تحلیل بنیادین · تحلیل تکنیکال · پیش‌بینی بازارها
حساب بیمه‌شده شرکت بیمه سپرده فدرال چیست؟
حساب بیمه‌شده FDIC یک حساب بانکی یا پس‌انداز است که تحت پوشش شرکت بیمه سپرده فدرال قرار دارد و مسئول حفاظت از سپرده‌های مشتریان در صورت ورشکستگی بانک است.
حساب بیمه‌شده FDIC یک حساب بانکی جاری یا پس‌انداز است که تحت پوشش شرکت بیمه سپرده فدرال قرار دارد. این آژانس مستقل فدرال مسئول حفاظت از سپرده‌های مشتریان در صورت ورشکستگی بانک‌ها است. حداکثر مبلغ بیمه‌شده در یک حساب واجد شرایط، ۲۵۰،۰۰۰ دلار به ازای هر سپرده‌گذار، به ازای هر بانک بیمه‌شده FDIC و به ازای هر دسته مالکیت است.
نکات کلیدی
- حساب بیمه‌شده FDIC یک حساب بانکی در موسسه‌ای است که سپرده‌ها در آن در برابر ورشکستگی یا سرقت بانک‌ها تحت حفاظت فدرال قرار دارند.
- FDIC یک آژانس بیمه سپرده فدرال است که بانک‌های عضو به‌طور منظم حق بیمه پرداخت می‌کنند تا ادعاها را تامین کنند.
- حداکثر مبلغ قابل بیمه‌کردن در حال حاضر ۲۵۰،۰۰۰ دلار به ازای هر سپرده‌گذار و به ازای هر بانک است.
درک حساب بیمه‌شده FDIC حساب بیمه‌شده FDIC به این معناست که اگر شما تا سقف ۲۵۰،۰۰۰ دلار در یک حساب بانکی داشته باشید و بانک ورشکسته شود، FDIC هرگونه ضرر شما را جبران می‌کند. برای افراد، هر مبلغی که از ۲۵۰،۰۰۰ دلار برای یک نوع حساب (مثلاً فردی، مشترک و غیره) بیشتر باشد، ممکن است نیاز باشد که در میان چند بانک بیمه‌شده FDIC پخش شود.
برای درک چگونگی و چرایی عملکرد FDIC، ضروری است که سیستم مدرن پس‌انداز و وام را درک کنیم. حساب‌های بانکی مدرن مانند صندوق امانات نیستند؛ پول‌های واریز شده توسط سپرده‌گذاران به یک کشوی اختصاصی در گاوصندوق نمی‌رود که تا زمان برداشت آتی بدون استفاده بماند. در عوض، بانک‌ها پول از حساب‌های سپرده‌گذاران را به منظور ارائه وام‌های جدید هدایت می‌کنند تا از طریق بهره به درآمد برسند.
دولت فدرال از بیشتر بانک‌ها می‌خواهد که فقط ۱۰% از کل سپرده‌ها را به‌صورت نقدی نگه دارند، به این معنی که ۹۰% باقی‌مانده می‌تواند برای اعطای وام‌ها استفاده شود. به عبارت دیگر، اگر شما ۱۰۰۰ دلار در بانک سپرده‌گذاری کنید، بانک شما می‌تواند ۹۰۰ دلار از آن سپرده را بردارد و برای تامین مالی وام خودرو یا وام مسکن استفاده کند.
این نوع بانکداری به‌عنوان "بانکداری ذخیره کسری" شناخته می‌شود، زیرا فقط بخش کوچکی از کل سپرده‌ها به‌عنوان ذخیره در بانک نگه‌داشته می‌شود. بانکداری ذخیره کسری نقدینگی اضافی در بازارهای سرمایه ایجاد می‌کند و به حفظ نرخ‌های بهره پایین کمک می‌کند، اما همچنین می‌تواند محیطی ناپایدار برای بانک‌ها ایجاد کند.
امکان درخواست همزمان بیش از ۱۰٪ از سپرده‌ها توسط مشتریان بانک ممکن است مشتریان بانک به طور همزمان بیش از ۱۰٪ از پول خود را درخواست کنند. زمانی که بیش از حد از سپرده‌گذاران خواستار برداشت پول خود شوند، پدیده‌ای به نام "ورشکستگی بانکی" رخ می‌دهد و بانک مجبور است برخی از مشتریان را با دست خالی بازگرداند. دیگر سپرده‌گذاران ممکن است اعتماد خود را از دست بدهند و برای بازپس‌گیری پول خود درخواست دهند، از ترس اینکه نتوانند پس‌اندازهای خود را بازیابی کنند. این وضعیت می‌تواند معمولاً اثر واگیری مشابهی ایجاد کند که به سایر بانک‌ها سرایت می‌کند و بحران‌های سیستمی بانکی را به راه می‌اندازد.
الزامات حساب بیمه‌شده FDIC اگر یک بانک بیمه‌شده FDIC نتواند تعهدات سپرده‌ای خود را برآورده کند، FDIC وارد عمل می‌شود و بیمه‌ای را به سپرده‌گذاران در حساب‌هایشان پرداخت می‌کند. زمانی که یک بانک به‌طور رسمی "ورشکسته" اعلام می‌شود، خود بانک تحت اختیار FDIC قرار می‌گیرد، که دارایی‌های بانک را می‌فروشد و بدهی‌های باقی‌مانده را تسویه می‌کند. هنگامی که یک بانک ورشکسته می‌شود، حساب‌داران تقریباً بلافاصله مبلغ سپرده‌های خود را تا سقف مبلغ بیمه‌شده دریافت می‌کنند. اگر سپرده‌های آن‌ها از آن حد بیشتر باشد، باید منتظر بمانند تا FDIC دارایی‌های بانک را بفروشد تا هرگونه مازاد را بازپرداخت کند.
یک حساب واجد شرایط باید در بانکی نگهداری شود که عضو برنامه FDIC باشد. بانک‌های شرکت‌کننده ملزم به نمایش تابلو رسمی در هر پنجره یا ایستگاه پیشخوان هستند که در آن سپرده‌ها به‌طور منظم دریافت می‌شود. سپرده‌گذاران می‌توانند از طریق جستجو در وب‌سایت FDIC.gov بررسی کنند که آیا بانکی عضو FDIC است یا خیر.
مهم: عضویت در FDIC اختیاری است، و بانک‌های عضو از طریق پرداخت حق بیمه‌ها، پوشش بیمه‌ای را تامین می‌کنند. به‌طور کلی، تمام حساب‌های پس‌انداز با تقاضای برداشت که به تعهدات عمومی بانک تبدیل می‌شوند، تحت پوشش FDIC قرار دارند. انواع حساب‌هایی که می‌توانند بیمه FDIC داشته باشند شامل حساب‌های حواله قابل مذاکره (NOW)، حساب‌های جاری، پس‌انداز، حساب‌های سپرده بازار پول و علاوه بر آن، گواهی‌های سپرده (CDs) هستند. حساب‌های اتحادیه‌های اعتباری نیز ممکن است تا سقف ۲۵۰،۰۰۰ دلار بیمه شوند اگر اتحادیه اعتباری عضو اداره اتحادیه‌های اعتباری ملی (NCUA) باشد.
حساب‌هایی که واجد شرایط پوشش FDIC نیستند شامل صندوق امانات، حساب‌های سرمایه‌گذاری (شامل سهام، اوراق قرضه و غیره)، صندوق‌های مشترک و بیمه‌های عمر هستند. حساب‌های بازنشستگی فردی (IRA) تا سقف ۲۵۰،۰۰۰ دلار بیمه می‌شوند، مانند حساب‌های امانات قابل فسخ، اگرچه پوشش بر روی حساب‌های امانات قابل فسخ به هر ذینفع واجد شرایط گسترش می‌یابد.
مثال‌هایی از حساب‌های بیمه‌شده FDIC FDIC سپرده‌ها را تا سقف ۲۵۰،۰۰۰ دلار برای هر حساب و هر شخص تضمین می‌کند. برای حساب‌های مشترک، هر مالک مشترک پوشش کامل ۲۵۰،۰۰۰ دلاری دریافت می‌کند. همراه با بسیاری از دیگر مزایای حساب‌های مشترک، یک زوج یا شرکای تجاری که حساب مشترکی با ۵۰۰،۰۰۰ دلار سپرده دارند، به‌طور کامل تحت پوشش قرار می‌گیرند.
حساب‌های متعدد که تحت همان نام صاحب حساب در یک بانک نگهداری می‌شوند، برای تعیین مبلغ سپرده‌های بیمه‌شده جمع می‌شوند، بنابراین فردی که دو حساب در یک بانک با مجموع ۳۰۰،۰۰۰ دلار داشته باشد، ۵۰،۰۰۰ دلار بدون پوشش خواهد داشت.
با این حال، محدودیت‌های سپرده به‌طور جداگانه برای هر بانک متفاوت در نظر گرفته می‌شود، حتی برای همان مالک. فرض کنید فردی ۲۰۰،۰۰۰ دلار در بانک A و ۱۵۰،۰۰۰ دلار اضافی در بانک B داشته باشد. حتی اگر مجموع سپرده‌های آن‌ها از ۲۵۰،۰۰۰ دلار بیشتر باشد، تا زمانی که هر دو بانک بیمه FDIC داشته باشند، این فرد کاملاً تحت پوشش قرار دارد.
اگر این فرد ۱۵۰،۰۰۰ دلار را به بانک A منتقل کند، در نتیجه پوشش بر روی ۱۰۰،۰۰۰ دلار از بین خواهد رفت زیرا مجموع سپرده‌های وی در بانک A اکنون ۳۵۰،۰۰۰ دلار است. چنین بیمه‌ای بر سپرده‌ها به نفع پس‌اندازکنندگان است، زیرا آن‌ها تنها باید به دنبال بهترین نرخ بهره برای حساب پس‌انداز خود باشند و نیازی به نگرانی در مورد ایمنی پولشان ندارند.
تاریخچه حساب‌های بیمه‌شده FDIC FDIC به‌عنوان بخشی از قانون بانکداری سال ۱۹۳۳ ایجاد شد، پس از یک دوره چهار ساله که در آن نزدیک به ۱۰،۰۰۰ بانک آمریکایی تعطیل یا عملیات خود را تعلیق کردند. بیشتر این تعطیلی‌ها ناشی از بحران بانک‌ها بود؛ بانک‌ها به اندازه کافی پول در گاوصندوق‌های خود نداشتند تا تقاضای برداشت سپرده‌گذاران را برآورده کنند، بنابراین مجبور شدند درها را ببندند و بسیاری از خانواده‌ها بدون پس‌انداز خود باقی ماندند.
هدف از ایجاد FDIC بازگرداندن اعتماد آمریکایی‌های وحشت‌زده پس از سقوط بازار سهام در سال ۱۹۲۹ و آغاز رکود بزرگ بود. از نظر مفهومی، FDIC به‌عنوان یک سپر در برابر بحران‌های بانکی آینده عمل می‌کند. FDIC "بیمه" می‌کند، یا به عبارت دیگر، ارزش تمام سپرده‌های بانکی قابل برداشت تا مبلغ معینی را تضمین می‌کند، با این حال مبلغ کل پوشش‌دهی از زمان تأسیس به طور پیوسته افزایش یافته است.
واقعیت: در اکتبر ۲۰۰۸، کنگره مبلغ تحت پوشش بیمه سپرده FDIC را از ۱۰۰،۰۰۰ دلار به ۲۵۰،۰۰۰ دلار فعلی افزایش داد.
قبل از سال ۲۰۰۶، FDIC خود را از طریق صندوق بیمه بانک (BIF) و صندوق بیمه اتحادیه‌های پس‌انداز (SAIF) تأمین مالی می‌کرد. این صندوق‌ها اساساً از حق بیمه‌های بیمه‌ای که FDIC به بانک‌های عضو برای نگهداری و حفظ وجوه آن‌ها دریافت می‌کرد، تشکیل شده بودند.
در سال ۲۰۰۵، رئیس‌جمهور وقت جورج بوش قانون اصلاح بیمه سپرده فدرال را امضا کرد تا دو صندوق رقابتی را ادغام کند. از آن زمان به بعد، تمام حق بیمه‌ها در صندوق بیمه سپرده (DIF) باقی می‌ماند که از آن برای پوشش تمامی سپرده‌های بیمه‌شده توسط FDIC استفاده می‌شود.
ملاحظات ویژه صندوق ذخیره FDIC هیچ‌گاه به‌طور کامل تأمین مالی نشده است؛ در واقع، FDIC معمولاً بیش از ۹۹٪ از کل تعهدات بیمه‌ای خود را تحت پوشش ندارد. کنگره به FDIC این اختیار را داده است که تا ۵۰۰ میلیارد دلار از وزارت خزانه‌داری قرض بگیرد، که این امر عملاً سیستم را با حمایت فدرال رزرو پشتوانه‌گذاری می‌کند. به عبارت دیگر، اگر FDIC تمام گزینه‌های خود را تمام کند، دولت وارد عمل می‌شود تا حمایت مالی بیشتری فراهم کند.
FDIC همچنین می‌تواند از وزارت خزانه‌داری در قالب وام‌های کوتاه‌مدت قرض بگیرد. این امر در بحران پس‌انداز و وام (S&L) در سال ۱۹۹۱ رخ داد، زمانی که FDIC مجبور شد چند میلیارد دلار قرض بگیرد تا حساب‌های اتحادیه‌های پس‌انداز در حال شکست را پوشش دهد.
مزایا و معایب حساب‌های بیمه‌شده توسط FDIC طبق گفته FDIC، از زمان راه‌اندازی بیمه سپرده‌ها در ۱ ژانویه ۱۹۳۴، هیچ سپرده‌گذاری یک سنت از سپرده‌های بیمه‌شده خود را به دلیل شکست بانک از دست نداده است. بر اساس مزایای جلوگیری از پانیک‌های بانکی، FDIC موفقیت بزرگی بوده است—اقتصاد ایالات متحده در طول بیش از ۸۰ سال فعالیت FDIC، هرگز پانیک بانکی مشروعی را تجربه نکرده است.
با این حال، همه طرفدار FDIC نیستند. منتقدان معتقدند که بیمه سپرده اجباری خطر اخلاقی در سیستم بانکی ایجاد می‌کند و باعث می‌شود که سپرده‌گذاران و بانک‌ها به رفتارهای پرخطر دست بزنند. آن‌ها معتقدند که اگر FDIC قرار است همه بانک‌ها را نجات دهد، مشتریان نیازی ندارند نگران این باشند که کدام بانک وام‌های امن‌تری ارائه می‌دهد یا نمی‌دهد.
چرا انتخاب یک حساب بانکی بیمه‌شده توسط FDIC اهمیت دارد؟ شاید مهم‌ترین مزیت داشتن یک حساب سپرده بیمه‌شده توسط FDIC این باشد که بیمه سپرده تا مبلغ ۲۵۰,۰۰۰ دلار (۵۰۰,۰۰۰ دلار برای حساب‌های مشترک) برای هر دسته مالکیت حساب در صورت شکست بانک تضمین می‌کند.
سه چیزی که توسط FDIC بیمه نمی‌شود:
۱. سرمایه‌گذاری در سهام ۲. سرمایه‌گذاری در اوراق قرضه ۳. صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک (Mutual Funds)
علاوه بر این، سیاست‌های بیمه عمر، مستمری‌ها، اوراق بهادار شهری، صندوق‌های امانات (و محتوای آن‌ها)، اوراق قرضه، اسناد خزانه‌داری ایالات متحده و دارایی‌های رمزارز نیز تحت پوشش بیمه سپرده FDIC قرار نمی‌گیرند.
آیا درست است که تمام پول خود را در یک بانک نگه دارید؟ نگه داشتن تمام پول در یک بانک می‌تواند ایمن باشد اما بدون ریسک نیست. اگر موجودی حساب‌های شما در یک بانک از ۲۵۰,۰۰۰ دلار (یا ۵۰۰,۰۰۰ دلار برای یک حساب مشترک) بیشتر باشد، آن مقدار اضافی در صورت شکست بانک توسط بیمه سپرده FDIC پوشش داده نمی‌شود. در این حالت، بهتر است مقداری از وجوه خود را در یک مؤسسه مالی دیگر نگه دارید.
نتیجه‌گیری نهایی ورشکستگی بانک‌ها، هرچند که نسبتاً نادر هستند، هنوز هم اتفاق می‌افتند. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۲، ۵۶۱ بانک شکست خوردند، که چهار مورد آن‌ها در اوایل پاندمی در سال ۲۰۲۰ بود. حساب بیمه‌شده توسط FDIC اطمینان خاطری فراهم می‌کند که وجوه سپرده‌گذاری شده شما در صورت وقوع بدترین حالت برای بانک انتخابی شما ایمن خواهند بود.