داری نیز به‌عنوان GC پذیرفته می‌شوند، همانطور که اوراق قرضه حمایت‌شده از وام‌های مسکن و سایر اوراق بهاداری که توسط شرکت‌های دولتی صادر می‌شود نیز در این دسته قرار دارند. چون این نوع وثیقه‌ها تقریباً معادل نقدینگی هستند، بازار از نقدشوندگی بالاتری برخوردار است و معاملات ریپو بدون نیاز به مذاکره در مورد توافق‌نامه‌های وثیقه فردی بین وام‌دهندگان و وام‌گیرندگان تسهیل می‌شود.
علاوه بر این، شرکت‌کنندگان از هزینه‌های کمتری بهره‌مند می‌شوند، زیرا معاملات GCF بر اساس نرخ‌هایی نزدیک به نرخ‌های مرجع بازار پول مانند LIBOR و EURIBOR انجام می‌شود. تأخیر در مشخص کردن وثیقه دقیق برای ریپو، برای وام‌گیرندگان مفید است، زیرا آن‌ها می‌توانند از اوراق بهاداری که در دست دارند برای تسویه معاملات دیگر استفاده کنند. این باعث می‌شود که فرآیند جابجایی وثیقه در صورت نیاز به‌طور کمتری وقت‌گیر شود. علاوه بر این، استفاده از کارگزار میان‌دلال به وام‌گیرندگان و وام‌دهندگان این امکان را می‌دهد که تمام تعهدات ریپو GCF خود را در پایان هر روز معاملاتی تسویه کنند، که باعث کاهش تعداد انتقالات اوراق بهادار و وجوه پرهزینه می‌شود.