اخبار
هزینه چیست؟
هزینه، بهای عملیاتی است که یک شرکت برای کسب درآمد متحمل میشود.
هزینه، بهای عملیاتی است که یک شرکت برای کسب درآمد متحمل میشود. به بیان ساده، هزینهای است که فرد برای به دست آوردن چیزی ملزم به پرداخت آن است. همانطور که ضرب المثل معروفی میگوید: «برای پول درآوردن باید پول خرج کرد.» هزینههای رایج شامل پرداخت به تامین کنندگان، دستمزد کارکنان، اجاره کارخانه و استهلاک تجهیزات است. کسبوکارها مجازند هزینههای قابل کسر از مالیات را در اظهارنامه مالیات بر درآمد خود ثبت کنند تا درآمد مشمول مالیات و در نتیجه بدهی مالیاتی خود را کاهش دهند. با این حال، سازمان امور مالیاتی (IRS) قوانین سختگیرانهای در مورد اینکه کدام هزینهها را کسبوکارها مجاز به کسر به عنوان تخفیف هستند، دارد.
نکات کلیدی
- هزینه، بهای عملیاتی است که یک شرکت برای کسب درآمد متحمل میشود.
- کسبوکارها میتوانند هزینههای قابل کسر از مالیات را در اظهارنامه مالیات بر درآمد خود ثبت کنند، مشروط بر اینکه از دستورالعملهای IRS پیروی کنند.
- حسابداران هزینهها را از طریق یکی از دو روش حسابداری ثبت میکنند: نقدی یا تعهدی.
- دو دسته اصلی از هزینههای تجاری در حسابداری وجود دارد: هزینههای عملیاتی و هزینههای غیرعملیاتی.
- IRS با هزینههای سرمایهای متفاوت از سایر هزینههای تجاری برخورد میکند.
درک هزینهها
یکی از اهداف اصلی تیمهای مدیریت شرکت، به حداکثر رساندن سود است. این امر با افزایش درآمدها و در عین حال کنترل هزینهها حاصل میشود. کاهش هزینهها میتواند به شرکتها کمک کند تا از فروش، پول بیشتری به دست آورند.با این حال، اگر هزینهها بیش از حد کاهش یابد، میتواند تأثیر مخربی نیز داشته باشد. به عنوان مثال، پرداخت کمتر برای تبلیغات باعث کاهش هزینهها میشود، اما دید شرکت و توانایی آن در دسترسی به مشتریان بالقوه را نیز کاهش میدهد.
نحوه ثبت هزینهها
شرکتها درآمدها و هزینههای خود را در صورتهای سود و زیان خود تفکیک میکنند. حسابداران هزینهها را از طریق یکی از دو روش حسابداری ثبت میکنند: نقدی یا تعهدی. طبق حسابداری نقدی، هزینهها هنگام پرداخت ثبت میشوند. در مقابل، طبق روش تعهدی، هزینهها هنگام وقوع ثبت میشوند.به عنوان مثال، اگر صاحب کسبوکاری با یک قالیشویی برای تمیز کردن فرشهای دفتر هماهنگ کند، شرکتی که از مبنای نقدی استفاده میکند، هزینه را هنگام پرداخت صورتحساب ثبت میکند. طبق روش تعهدی، حسابدار شرکت، هزینه تمیز کردن فرش را هنگام دریافت خدمات توسط شرکت ثبت میکند. هزینهها به طور کلی بر اساس مبنای تعهدی ثبت میشوند و اطمینان حاصل میشود که با درآمدهای گزارش شده در دورههای حسابداری مطابقت دارند.
از هزینهها برای محاسبه سود خالص استفاده میشود. معادله محاسبه سود خالص، درآمد منهای هزینهها است.
انواع هزینههای تجاری
دو دسته اصلی از هزینههای تجاری در حسابداری وجود دارد:
1. هزینههای عملیاتی
هزینههای عملیاتی، هزینههای مربوط به فعالیتهای اصلی شرکت مانند بهای تمام شده کالای فروش رفته، هزینههای اداری، لوازم اداری، نیروی کار مستقیم و اجاره است. اینها هزینههایی هستند که از فعالیتهای عادی و روزمره ناشی میشوند.هزینه عملیاتی از درآمد کسر میشود تا به درآمد عملیاتی برسیم. میزان سودی که یک شرکت از فعالیتهای مستقیم تجاری خود به دست میآورد. شرکتها باید هزینههای عملیاتی خود را مدیریت کنند تا اطمینان حاصل کنند که سود خود را به حداکثر میرسانند. این کار معمولاً با حداقل نگه داشتن هزینهها انجام میشود. با این حال، کاهش بیش از حد هزینهها میتواند بهرهوری شرکت را کاهش دهد.
2. هزینههای غیرعملیاتی
هزینههای غیرعملیاتی مستقیماً به عملیات اصلی کسبوکار مرتبط نیستند. نمونههای رایج شامل هزینههای بهره و سایر هزینههای مرتبط با استقراض پول است. اینها هزینههایی هستند که خارج از فعالیتهای روزمره یک شرکت رخ میدهند. این هزینهها ممکن است ناشی از تجدید ساختار، سازماندهی مجدد، هزینههای بهره بدهی یا موجودی منسوخ باشد.هزینههای غیرعملیاتی از دیدگاه حسابداری از هزینههای عملیاتی جدا هستند تا بتوان مشخص کرد که یک شرکت از فعالیتهای اصلی خود چقدر درآمد کسب میکند.
ملاحظات ویژه
هزینههای سرمایهای
هزینههای سرمایهای که معمولاً به عنوان CapEx شناخته میشوند، وجوهی هستند که توسط یک شرکت برای خرید، ارتقاء و نگهداری داراییهای فیزیکی مانند املاک، ساختمانها، کارخانه صنعتی، فناوری یا تجهیزات استفاده میشوند.IRS با هزینههای سرمایهای متفاوت از سایر هزینههای تجاری برخورد میکند. در حالی که بیشتر هزینههای انجام تجارت را میتوان در سال وقوع آنها به عنوان هزینه ثبت کرد یا از درآمد کسبوکار کسر کرد، هزینههای سرمایهای باید سرمایهگذاری شوند یا به آرامی در طول زمان کسر شوند.IRS جدولی دارد که بخشی از دارایی سرمایهای را که یک کسبوکار ممکن است هر سال کسر کند تا زمانی که کل هزینه مطالبه شود، تعیین میکند. تعداد سالهایی که یک کسبوکار هزینه سرمایهای را کسر میکند، بر اساس نوع دارایی متفاوت است.
همه هزینهها قابل کسر نیستند
طبق گفته IRS، برای قابل کسر بودن، هزینه کسبوکار "باید هم عادی و هم ضروری باشد." عادی به این معنی است که هزینه در آن صنعت رایج یا پذیرفته شده است، در حالی که ضروری به این معنی است که هزینه در پی کسب درآمد مفید است. صاحبان کسبوکار مجاز به ثبت هزینههای شخصی و غیرتجاری خود به عنوان کسورات تجاری نیستند. آنها همچنین نمیتوانند هزینههای لابیگری، جریمهها و مجازاتها را مطالبه کنند.
نمونههایی از هزینهها چیست؟
نمونههایی از هزینهها شامل اجاره، آب و برق، دستمزد، حقوق، نگهداری، استهلاک، بیمه و بهای تمام شده کالای فروش رفته است. هزینهها معمولاً پرداختهای مکرری هستند که برای اداره یک کسبوکار مورد نیاز است.
انواع هزینهها چیست؟
هزینهها را میتوان به روشهای مختلفی دستهبندی کرد. هزینهها را میتوان به عنوان هزینههای ثابت مانند اجاره یا رهن تعریف کرد. هزینههایی که با تغییر در تولید تغییر نمیکنند. هزینهها را همچنین میتوان به عنوان هزینههای متغیر تعریف کرد. هزینههایی که با تغییر در تولید تغییر میکنند. اینها شامل آب و برق و بهای تمام شده کالای فروش رفته است. هزینهها را همچنین میتوان به عنوان هزینههای عملیاتی و غیرعملیاتی دستهبندی کرد. اولی هزینههایی است که مستقیماً با اداره شرکت مرتبط است و دومی به طور غیرمستقیم مرتبط است.
آیا حقوق به عنوان هزینه در نظر گرفته میشود؟
بله، حقوق به عنوان هزینه در نظر گرفته میشود و به همین ترتیب در صورت سود و زیان شرکت گزارش میشود.
نتیجهگیری
هزینه، هزینهای است که کسبوکارها در اداره عملیات خود متحمل میشوند. هزینهها شامل دستمزد، حقوق، نگهداری، اجاره و استهلاک است. هزینهها از درآمد کسر میشوند تا به سود برسیم. کسبوکارها مجاز به کسر برخی هزینهها از مالیات هستند تا به کاهش بار مالیاتی و افزایش سود کمک کنند.