تحلیل بنیادین
یورودلار چیست؟
یورودلار به سپرده‌های دلاری در بانک‌های خارج از آمریکا گفته می‌شود که مشمول مقررات فدرال رزرو نبوده و می‌توانند نرخ بهره بالاتر و ریسک بیشتری داشته باشند.
نکات کلیدی
- یورودلارها حساب‌های بدون وثیقه و دلاری در بانک‌های خارجی یا شعب خارجی بانک‌های آمریکایی هستند.
- بازار یورودلار توسط هیئت فدرال رزرو تنظیم نمی‌شود.
- حساب‌های یورودلار می‌توانند نرخ بهره بالاتری نسبت به بانک‌های داخلی ارائه دهند، اما ریسک‌های بیشتری نیز دارند.
- بازار یورودلار یکی از بزرگترین بازارهای سرمایه در جهان است و شامل ابزارهای مالی پیچیده است.
درک یورودلار
این واقعیت که بازار یورودلار نسبتاً عاری از مقررات و هزینه‌های مرتبط با آن است، به این معنی است که چنین سپرده‌هایی می‌توانند بهره بالاتری پرداخت کنند. عدم وجود چنین محافظت‌هایی نیز به نرخ‌های بالاتر، به عنوان جبران ریسک بالقوه بیشتر، کمک می‌کند. موقعیت‌های برون‌مرزی آنها، یورودلارها را در معرض ریسک سیاسی و اقتصادی در کشور محل اقامت خود قرار می‌دهد. با این حال، بیشتر شعبی که سپرده‌ها در آنجا نگهداری می‌شوند، در مکان‌های بسیار پایداری قرار دارندa.
اهمیت به عنوان یک بازار سرمایه
بازار یورودلار یکی از بازارهای اصلی بین‌المللی سرمایه در جهان است. این بازار منبع جذابی برای تأمین مالی کوتاه‌مدت و بدون وثیقه برای شرکت‌ها و مؤسسات مالی است. هزینه‌های استقراض مرتبط با وام‌های یورودلاری می‌تواند ارزان‌تر از وام‌های اعطا شده در جاهای دیگر باشد. وجوه یورودلاری همچنین می‌تواند برای اهداف پوشش ریسک توسط شرکت‌هایی که در معرض ریسک‌های ارز خارجی قرار دارند، استفاده شود.بازار یورودلار به عرضه مداوم سپرده‌گذارانی نیاز دارد که پول خود را در بانک‌های خارجی قرار می‌دهند. این بانک‌های یورودلاری ممکن است در صورت کاهش عرضه سپرده‌ها، با مشکلات نقدینگی مواجه شوند.
نقدینگی سپرده‌های یورودلاری بسیار بزرگ هستند. آنها توسط طرف‌های تجاری حرفه‌ای برای حداقل ۱۰۰۰۰۰ دلار و به طور کلی برای بیش از ۵ میلیون دلار انجام می‌شوند. این غیر معمول نیست که یک بانک یک سپرده واحد ۵۰۰ میلیون دلاری یا بیشتر را در بازار یک شبه بپذیرد. طبق گفته بانک فدرال رزرو نیویورک، از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴، میانگین حجم روزانه معاملات یورودلاری یک شبه، به همراه معاملات سپرده منتخب، ۱۵۰ میلیارد دلار بوده است. بیشتر معاملات در بازار یورودلار یک شبه هستند، به این معنی که در روز کاری بعدی سررسید می‌شوند. با تعطیلات آخر هفته و تعطیلات رسمی، یک معامله یک شبه می‌تواند تا چهار روز طول بکشد. معاملات معمولاً در همان روزی که انجام می‌شوند، شروع می‌شوند و پول بین بانک‌ها از طریق سیستم‌های Fedwire و CHIPS پرداخت می‌شود. معاملات یورودلاری با سررسید بیش از شش ماه معمولاً توسط گواهی‌های سپرده (CD) نشان داده می‌شوند که برای آنها نیز یک بازار ثانویه محدود وجود دارد.
۱۵۰ میلیارد دلار حجم روزانه وام‌های یورودلاری یک شبه، طبق گفته بانک فدرال رزرو نیویورک.
مثالی از یورودلارها اگر شرکتی در ایالات متحده وجه نقدی داشته باشد که نیازی به استفاده فوری از آن نداشته باشد، ممکن است آن را در بانکی در هر نقطه خارج از ایالات متحده سپرده‌گذاری کند. این سپرده به دلار انجام می‌شود و همچنان به دلار باقی می‌ماند. و از آنجا که نرخ بهره مرتبط با یورودلارها می‌تواند بالاتر از نرخ‌هایی باشد که ممکن است در یک مؤسسه مالی در ایالات متحده پیدا کند، شرکت آمریکایی می‌تواند بازده بیشتری از سپرده خود کسب کند. بسیاری از بانک‌های آمریکایی دارای شعب برون‌مرزی، معمولاً در کارائیب، هستند که از طریق آنها سپرده‌های یورودلاری را می‌پذیرند. بانک‌های اروپایی نیز در این بازار فعال هستند. معاملات برای شعب کارائیب بانک‌های ایالات متحده معمولاً توسط معامله‌گرانی که به طور فیزیکی در اتاق‌های معاملاتی ایالات متحده قرار دارند، انجام می‌شود و پول برای تأمین مالی عملیات داخلی و بین‌المللی وام داده می‌شود.
تاریخچه یورودلار
بازار یورودلار به دوره پس از جنگ جهانی دوم برمی‌گردد. بخش زیادی از اروپا توسط جنگ ویران شده بود و ایالات متحده از طریق طرح مارشال بودجه‌ای را برای بازسازی این قاره فراهم کرد. این امر منجر به گردش گسترده دلار آمریکا در خارج از کشور و توسعه یک بازار جداگانه و کمتر تحت نظارت برای سپرده‌گذاری آن وجوه شد. همانطور که ذکر شد، بر خلاف سپرده‌های داخلی ایالات متحده، این وجوه مشمول الزامات ذخیره بانک فدرال رزرو نیستند. آنها همچنین تحت پوشش بیمه FDIC نیستند. این امر منجر به نرخ بهره بالاتر برای یورودلارها می‌شود.
آیا آمریکایی‌ها می‌توانند در یورودلارها سرمایه‌گذاری کنند؟
بله. آمریکایی‌ها می‌توانند با سرمایه‌گذاری در یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک که در معاملات آتی یورودلار سرمایه‌گذاری می‌کند، در یورودلارها سرمایه‌گذاری کنند. اگر آنها بتوانند به بانک‌های خارج از کشور دسترسی داشته باشند، می‌توانند یک حساب بانکی دلاری یا گواهی سپرده در یک کشور خارجی نیز ایجاد کنند. با این حال، سپرده‌های یورودلاری معمولاً میلیون‌ها دلار هستند و این ابزارها را از دسترس اکثر سرمایه‌گذاران فردی خارج می‌کنند. این حساب‌ها مشمول قوانین بانکی مشابهی که بانک‌های داخلی را تنظیم می‌کنند، نیستند، اما مشمول قوانین کشور میزبان هستند.
وام‌گیرندگان اصلی در یورودلارها چه کسانی هستند؟
وام‌گیرندگان اصلی، شعب و نمایندگی‌های ایالات متحده بانک‌های خارجی (FOB) هستند که به طور متوسط روزانه بین ۵۰ تا ۲۰۰ میلیارد دلار وام می‌گیرند. FOBها همچنین به شدت در بازار وجوه فدرال وام می‌گیرند.
یورودلارها چقدر ریسک دارند؟
برخلاف بانک‌های داخلی، یورودلارها در بانک‌های خارج از کشور الزامات ذخیره یا حمایت‌های مشابهی را که حساب‌های بیمه شده FDIC ایالات متحده از آن برخوردارند، ندارند. این امر سطح قابل توجهی از ریسک اضافی را اضافه می‌کند، زیرا دولت فدرال در صورت قصور این مؤسسات، آنها را نجات نخواهد داد.
نتیجه‌گیری
علیرغم این نام، یورودلارها هیچ ارتباطی با اتحادیه اروپا یا ارز یورو ندارند. در عوض، این نام صرفاً به سپرده‌های دلاری در بانک‌های خارج از کشور اشاره دارد. این سپرده‌ها می‌توانند از نرخ بهره بالاتری نسبت به آنچه در بانک‌های داخلی دریافت می‌کنند، بهره‌مند شوند، اما با ریسک بیشتری نیز مواجه هستند.