تحلیل تکنیکال
امین کیست؟
امین اشخاص یا سازمان‌هایی هستند که به نمایندگی از دیگران عمل می‌کنند و موظفند که منافع مشتریان خود را در اولویت قرار دهند.
امین شخص یا سازمانی است که به نمایندگی از دیگران عمل می‌کند و موظفند که منافع مشتریان خود را در اولویت قرار دهند و اعتماد و صداقت آنها را حفظ کنندد. بنابراین، امین به صورت قانونی و اخلاقی موظف به عمل در راستای منافع دیگران است.
یک امین ممکن است مسئولیت رفاه عمومی فردی دیگر را بر عهده داشته باشد (برای مثال، قیم قانونی یک کودک)، اما معمولاً وظیفه مدیریت امور مالی را بر عهده دارد—برای مثال، مدیریت دارایی‌های فرد یا گروهی از افراد. مدیران مالی، مشاوران مالی، بانکداران، نمایندگان بیمه، حسابداران، وصی‌ها، اعضای هیئت مدیره و افسران شرکتی همگی مسئولیت‌های امانی دارند.
نکات کلیدی
- امین به صورت قانونی موظف است منافع مشتریان خود را در اولویت قرار دهد.
- وظایف امانی در روابط تجاری مختلف وجود دارند، از جمله بین یک سرپرست و ذینفع، اعضای هیئت مدیره شرکت‌ها و سهامداران، و وصی‌ها و مواریث.
- یک امین سرمایه‌گذاری کسی است که مسئولیت قانونی مدیریت پول شخص دیگری را بر عهده دارد، مانند عضو کمیته سرمایه‌گذاری یک موسسه خیریه.
- مشاوران سرمایه‌گذاری ثبت‌شده و نمایندگان بیمه موظف به رعایت وظیفه امانی به نفع مشتریان خود هستند.
- دلالان و معامله‌گران ممکن است تحت استاندارد کمتر سختگیرانه‌ای که توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) تحت مقررات حداکثر منافع (Regulation Best Interest) در سال 2019 اعمال شده است، قرار گیرند.
درک امین مسئولیت‌ها و وظایف امین اخلاقی و قانونی هستند. زمانی که یک طرف با آگاهی از وظیفه امانی به نمایندگی از دیگری قبول می‌کند، موظف است که با در نظر گرفتن منافع کارفرما (یعنی مشتری یا طرفی که دارایی‌های آنها را مدیریت می‌کند) عمل کند. این چیزی است که به عنوان "استاندارد مراقبت شخص خردمند" شناخته می‌شود، که از حکمی دادگاهی در سال 1830، در پرونده Harvard College vs. Armory نشأت گرفته است و در بسیاری از قوانین ایالتی از طریق قانون "قانون وحدت سرمایه‌گذاری محتاطانه" که در سال 1994 توسط موسسه حقوقی آمریکا تصویب شد، یافت می‌شود.
قانون مراقبت شخص خردمند نیازمند آن است که فرد یا نهاد امین ابتدا و پیش از همه به نیازهای ذینفعان توجه کند. باید دقت فراوانی به خرج داده شود تا از بروز تضاد منافع بین امین و کارفرما جلوگیری شود.
در بسیاری از موارد، هیچ سودی از این رابطه حاصل نمی‌شود مگر اینکه رضایت صریح زمانی که رابطه آغاز می‌شود، اعطا شود. برای مثال، در بریتانیا، امین نمی‌توانند از موقعیت خود سود ببرند، طبق حکمی از دیوان عالی انگلیس، پرونده Keech vs. Sandford (1726). اگر اصلی رضایت دهد، در این صورت امین می‌تواند هر منفعتی که دریافت کرده است را حفظ کند؛ این منافع می‌تواند مالی باشد یا به طور وسیع‌تر به عنوان یک "فرصت" تعریف شود.
وظایف امانی در انواع مختلفی از روابط تجاری رایج وجود دارند، از جمله موارد زیر:
- سرپرست و ذینفع (رایج‌ترین نوع)
- اعضای هیئت مدیره شرکت‌ها و سهامداران
- وصی‌ها و مواریث
- قیم‌ها و تحت‌سرپرستان
- حامیان و مشترکین سهام
- وکلا و مشتریان
- شرکت‌های سرمایه‌گذاری و سرمایه‌گذاران
- شرکت‌های بیمه/نمایندگان بیمه و دارندگان بیمه نامه
نکته: سهل‌انگاری امین نوعی قصور حرفه‌ای است که زمانی رخ می‌دهد که فردی از انجام تعهدات و مسئولیت‌های امانی خود سرباز زند.
رابطه امانی بین سرپرست و ذینفع ترتیبات املاک و تراست‌ها شامل هر دو طرف، یعنی سرپرست و ذینفع، می‌باشد. فردی که به عنوان سرپرست تراست یا املاک منصوب شده است، امین است و ذینفع، کارفرما است که دارایی‌ها به نام او نگهداری می‌شود. در چارچوب وظیفه سرپرست/ذینفع، امین مالکیت قانونی دارایی‌ها را بر عهده دارد و قدرت لازم برای مدیریت دارایی‌ها را در اختیار دارد. در حقوق املاک، سرپرست ممکن است به عنوان وصی املاک نیز شناخته شود.
سرپرستان باید تصمیماتی بگیرند که به نفع ذینفع باشد، زیرا ذینفع عنوان حقوقی دارایی‌ها را در اختیار دارد. رابطه سرپرست/ذینفع جنبه‌ای مهم از برنامه‌ریزی املاک است و باید دقت خاصی برای تعیین فردی که سرپرست باشد، به خرج داده شود.
سیاستمداران اغلب تراست‌های مخفی راه‌اندازی می‌کنند تا از رسوایی‌های مربوط به تضاد منافع واقعی یا تصوری جلوگیری کنند. تراست مخفی رابطه‌ای است که در آن یک سرپرست مسئول تمام سرمایه‌گذاری‌های دارایی‌های ذینفع است بدون آنکه ذینفع بداند دارایی‌ها چگونه سرمایه‌گذاری می‌شوند. حتی اگر ذینفع هیچ‌گونه دانشی نداشته باشد، سرپرست موظف است که طبق استاندارد مراقبت شخص خردمند عمل کرده و سرمایه‌گذاری‌ها را انجام دهد.
رابطه امانی بین اعضای هیئت مدیره و سهامداران وظیفه امانی مشابه‌ای می‌تواند توسط مدیران شرکت‌ها انجام شود، زیرا آنها ممکن است به عنوان سرپرست برای سهامداران در نظر گرفته شوند اگر در هیئت مدیره یک شرکت حضور داشته باشند، یا به عنوان سرپرست برای سپرده‌گذاران اگر به عنوان مدیر یک بانک خدمت کنند.
وظایف خاص شامل موارد زیر است:
وظیفه دقت وظیفه دقت به نحوه تصمیم‌گیری هیئت مدیره که بر آینده کسب و کار تاثیر می‌گذارد، مربوط می‌شود. هیئت مدیره موظف است که تمامی تصمیمات ممکن را به طور کامل بررسی کرده و تاثیرات آنها را بر کسب و کار ارزیابی کند. برای مثال، اگر هیئت مدیره در حال رای‌گیری برای انتخاب مدیرعامل جدید باشد، تصمیم نباید تنها بر اساس دانش یا نظر هیئت مدیره درباره یک کاندیدای خاص باشد؛ مسئولیت هیئت مدیره این است که تمام درخواست‌کنندگان مناسب را بررسی کرده تا اطمینان حاصل شود که بهترین فرد برای این شغل انتخاب می‌شود.
وظیفه عمل با حسن نیت حتی پس از آن که هیئت مدیره به طور منطقی تمامی گزینه‌ها را بررسی کرد، مسئولیت آنها این است که گزینه‌ای را انتخاب کنند که به نظر آنها بهترین خدمت را به منافع کسب و کار و سهامدارانش می‌کند.
وظیفه وفاداری وظیفه وفاداری بدین معناست که هیئت مدیره موظف است هیچ علت، علاقه یا وابستگی دیگری را بالاتر از وفاداری خود به شرکت و سرمایه‌گذاران آن قرار ندهد. اعضای هیئت مدیره باید از معاملات شخصی یا حرفه‌ای خودداری کنند که ممکن است منافع شخصی خود یا فرد دیگری یا کسب و کاری را بالاتر از منافع شرکت قرار دهد.
اگر عضوی از هیئت مدیره در نقض وظیفه امانی خود شناخته شود، ممکن است در دادگاه توسط شرکت یا سهامداران آن مسئول شناخته شود.
نکته: برخلاف باور عمومی، هیچ الزام قانونی وجود ندارد که شرکت‌ها موظف به حداکثر کردن بازده سهامداران خود باشند.
نمونه‌های بیشتر از افراد دارای مسئولیت‌های امین
رابطه امانی بین وصی و وارث مسئولیت‌های امین همچنین می‌تواند به معاملات خاص یا یک‌بار مصرف مربوط باشد. به عنوان مثال، از یک سند امین برای انتقال حقوق مالکیت در یک فروش استفاده می‌شود زمانی که یک فرد امین باید به عنوان وصی عمل کند و فروش را به نمایندگی از مالک ملک انجام دهد. یک سند امین زمانی مفید است که مالک ملک بخواهد ملک خود را بفروشد اما به دلیل بیماری، عدم صلاحیت یا شرایط دیگر قادر به رسیدگی به امور خود نباشد و نیاز به کسی برای انجام این کار داشته باشد.
یک امین موظف است که به خریدار بالقوه وضعیت واقعی ملک را افشا کند و از هیچ‌گونه منفعت مالی از فروش ملک نباید برخوردار شود. یک سند امین همچنین زمانی مفید است که مالک ملک فوت کرده باشد و ملک او بخشی از یک دارایی باشد که نیاز به نظارت یا مدیریت دارد.
رابطه امانی بین سرپرست و موکل در رابطه سرپرست/موکل، سرپرستی قانونی یک کودک به یک بزرگسال منصوب منتقل می‌شود. به عنوان امین، سرپرست مسئولیت اطمینان از این که کودک یا موکل مراقبت مناسبی دریافت کند را بر عهده دارد که می‌تواند شامل تصمیم‌گیری در مورد جایی که کودک به مدرسه می‌رود، اطمینان از دریافت مراقبت پزشکی مناسب، دسیپلین به شیوه‌ای معقول، و حفظ رفاه روزانه او باشد.
سرپرست توسط دادگاه ایالتی منصوب می‌شود زمانی که سرپرست طبیعی کودک قادر به مراقبت از کودک نباشد. در بیشتر ایالات، رابطه سرپرست/موکل تا زمانی که کودک به سن بلوغ برسد برقرار می‌ماند.
رابطه امانی بین وکیل و موکل رابطه امانی وکیل و موکل یکی از سختگیرانه‌ترین و شناخته‌شده‌ترین روابط است. دادگاه عالی ایالات متحده بیان می‌کند که بالاترین سطح اعتماد و اطمینان باید بین وکیل و موکل وجود داشته باشد و اینکه وکیل به عنوان یک امین باید با کامل‌ترین انصاف، وفاداری و صداقت با موکل خود برخورد کند و او را نمایندگی کند.
وکلای دادگستری مسئول نقض مسئولیت‌های امین خود به موکل هستند و باید در مقابل دادگاه که در آن موکل نمایندگی می‌شود، پاسخگو باشند.
رابطه امانی بین اصل و عامل یک مثال عمومی‌تر از مسئولیت امین در رابطه اصل/عامل قرار دارد. هر شخص، شرکت، شراکت یا سازمان دولتی می‌تواند به عنوان اصل یا عامل عمل کند به شرطی که شخص یا کسب‌وکار توانایی قانونی انجام این کار را داشته باشد. تحت مسئولیت اصل/عامل، یک عامل به‌طور قانونی منصوب می‌شود تا به نمایندگی از اصل عمل کند بدون اینکه تعارض منافع وجود داشته باشد.
یک مثال رایج از رابطه اصل/عامل با مسئولیت امین زمانی است که گروهی از سهامداران به عنوان کارفرما عمل می‌کنند و مدیریت را به عنوان عامل برای نمایندگی از منافع خود انتخاب می‌کنند. مشابه همین، سرمایه‌گذاران به عنوان کارفرما عمل می‌کنند وقتی که مدیران صندوق‌های سرمایه‌گذاری را به عنوان عامل برای مدیریت دارایی‌های خود انتخاب می‌کنند.
امین سرمایه‌گذاری یک امین سرمایه‌گذاری نیازی نیست که یک متخصص امور مالی باشد (مدیر پول، بانکدار و غیره)، بلکه هر شخصی است که مسئولیت قانونی برای مدیریت پول دیگران را دارد.
این بدین معنی است که شما مسئولیت امانت دارید اگر داوطلب شده‌اید که در کمیته سرمایه‌گذاری هیئت مدیره یک خیریه محلی یا سازمان دیگر بنشینید. شما در موقعیتی قرار گرفته‌اید که اعتماد به شما سپرده شده است و ممکن است عواقبی برای خیانت به آن اعتماد وجود داشته باشد. همچنین، استخدام یک متخصص مالی یا سرمایه‌گذاری تمام مسئولیت‌ها را از دوش اعضای کمیته بر نمی‌دارد. آنها هنوز هم موظف به انتخاب و نظارت با دقت بر فعالیت‌های متخصص هستند.
مقررات حداکثر منافع و قاعده تطابق قبلاً، بروکر-دیلرها مجاز بودند که از استاندارد تطابق کم‌سخت‌گیرانه‌تری پیروی کنند، اما اکنون هنگام توصیه سرمایه‌گذاری‌ها به مشتریان خرده‌فروشی، تحت استاندارد رفتاری سخت‌گیرانه‌تری قرار دارند. در سال ۲۰۱۹، کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) مقررات حداکثر منافع (BI) را تصویب کرد که به بروکر-دیلرها ملزم می‌کند تا در هنگام ارائه توصیه‌ها، حداکثر منافع مشتریان خرده‌فروشی را در نظر بگیرند. این استاندارد از استاندارد تطابق پیشین فراتر می‌رود که فقط مستلزم این بود که توصیه‌ها با وضعیت مالی مشتریان مناسب باشد.
طبق مقررات BI، بروکر-دیلرها باید تعارضات عمده منافع را افشا کنند؛ در هنگام ارائه توصیه‌ها، دقت، مراقبت و مهارت معقول را اعمال کنند؛ و سیاست‌ها و رویه‌هایی برای کاهش تعارضات منافع ایجاد کنند. آنها نمی‌توانند منافع مالی خود را بر منافع مشتریان ترجیح دهند. این استاندارد مشابه با مسئولیت امین است که مشاوران سرمایه‌گذاری به مشتریان خود دارند.
بروکر-دیلرها هنوز می‌توانند از طریق کمیسیون‌ها جبران شوند. با این حال، مقررات BI از آنها می‌خواهد تا در فرآیند ارائه توصیه‌ها، هزینه‌ها و عوامل دیگر را در نظر بگیرند، نه فقط تطابق. به طور مهم، توصیه‌ها نمی‌توانند منافع بروکر-دیلر را مقدم بر منافع مشتری قرار دهند.
مقررات BI استاندارد رفتار را برای بروکر-دیلرها هنگام ارائه توصیه‌ها به سرمایه‌گذاران خرده‌فروشی افزایش می‌دهد. در حالی که این مسئولیت مشابه مسئولیت امین نیست، اما فراتر از استاندارد تطابق قدیمی است و از بروکر-دیلرها می‌خواهد که در حداکثر منافع مشتریان خود عمل کنند.
مشاوران سرمایه‌گذاری و مسئولیت‌های امین مشاوران سرمایه‌گذاری که معمولاً از طریق هزینه‌ها پرداخت می‌شوند، تحت استاندارد امین که در قانون مشاوران سرمایه‌گذاری سال ۱۹۴۰ ایجاد شده‌اند، قرار دارند. این قانون امین را تعریف می‌کند و مسئولیت‌های وفاداری و دقت را تعیین می‌کند، به این معنا که مشاور باید منافع مشتری را بر منافع خود اولویت دهد.
مقررات حداکثر منافع در مقابل استاندارد امین مقررات BI و استاندارد امین دو کد رفتاری هستند که به متخصصین امور مالی که مشاوره سرمایه‌گذاری به مشتریان ارائه می‌دهند، اعمال می‌شوند. مقررات BI عمدتاً به بروکر-دیلرهایی که از کمیسیون‌ها پرداخت می‌شوند، مربوط می‌شود، در حالی که استاندارد امین به مشاوران سرمایه‌گذاری که برای خدمات خود هزینه دریافت می‌کنند، اعمال می‌شود. تفاوت اصلی بین این دو استاندارد در سطح مسئولیت و وفاداری است که حرفه‌ای مالی به مشتری خود دارد.
مقررات BI از بروکر-دیلرها می‌خواهد که در هنگام ارائه توصیه‌ها، در حداکثر منافع مشتری عمل کنند و منافع خود را بر منافع مشتری مقدم نکنند. با این حال، این بدان معنا نیست که بروکر-دیلرها باید تمام تعارضات منافع را حذف کنند یا همیشه ارزان‌ترین یا بهترین محصول را توصیه کنند. بروکر-دیلرها هنوز می‌توانند از توصیه‌های خود کمیسیون، مشوق‌ها یا مزایای دیگری دریافت کنند، به شرطی که این‌ها را به مشتری افشا کرده و تعارضات عمده منافع را کاهش دهند. مقررات BI همچنین مسئولیت مراقبت یا وفاداری مستمر به مشتری را تحمیل نمی‌کند، به این معنا که بروکر-دیلرها موظف نیستند حساب مشتری را مانیتور کنند یا توصیه‌های خود را به‌روز کنند.
در حالی که استاندارد امین از مشاوران سرمایه‌گذاری می‌خواهد که با بالاترین سطح مسئولیت و وفاداری به مشتری عمل کنند و منافع مشتری را همیشه بر منافع خود اولویت دهند. این به این معناست که مشاوران باید از هر گونه تعارض منافع که می‌تواند بی‌طرفی یا عینیت آنها را تحت تاثیر قرار دهد، اجتناب یا آن را حذف کنند. همچنین آنها نمی‌توانند هیچ‌گونه جبران یا منفعتی دریافت کنند که برخلاف حداکثر منافع مشتری باشد. مشاوران سرمایه‌گذاری همچنین موظف‌اند توصیه‌های خود را بر اساس تغییرات نیازها و شرایط مشتری مرور و به‌روز کنند.
نکات اصلی:
- مقررات BI: بروکر-دیلرها باید در حداکثر منافع مشتری عمل کنند اما تعارضات منافع را همیشه از بین نمی‌برند و ممکن است کمیسیون‌ها و مزایای دیگر را دریافت کنند.
- استاندارد امین: مشاوران سرمایه‌گذاری باید بالاترین سطح وفاداری را به مشتری نشان دهند و تمام تعارضات منافع را حذف کنند و نمی‌توانند جبران یا منافع مخالف با حداکثر منافع مشتری دریافت کنند. آنها همچنین موظف به به‌روز رسانی توصیه‌های خود بر اساس تغییرات نیازهای مشتری هستند.
وظایف امین و تفاوت‌های آن با مقررات BI
- وظایف امین دائمی هستند، در حالی که مقررات BI تنها در زمان ارائه توصیه‌های سرمایه‌گذاری اعمال می‌شود.
- مقررات BI هنوز کمیسیون‌ها و تعارضات منافع خاصی را مجاز می‌داند.
- وظیفه امین مانع از آن است که مشاور منافع خود را بر منافع مشتری ترجیح دهد.
- مقررات BI وظیفه امین تحمیل نمی‌کند.
آگاهی مشتریان از تفاوت‌ها
مشتریان باید از تفاوت‌های بین این دو استاندارد آگاه باشند و از تعارضات احتمالی که از ساختار جبران مالی حرفه‌ای مالی ناشی می‌شود، مطلع شوند. مشتریان همچنین باید فرم CRS (خلاصه رابطه) را که حرفه‌ای مالی موظف به ارائه آن است، مطالعه کنند. این فرم ویژگی‌ها و گستره رابطه، خدمات ارائه شده، هزینه‌ها و هزینه‌ها، تعارضات منافع، استاندارد رفتاری، و تاریخچه انضباطی حرفه‌ای مالی و شرکت آنها را خلاصه می‌کند.
قانون امین کوتاه‌مدت
در حالی که "مناسب بودن" استاندارد برای حساب‌های تراکنشی یا حساب‌های کارگزاری بود، قانون امانت‌داری وزارت کار ایالات متحده برای سخت‌تر کردن شرایط برای بروکرها پیشنهاد شد. هر کسی که پول بازنشستگی را تحت مدیریت داشته باشد و توصیه‌ها یا درخواست‌هایی برای حساب بازنشستگی فردی یا سایر حساب‌های بازنشستگی با مزایای مالیاتی کند، به عنوان یک امین در نظر گرفته می‌شد که باید به آن استاندارد پایبند باشد، نه استاندارد مناسب بودن که در غیر این صورت اعمال می‌شد.
تاریخچه اجرای قانون امین
این قانون اجرای طولانی و در عین حال مبهمی داشت. در ابتدا در سال ۲۰۱۰ پیشنهاد شد و قرار بود بین ۱۰ آوریل ۲۰۱۷ تا ۱ ژانویه ۲۰۱۸ به اجرا درآید. پس از اینکه رئیس‌جمهور وقت، دونالد ترامپ، به قدرت رسید، تاریخ اجرایی آن به ۹ ژوئن ۲۰۱۷ به تعویق افتاد، که شامل یک دوره گذار برای برخی استثنائات بود که تا ۱ ژانویه ۲۰۱۸ ادامه یافت.
ادامه تاریخچه قانون امین
بعد از این که تمامی جنبه‌های قانون امین به تاخیر افتاد تا ۱ ژوئیه ۲۰۱۹، این قانون در پی تصمیم دادگاه دایره پنجم ایالات متحده در ژوئن ۲۰۱۸ لغو شد.
پیشنهاد جدید وزارت کار: پیشنهاد ۳.۰
در ژوئن ۲۰۲۰، وزارت کار ایالات متحده یک پیشنهاد جدید با عنوان "پیشنهاد ۳.۰" منتشر کرد که "تعریف امین مشاوره سرمایه‌گذاری را که از سال ۱۹۷۵ موثر بود دوباره برقرار کرده و تفاسیر جدیدی را ارائه داد که دامنه آن را در تنظیمات انتقال (rollover) گسترش داده و معافیت جدیدی برای مشاوره سرمایه‌گذاری با تعارض منافع و معاملات اصلی پیشنهاد داد."
اداره بایدن و وضعیت قانون امین
پس از روی کار آمدن دولت بایدن در سال ۲۰۲۱، دولت او قانون امین معلق شده را دوباره احیا نکرد. در حالی که رئیس‌جمهور بایدن از استانداردهای بالاتر مسئولیت‌پذیری برای وال استریت حمایت کرده است، دولت او به طور عمده از احیای قانون امین جلوگیری کرد. نزدیک به پایان دوره ریاست جمهوری او، وزارت کار اعلام کرد که یک قانون امین جدید برای تقویت استانداردها در مشاوره برنامه‌ریزی بازنشستگی در حال اجرا است.
با این حال، این قانون با چالش‌های قانونی احتمالی مواجه است و دولت ترامپ اعلام کرده است که تمایلی به دفاع از این قانون جدید ندارد.
ریسک‌های امین بودن
ریسک امین بودن به احتمال عدم عملکرد مناسب یک مدیر/نماینده در راستای منافع بهترین ذینفع اشاره دارد. این لزوماً به این معنا نیست که مدیر از منابع ذینفع به نفع خود استفاده می‌کند، بلکه می‌تواند ریسکی باشد که مدیر به بهترین ارزش ممکن برای ذینفع نمی‌رسد.
برای مثال، یک مدیر صندوق (نماینده) که معاملات بیشتری نسبت به آنچه لازم است برای سبد سرمایه‌گذاری یک مشتری انجام می‌دهد، این ریسک است زیرا مدیر به تدریج سودهای مشتری را با متحمل شدن هزینه‌های بالاتر معاملات از دست می‌دهد.
در مقابل، وقتی یک فرد یا نهاد که به طور قانونی برای مدیریت دارایی‌های طرف دیگر منصوب شده است، از قدرت خود به روش غیراخلاقی یا غیرقانونی به نفع خود یا برای خدمت به منافع شخصی خود استفاده می‌کند، این به عنوان "سوء استفاده امانی" یا "تقلب امانی" شناخته می‌شود.
بیمه امین
یک کسب‌وکار می‌تواند مسئولیت‌های امین اعضای یک طرح بازنشستگی واجد شرایط، مانند مدیران، افسران، کارکنان، و سایر متولیان شخصی را بیمه کند.
بیمه مسئولیت امین به منظور پر کردن خلاهای موجود در پوشش‌های سنتی مانند بیمه مسئولیت مزایای کارکنان یا بیمه‌های مدیران و افسران طراحی شده است. این بیمه حفاظت مالی را زمانی که دعوی قضایی مسئولیت به دلیل سوء مدیریت وجوه یا سرمایه‌گذاری‌ها، اشتباهات اداری یا تأخیر در انتقال‌ها یا توزیع‌ها، تغییر یا کاهش مزایا، یا مشاوره نادرست در خصوص تخصیص‌های سرمایه‌گذاری ایجاد می‌شود، فراهم می‌کند.
راهنمایی‌های امین سرمایه‌گذاری
برای پاسخگویی به نیاز به راهنمایی‌های بهتر برای امین‌های سرمایه‌گذاری، بنیاد غیرانتفاعی "بنیاد مطالعات امانی" تأسیس شد تا شیوه‌های سرمایه‌گذاری معقول و مناسب را تعریف کند:
گام ۱: سازمان‌دهی
فرایند با آموزش امین‌ها در خصوص قوانین و مقرراتی که به وضعیت آنها تعلق دارد، آغاز می‌شود. پس از شناسایی مقررات حاکم، امین‌ها باید نقش‌ها و مسئولیت‌های تمامی طرف‌های دخیل در این فرایند را تعریف کنند. اگر از ارائه‌دهندگان خدمات سرمایه‌گذاری استفاده شود، آنگاه هر توافق‌نامه خدمات باید به صورت کتبی باشد.
گام ۲: رسمی‌سازی
فرآیند سرمایه‌گذاری با تعیین اهداف و مقاصد برنامه سرمایه‌گذاری آغاز می‌شود. امین‌ها باید افق سرمایه‌گذاری، سطح ریسک قابل قبول و بازده مورد انتظار را شناسایی کنند. با شناسایی این عوامل، امین‌ها چارچوبی برای ارزیابی گزینه‌های سرمایه‌گذاری ایجاد می‌کنند.
سپس امین‌ها باید کلاس‌های دارایی مناسب را انتخاب کنند که به آنها این امکان را می‌دهد که پرتفوی متنوعی را از طریق یک روش قابل توجیه ایجاد کنند. بیشتر امین‌ها این کار را با استفاده از نظریه مدرن پرتفوی انجام می‌دهند، زیرا این یکی از پذیرفته‌شده‌ترین روش‌ها برای ایجاد پرتفوی‌های سرمایه‌گذاری است که هدف آنها دستیابی به یک پروفایل ریسک/بازده مطلوب است.
در نهایت، امین باید این مراحل را با ایجاد یک بیانیه سیاست سرمایه‌گذاری رسمی‌سازی کند که جزئیات لازم برای پیاده‌سازی یک استراتژی سرمایه‌گذاری خاص را فراهم می‌آورد. حالا امین آماده است تا با توجه به دو گام اول، برنامه سرمایه‌گذاری را اجرایی کند.
گام ۳: اجرا
سرمایه‌گذاری‌های خاص یا مدیران سرمایه‌گذاری حالا می‌توانند برای اجرای بیانیه سیاست سرمایه‌گذاری انتخاب شوند. فرآیند بررسی دقیق باید طراحی شود تا سرمایه‌گذاری‌های بالقوه ارزیابی شوند. این فرآیند باید معیارهایی را شناسایی کند و گزینه‌های سرمایه‌گذاری بالقوه را فیلتر کند.
مرحله اجرا معمولاً با کمک یک مشاور سرمایه‌گذاری انجام می‌شود، زیرا بسیاری از امین‌ها مهارت یا منابع لازم برای انجام این گام را ندارند. هنگامی که مشاور در مرحله اجرا کمک می‌کند، امین‌ها و مشاوران باید با یکدیگر ارتباط برقرار کنند تا اطمینان حاصل شود که فرآیند بررسی دقیق توافق‌شده برای انتخاب سرمایه‌گذاری‌ها یا مدیران استفاده می‌شود.
گام ۴: نظارت
آخرین گام احتمالا زمان‌برترین و نادیده‌گرفته‌‌شده‌ترین بخش در این فرآیند است. امین‌ها نباید نظارت مداوم را نادیده بگیرند، زیرا ممکن است در این بخش نیز به اندازه دیگر مراحل، به دلیل سهل‌انگاری مسئول باشند.
برای نظارت صحیح بر فرآیند سرمایه‌گذاری، امین‌ها باید به طور دوره‌ای گزارش‌هایی را بررسی کنند که عملکرد سرمایه‌گذاری‌هایشان را در برابر شاخص‌های مناسب و گروه‌های مشابه مقایسه کنند و تعیین کنند که آیا اهداف بیانیه سیاست سرمایه‌گذاری محقق شده‌اند یا نه. تنها نظارت بر آمار عملکرد کافی نیست.
امین‌ها همچنین باید داده‌های کیفی را بررسی کنند، مانند تغییرات در ساختار سازمانی مدیران سرمایه‌گذاری که در پرتفوی استفاده می‌شوند. اگر تصمیم‌گیرندگان سرمایه‌گذاری در یک سازمان ترک کرده‌اند یا سطح اختیارات آنها تغییر کرده است، امین‌ها باید در نظر بگیرند که چگونه این اطلاعات ممکن است بر عملکرد آینده تاثیر بگذارد.
علاوه بر بررسی عملکرد، امین‌ها باید هزینه‌های مربوطه را نیز بررسی کنند. امین‌ها نه تنها مسئول نحوه سرمایه‌گذاری وجوه هستند بلکه مسئول نحوه هزینه‌کردن این وجوه نیز می‌باشند. هزینه‌های سرمایه‌گذاری به طور مستقیم بر عملکرد تاثیر می‌گذارند و امین‌ها باید اطمینان حاصل کنند که هزینه‌هایی که برای مدیریت سرمایه‌گذاری پرداخت می‌شود، عادلانه و منطقی هستند.
سه وظیفه امین که به سهامداران تعلق دارد:
- وظیفه دقت (Duty of Care): این وظیفه از مدیران شرکت می‌خواهد که تصمیمات خود را در جهت منافع سهامداران و به شکلی معقول و آگاهانه اتخاذ کنند. مدیران باید به‌طور منطقی و با توجه به اطلاعات موجود اقدام کنند.
- وظیفه وفاداری (Duty of Loyalty): مدیران نباید منافع خود یا دیگران را بر منافع شرکت و سهامداران مقدم کنند. این وظیفه ایجاب می‌کند که مدیران تنها به منافع سهامداران توجه داشته باشند و از تضاد منافع جلوگیری کنند.
- وظیفه عمل با حسن نیت (Duty to Act in Good Faith): این وظیفه از مدیران می‌خواهد که بهترین تصمیمات را به نفع شرکت و ذینفعان آن اتخاذ کنند و از هرگونه اقدامی که ممکن است به منافع شرکت آسیب بزند، اجتناب کنند.
چگونه وظایف امانی می‌توانند استراتژی‌های سرمایه‌گذاری را تحت تأثیر قرار دهند؟
وظایف امانی می‌توانند تاثیر زیادی بر استراتژی‌های سرمایه‌گذاری بگذارند، به‌ویژه با توجه به رشد سرمایه‌گذاری‌های اخلاقی که شامل معیارهای زیست‌محیطی، اجتماعی و حکمرانی (ESG) است. امین‌ها، مانند مشاوران مالی و مدیران صندوق‌ها، باید در حداکثر منافع مشتریان یا ذینفعان خود عمل کنند. این مسئولیت شامل در نظر گرفتن خطرات و فرصت‌های بلندمدت است که به‌طور فزاینده‌ای شامل ملاحظات اخلاقی می‌شود.
برای مثال، یک امین ممکن است عملکرد پایداری یک شرکت یا تاثیر اجتماعی یک سرمایه‌گذاری را بررسی کند تا تعیین کند که آیا این سرمایه‌گذاری با ارزش‌های مشتری یا پتانسیل عملکرد بلندمدت آن هم‌راستا است یا خیر. این رویکرد نه تنها به دنبال هم‌راستایی سرمایه‌گذاری‌ها با ارزش‌های اخلاقی است بلکه به کاهش ریسک‌ها و شناسایی فرصت‌هایی که می‌توانند بر بازده مالی تاثیر بگذارند، کمک می‌کند و در نهایت به مسئولیت آنها برای عمل در حداکثر منافع مشتریان خود پاسخ می‌دهد.
چرا فردی به امین نیاز دارد؟
همکاری با یک امین به این معنی است که شما می‌توانید اطمینان داشته باشید که یک حرفه‌ای مالی همیشه منافع شما را در اولویت قرار می‌دهد، نه منافع خودشان. این به این معناست که شما نیازی به نگرانی در مورد تضاد منافع، انگیزه‌های نادرست یا تاکتیک‌های فروش تهاجمی نخواهید داشت.
نتیجه‌گیری
امین فرد یا نهادی است که در موقعیت کنترل و تأثیرگذاری بر اموال یا دارایی‌های شخص دیگری قرار دارد. مفهوم امین‌ها را می‌توان در زمینه‌های قانونی مختلف در ایالات متحده و سراسر جهان یافت. روابط امین اغلب زمانی ایجاد می‌شود که افراد مسئولیت انجام یک عمل خاص برای دیگری را به عهده دارند، مانند یک قیم که دارایی‌ها را به نمایندگی از یک ذینفع امانت مدیریت می‌کند.
واژه "امین" بیشتر در زمینه مشاوره مالی و روابط کارگزاری استفاده می‌شود که در آن منافع مشتری باید در اولویت قرار گیرد. به‌دلیل اهمیت این روابط امانی، چالش‌های قانونی جدیدی ممکن است در زمینه اجرای صحیح مسئولیت‌های امین ایجاد شود.