قانون فدرال رزرو 1913 چیست؟

قانون فدرال رزرو 1913 قانونی است که سیستم فدرال رزرو در ایالات متحده را ایجاد کرد. این قانون پس از سال‌ها آشفتگی اقتصادی در کشور به تصویب رسید. کنگره این قانون را به منظور ایجاد ثبات اقتصادی در ایالات متحده با معرفی یک بانک مرکزی برای نظارت بر سیاست پولی به تصویب رساند. با تصویب رئیس‌جمهور وودرو ویلسون، این قانون همچنین مأموریت دوگانه فدرال برای اشتغال و ثبات قیمت‌ها را تعیین کرد.

نکات کلیدی - قانون فدرال رزرو 1913 سیستم فدرال رزرو، معروف به فد را ایجاد کرد. - این قانون برای ایجاد ثبات اقتصادی در ایالات متحده با معرفی یک بانک مرکزی به منظور نظارت بر سیاست پولی اجرا شد. - قانون فدرال رزرو یکی از تأثیرگذارترین قوانین شکل‌دهنده سیستم مالی ایالات متحده است.

درک قانون فدرال رزرو 1913

پانیک مالی قبل از سال 1913 رایج بودند زیرا سرمایه‌گذاران از ایمنی سپرده‌های بانکی خود مطمئن نبودند. سرمایه‌داران خصوصی مانند جی.پی. مورگان، که در سال 1895 دولت را نجات داد، اغلب خطوط اعتباری را برای ایجاد ثبات در بخش مالی فراهم می‌کردند.

کنگره قانون فدرال رزرو 1913 را تصویب کرد تا هدف، ساختار و عملکرد سیستم فدرال رزرو را تعیین کند. بر اساس این قانون، دولت ایالات متحده این اختیار را دارد که قانون فدرال رزرو را اصلاح کند و چندین بار این کار را انجام داده است.

قانون فدرال رزرو 1913، که توسط رئیس‌جمهور وودرو ویلسون به قانون تبدیل شد، به فدرال این امکان را داد که پول چاپ کند و ابزارهای سیاستی برای تضمین ثبات اقتصادی داشته باشد. سیستم فدرال رزرو همچنین مأموریت دوگانه برای به حداکثر رساندن اشتغال و حفظ ثبات قیمت‌ها را ایجاد کرد. مهم: قانون فدرال رزرو شاید یکی از تأثیرگذارترین قوانین مربوط به سیستم مالی ایالات متحده باشد.

تاریخچه قانون فدرال رزرو 1913 فدرال رزرو پس از آشفتگی شدید اقتصادی تأسیس شد. دولت فدرال در اوایل تاریخ خود بانک‌های ملی متمرکز را تشکیل داد که با اعتراض شهروندان روستایی‌نشین مواجه شد. این بانک‌ها معمولاً تحت کنترل قدرت‌های بزرگ بانکی شرقی بودند که به چشم کسانی که خارج از منطقه بودند، غیرقابل اعتماد بودند. بانک‌های مجاز به ایالت یا بانک‌های آزاد جایگزین آن‌ها شدند و ارز خود را که توسط طلا پشتیبانی می‌شد، صادر کردند.

قانون بانکداری ملی 1863 اجازه ایجاد بانک‌های ملی را دوباره صادر کرد که راهی برای ارائه ارز استانداردی که با اوراق بهادار آمریکایی پشتیبانی می‌شد، فراهم کرد. اما، بازارهای مالی ناپایدار در سال‌های 1893 و 1907 منجر به سقوط و رکود بازار شدند که فقط با تزریق خصوصی از جی. پی. مورگان بهبود یافت.

اصلاحات بانکی به یک اولویت تبدیل شد تا مردم را از ایمنی پول خود مطمئن سازند. در سال 1912، رئیس‌جمهور وودرو ویلسون از کمیته بانکداری و مالی مجلس خواست تا راه‌حلی ارائه دهد. پاسخ، ایجاد بانکی غیرمتمرکز بود که در قانون فدرال رزرو 1913 تأسیس شد.

مقررات قانون فدرال رزرو 1913

قدرت‌های فدرال علاوه بر چاپ پول، فدرال این قدرت را دریافت کرد که نرخ تخفیف و نرخ وجوه فدرال را تنظیم کند و اوراق قرضه خزانه‌داری ایالات متحده را خرید و فروش کند.

نرخ وجوه فدرال نرخ وجوه فدرال، که نرخ بهره‌ای است که موسسات سپرده‌گذاری وجوه نگهداری شده در فدرال رزرو را به یکدیگر وام می‌دهند، تأثیر عمده‌ای بر اعتبار موجود و نرخ بهره در ایالات متحده دارد و معیاری برای اطمینان از این است که بزرگترین موسسات بانکی با کمبود نقدینگی مواجه نشوند.

ابزارهای پولی فدرال رزرو از طریق ابزارهای پولی در اختیار خود، تلاش می‌کند تا رونق‌ها و رکودهای چرخه اقتصادی را تعدیل کند و پایه‌های پول و اعتبار کافی برای سطوح تولید فعلی را حفظ کند.

تسهیل کمی بانک‌های مرکزی جهانی از ابزاری به نام تسهیل کمی استفاده می‌کنند تا اعتبار خصوصیشان را گسترش، نرخ بهره را کاهش و فعالیت‌های سرمایه‌گذاری و تجاری را افزایش دهند. تسهیل کمی عمدتاً برای تحریک اقتصادها در دوران رکود زمانی که اعتبار کم است، مانند دوران و پس از بحران مالی 2008 استفاده می‌شود.

سیستم فدرال رزرو

12 بانک فدرال رزرو، که هر یک در قطعه‌ای منطقه‌ای قرار دارند، در بوستون، نیویورک، فیلادلفیا، کلیولند، ریچمند، سنت لوئیس، آتلانتا، شیکاگو، مینیاپولیس، کانزاس سیتی، دالاس و سان فرانسیسکو قرار دارند.

اعضای هیئت رئیسه هفت عضو از هیئت رئیسه توسط رئیس‌جمهور نامزد شده و توسط مجلس ایالات متحده تأیید می‌شود. هر یک از اعضای هیئت رئیسه می‌توانند تا حداکثر 14 سال خدمت کنند، و تعیین نام اعضاء به صورت متوالی در هر دو سال تنظیم می‌شود تا قدرت رئیس‌جمهور را محدود کند. همچنین، قانون موارد را مشخص می‌کند که تعیین نام‌ها باید همه بزرگ‌ترین بخش‌های اقتصاد ایالات متحده را تمثیل کند.

لیست فعلی اعضای هیئت فدرال رزرو به تاریخ ۴ اوت ۲۰۲۴

هیئت مدیره فدرال رزرو کنونی جروم اچ. پاول (رئیس) فیلیپ ان. جفرسون (معاون) مایکل اس. بار (معاون نظارت) میشل بومن لیزا دی. کوک آدریانا دی. کوگلر کریستوفر جی. والر

رؤسای بانک‌های فدرال رزرو کنونی لیست رؤسای بانک فدرال رزرو کنونی به شرح زیر است:

قانون فدرال رزرو چه کاری انجام داد؟ قانون فدرال رزرو پس از تصویب توسط کنگره در سال 1913 سیستم فدرال رزرو را ایجاد کرد. فدرال برای مقابله با پانیک‌های بانکی که در آن زمان به سیستم بانکی ایالات متحده آسیب می‌رساند، ایجاد شد.

آیا فدرال رزرو نرخ‌های بهره را تعیین می‌کند؟ مستقیم نه. نرخ پایه‌ای که بسیاری از وام‌دهندگان از آن استفاده می‌کنند، بر اساس نرخ وجوه فدرال است. وام‌دهندگان فردی از نرخ پایه به عنوان مبنایی برای محاسبه نرخ بهره استفاده می‌کنند، اما معمولاً به آن اضافه می‌کنند تا سود کنند.

چند منطقه فدرال رزرو وجود دارد؟ 12 منطقه فدرال رزرو وجود دارد. آلاسکا و هاوایی در منطقه 12 قرار دارند.

نتیجه‌گیری فدرال رزرو بانک مرکزی ایالات متحده است. این بانک با تصویب قانون فدرال رزرو 1913 ایجاد شد؛ قانونی که در پاسخ به سری بحران‌های مالی که به ایالات متحده ضربه زدند، ایجاد شد. هدف آن کمک به ایجاد ثبات در سیستم مالی کشور از طریق سیاست‌های پولی و مالی بود.