تحلیل بنیادین
قرارداد قفل زمانی هش‌شده چیست؟
قرارداد قفل زمانی هش‌شده (HTLC): مرور و مثال‌ها در ارزهای دیجیتال
قرارداد قفل زمانی هش‌شده (HTLC) چیست؟
قرارداد قفل زمانی هش‌شده (HTLC) نوعی قرارداد هوشمند است که در برنامه‌های بلاک چین استفاده می‌شود. این قرارداد با ایجاد یک امانت زمانی که نیاز به یک عبارت عبور رمزنگاری‌شده برای باز کردن قفل دارد، خطر طرف مقابل را کاهش می‌دهد. در عمل، این بدان معناست که فرد دریافت‌کننده وجوه در یک تراکنش باید دو عمل را برای دسترسی به وجوه انجام دهد: عبارت عبور صحیح را وارد کند و پرداخت را در یک بازه زمانی مشخص دریافت کند. اگر عبارت عبور نادرست را وارد کند یا وجوه را در بازه زمانی دریافت نکند، دسترسی به پرداخت را از دست می‌دهد.
نکات کلیدی:
- قرارداد قفل زمانی هش‌شده (HTLC) با ایجاد یک امانت زمانی مؤثر که از یک عبارت عبور رمزنگاری‌شده استفاده می‌کند، خطر طرف مقابل را در قراردادهای هوشمند غیرمتمرکز کاهش می‌دهد.
- این نوع قرارداد هوشمند نیاز دارد که گیرنده پرداخت، آن را در یک دوره زمانی معین تأیید کند یا آن را از دست بدهد.
- پرداخت‌ها با استفاده از HTLCها مشروط هستند و بنابراین مزایای کارایی برای تراکنش‌های بلاک چین دارند. این ویژگی HTLCها را به ابزاری اساسی تبدیل می‌کند که توسط شبکه لایتنینگ استفاده می‌شود.
درک قراردادهای قفل زمانی هش‌شده (HTLC)
قرارداد قفل زمانی هش‌شده (HTLC) از چندین عنصر از تراکنش‌های ارز دیجیتال موجود استفاده می‌کند. برای مثال، تراکنش‌های HTLC از چند امضا شامل یک کلید خصوصی و عمومی برای تأیید و اعتبارسنجی تراکنش‌ها استفاده می‌کنند. با این حال، دو عنصر HTLC را از تراکنش‌های استاندارد ارز دیجیتال با قراردادهای هوشمند متمایز می‌کنند—قفل هش و قرارداد زمانی.
قفل هش (Hashlock)
عنصر اول قفل هش است. قفل هش، نسخه هش‌شده—یا رمزنگاری‌شده—از یک کلید عمومی است که توسط شخصی که تراکنش را آغاز کرده است، تولید می‌شود. سپس کلید خصوصی مرتبط برای باز کردن قفل هش اصلی استفاده می‌شود. در HTLC، طرف آغازکننده یک کلید تولید می‌کند و آن را هش می‌کند. هش در یک پیش‌تصویر ذخیره می‌شود که در طول تراکنش نهایی آشکار می‌شود. HTLCها برنامه‌ریزی شده‌اند تا پس از گذشت یک دوره معین یا تولید تعداد مشخصی از بلوک‌ها منقضی شوند، و یک تاریخ و زمان پایان مشخص ایجاد کنند. برای انجام یک تراکنش با استفاده از HTLC، هر دو طرف باید کانال‌هایی را با یکدیگر باز کنند. این کار معمولاً با استفاده از یک کیف پول، یک صرافی یا هر دو انجام می‌شود.
قفل زمانی (Timelock)
عنصر مهم دوم HTLC یک قفل زمانی است. دو قفل زمانی مختلف برای تعیین محدودیت‌های زمانی در قراردادهای تولید شده با استفاده از HTLC استفاده می‌شوند. اولی CheckLockTimeVerify (CLTV) است. از یک پایه زمانی برای قفل کردن و آزاد کردن ارز دیجیتال استفاده می‌کند. این بدان معناست که محدودیت‌های زمانی به‌صورت سخت کدگذاری شده‌اند و سکه‌ها فقط در یک زمان و تاریخ مشخص یا یک ارتفاع مشخص از اندازه بلوک آزاد می‌شوند.تبادل اتمی—معامله بین زنجیره‌ای بین ارزهای دیجیتال—اغلب با استفاده از HTLCها انجام می‌شود. علاوه بر این، شبکه لایتنینگ بیت‌کوین (LN) نیز از HTLCها استفاده می‌کند.دومی CheckSequenceVerify (CSV) است. به زمان وابسته نیست؛ در عوض، از تعداد بلوک‌های تولید شده به‌عنوان یک معیار ردیابی برای تعیین زمان نهایی کردن تراکنش استفاده می‌کند.
فرآیند در یک قرارداد قفل زمانی هش‌شده
فرض کنید آلیس می‌خواهد بیت‌کوین خود را با لایت‌کوین باب مبادله کند. یک تراکنش HTLC معمولی بین آنها به شرح زیر انجام می‌شود:
- آلیس یک هش از کلید خصوصی لایت‌کوین خود تولید می‌کند و آن را به باب می‌فرستد. او همچنین با انجام یک تراکنش اسمی، یک پیش‌تصویر از هش تولید می‌کند. این پیش‌تصویر به او کمک می‌کند تا تراکنش را تأیید و نهایی کند.
- باب نیز یک هش از کلید خود تولید می‌کند و آن را به آلیس می‌فرستد. علاوه بر این، او با انجام یک تراکنش اسمی (در لایت‌کوین)، یک پیش‌تصویر ایجاد می‌کند.
- هنگامی که آلیس تراکنش لایت‌کوین باب را دریافت می‌کند، آن را با استفاده از کلید اصلی که قبلاً در پیش‌تصویر در دسترس او است، امضا می‌کند. باب نیز به همین ترتیب در انتهای خود عمل می‌کند و با استفاده از کلید خصوصی خود، تراکنش آلیس را باز می‌کند.
- هنگامی که آلیس و باب کلیدهای خود را وارد می‌کنند و با تراکنش موافقت می‌کنند، قرارداد هوشمند آن را اجرا می‌کند. هیچ‌کدام نمی‌توانند تراکنش را پس از اجرا تغییر دهند، که احتمال اینکه یکی بتواند دیگری را با لغو سریع مبادله فریب دهد را از بین می‌برد.
قرارداد قفل زمانی چیست؟
قرارداد قفل زمانی یک قرارداد هوشمند تعبیه شده در یک بلاک چین است که یک تراکنش را در یک زمان مشخص اجرا می‌کند. آنها در قراردادهای قفل زمانی هش‌شده و کانال‌های پرداخت که زمان‌های پرداخت خاص مورد نیاز است، استفاده می‌شوند.
آیا بیت‌کوین قراردادهای هوشمند دارد؟
در ابتدا، بلاک چین بیت‌کوین قادر به اجرای قراردادهای هوشمند نبود. با این حال، ارتقاء تپروت در سال 2021 به بلاک چین اجازه داد تا از قراردادهای هوشمند در تراکنش‌ها استفاده کند.
قرارداد هوشمند چیست؟
قرارداد هوشمند برنامه‌ای است که در یک بلاک چین ذخیره می‌شود و زمانی که شرایط خاصی برآورده می‌شوند، اجرا می‌شود.
هزینه قرارداد هوشمند چقدر است؟
در بلاک چین اتریوم، استقرار قرارداد هوشمند گاز مصرف می‌کند، که هزینه آن Gwei (یک واحد کوچکتر از اتر) است. بسته به پیچیدگی قرارداد، استقرار یک قرارداد هوشمند می‌تواند میلیاردها Gwei هزینه داشته باشد. قراردادهای کمتر پیچیده مانند یک مبادله ساده بسیار ارزان‌تر هستند.