اخبار
قانون مرخصی خانوادگی و پزشکی چیست؟
قانون مرخصی خانوادگی و پزشکی یک قانون کار است که کارفرمایان را ملزم میکند که به کارکنان خود برای مسائل سلامتی خانوادگی یا شرایط خاص، مرخصی بدون حقوق دهند.
قانون مرخصی خانوادگی و پزشکی یک قانون کار است که کارفرمایان بزرگتر را ملزم میکند که به کارکنان خود برای مسائل جدی بهداشتی خانوادگی یا شرایط خاص مرخصی بدون حقوق ارائه دهند. دلایل واجد شرایط میتواند شامل فرزندخواندگی، بارداری، پذیرش فرزند از پرورشگاه، بیماری خانوادگی یا شخصی، یا مرخصی نظامی باشد. همچنین این قانون برای ادامه پوشش بیمه و حفاظت شغلی در حالی که کارمند در مرخصی است، نیز فراهم میکند. FMLA هدفش این است که خانوادهها را با زمان و منابع لازم برای مقابله با اورژانسهای خانوادگی فراهم کند و در عین حال راهنماییهایی برای کارفرمایان ارائه دهد.
مسئولیت برنامه FMLA بر عهده بخش دستمزد و ساعت وزارت کار ایالات متحده (DOL-WHD) است.
نکات کلیدی
- قانون مرخصی خانوادگی و پزشکی (FMLA) یک قانون کار از سال 1993 است که شغل کارکنانی که نیاز به مرخصی به دلایل شخصی یا خانوادگی دارند را محافظت میکند.
- قانون تضمین میکند که یک کارمند واجد شرایط میتواند تا 12 هفته به دلایل زایمان، فرزندخواندگی، و بیماری شخصی یا خانوادگی مرخصی بگیرد.
- قانون مرخصی خانوادگی و پزشکی از سال 1993 تضمین میکند که وقتی یک کارمند به کار برمیگردد، بتواند به شغل قبلی خود بازگردد. اگر آن شغل دیگر موجود نباشد، باید شغلی با حقوق و موقعیت برابر به او پیشنهاد شود.
- برای واجد شرایط بودن برای FMLA، یک کارمند باید برای شرکتی که حداقل 50 نفر در شعاع 75 مایلی از محل کار خود دارد کار کند و در 12 ماه گذشته حداقل 1,250 ساعت کار کرده باشد.
درک قانون مرخصی خانوادگی و پزشکی قانون مرخصی خانوادگی و پزشکی در تاریخ ۵ فوریه ۱۹۹۳ توسط رئیس جمهور وقت، بیل کلینتون امضا شد. تصویب این قانون از طرف دولت فدرال به عنوان پذیرش تغییرات در خانوادههای آمریکایی، محل کار و نیروی کار بود - برای مثال، افزایش خانوارهای تک والدینی یا خانوارهایی که هر دو والدین کار میکنند - و انتظارات هر دو طرف کارکنان و کارفرمایان.
این قانون تضمین میکند که یک کارمند واجد شرایط میتواند تا ۱۲ هفته به دلایلی مانند بارداری/زایمان، فرزندخواندگی، بیماری شخصی، یا بیماری یکی از اعضای خانواده مرخصی بگیرد. انواع شرایط پزشکی و خانوادگی واجد شرایط نیز شامل پرورش فرزند یا مرخصی نظامی میشود - به عنوان مثال، اگر کارمند واجد شرایط همسر، فرزند، والدین یا نزدیکترین خویشاوند خدمتگزار نظامی باشد (مرخصی مراقبتی نظامی)، حق دارد تا ۲۶ هفته مرخصی بگیرد. حقیقت: زمان مرخصی تعیین شده توسط FMLA یک مرخصی بدون حقوق است.
هدف قانون مرخصی خانوادگی و پزشکی (FMLA) قانون مرخصی خانوادگی و پزشکی (FMLA) میخواهد نیاز کارگران به انتخاب بین کار و خانواده خود را برطرف کند، به طوری که آنان بتوانند امنیت شغلی را با مراقبت از فرزندان، والدین یا اعضای دیگر خانواده متعادل کنند.
این قانون تأثیر زیادی بر زنان دارد، زیرا به نقشهای بیش از حد آنان در مراقبت از خانواده اعتراف میکند و تاثیر آن بر زندگی کاری و حرفههای آنان را مد نظر قرار میدهد. به عنوان مثال، این قانون به آنان اجازه میدهد مرخصی بگیرند تا از نوزاد یا فرزند خوانده خود مراقبت کنند، با اطمینان که پس از آن میتوانند به شغل خود بازگردند.
این قانون همچنین به اهمیت نقش مردان در خانوادههایشان فراتر از تأمین کننده مالی، اعتراف میکند.
اهداف قانون مرخصی خانوادگی و پزشکی (FMLA) اهداف اصلی قانون مرخصی خانوادگی و پزشکی (FMLA) شامل موارد زیر است:
- تعادل بین نیازهای محل کار و خانوادهها، و ترویج ثبات و امنیت اقتصادی خانوادهها. - اعطای حق مرخصی معقول برای دلایل پزشکی، تولد یا سرپرستی فرزند، و مراقبت از کودک، همسر یا والدین با شرایط سلامتی جدی. - دستیابی به این اهداف به گونهای که منافع مشروع کارفرمایان را در نظر بگیرد. - کاهش امکان تبعیض شغلی بر اساس جنسیت، با اطمینان از دسترسی به مرخصی برای دلایل پزشکی واجد شرایط به صورت غیر جنسی. - ترویج هدف فرصتهای شغلی برابر برای زنان و مردان.
نکته: در سال ۲۰۲۰، قانون پاسخگویی به ویروس کرونا با اولویتبندی خانوادهها (FFCRA) قوانین FMLA را گسترش داد تا مرخصیهای مربوط به COVID-19 را شامل شود. قانون طرح نجات آمریکا (ARPA) این برنامه را گسترش داد و تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۱ تمدید کرد.
ملاحظات ویژه قانون مرخصی خانوادگی و پزشکی (FMLA) شامل همه کارکنان نمیشود. شرکتها باید از یک اندازه خاصی باشند و کارکنان باید شرایط خاصی را داشته باشند.
برای واجد شرایط بودن برای مرخصی تحت قانون FMLA، یک کارگر باید: - باید توسط کسب و کاری استخدام شده باشد که حداقل ۵۰ نفر کارمند در شعاع ۷۵ مایلی از محل کار خود دارد. - باید در ۱۲ ماه گذشته حداقل ۱۲ ماه و ۱,۲۵۰ ساعت برای کارفرما کار کرده باشد.