نخستین پذیرنده کیست؟

اصطلاح "نخستین پذیرنده" به فرد یا کسب‌وکاری اشاره دارد که از یک محصول، نوآوری یا فناوری جدید قبل از دیگران استفاده می‌کند. یک نخستین پذیرنده احتمالاً برای محصول بیشتر از پذیرندگان بعدی هزینه می‌پردازد، اما اگر استفاده از محصول باعث بهبود کارایی، کاهش هزینه، افزایش نفوذ در بازار یا افزایش جایگاه اجتماعی نخستین پذیرنده شود، این هزینه اضافی را می‌پذیرد.شرکت‌ها برای دریافت بازخورد در مورد نقص‌های محصول و پوشش هزینه تحقیق و توسعه محصول به نخستین پذیرندگان تکیه می‌کنند.

نکات کلیدی

• نخستین پذیرندگان در دنیای تجارت با سطح بالایی از ریسک مواجه هستند، زیرا از محصول یا فناوری‌ای استفاده می‌کنند که ممکن است بی‌نقص نباشد.
• نخستین پذیرندگان اغلب برای امتیاز اولین نفری که محصولی را امتحان می‌کند، هزینه بیشتری می‌پردازند.
• نخستین پذیرندگان ممکن است با اولین مالک بودن یک شکل جدید از فناوری، از یک دوره اعتبار و شهرت لذت ببرند، اما با احتمال زیاد منسوخ شدن تجهیزات یا خدماتی که استفاده می‌کنند نیز مواجه هستند.
• نخستین پذیرندگان اغلب به رهبران عقیده تبدیل می‌شوند یا بر فناوری جدید تأثیر می‌گذارند، زیرا آنها اولین کسانی هستند که از آن استفاده می‌کنند و بازخورد ارائه می‌دهند.
• نخستین پذیرنده یکی از پنج مرحله پذیرش فناوری است. مراحل دیگر عبارتند از: نوآوران، اکثریت اولیه، اکثریت دیرهنگام و عقب‌ماندگان.

نخستین پذیرنده چگونه کار می‌کند؟

نرخ انتشار یا پذیرش یک محصول جدید توسط بازار به طور کلی می‌تواند با توجه به نوع محصول و قیمت آن متفاوت باشد. نخستین پذیرندگان در دنیای تجارت با سطح بالایی از ریسک مواجه هستند، زیرا از محصول یا فناوری‌ای استفاده می‌کنند که ممکن است بی‌نقص نباشد و ممکن است با محصولات مورد استفاده توسط تأمین‌کنندگان و مشتریان کار نکند یا با سایر محصولاتی که آنها دارند سازگار نباشد.

اصطلاح "نخستین پذیرنده" از کتاب اورت ام. راجرز با عنوان "انتشار نوآوری‌ها" (۱۹۶۲) گرفته شده است که در آن در مورد پنج نوع مرحله پذیرش برای محصولات بحث می‌کند. این پنج نوع عبارتند از: (۱) نوآور، (۲) نخستین پذیرنده، (۳) اکثریت اولیه، (۴) اکثریت دیرهنگام و (۵) عقب‌مانده.

مزایا و معایب نخستین پذیرنده بودن

نخستین پذیرندگان سخت‌افزاری که وابسته به محتوا است، ممکن است با کمبود راه‌هایی که می‌توانند از تجهیزات خود استفاده کنند، تا زمانی که تولیدکنندگان به آنها برسند، مواجه شوند. به عنوان مثال، نخستین پذیرندگان دستگاه‌های پخش رسانه ضبط شده ممکن است فقط لیست کوتاهی از عناوینی داشته باشند که هنگام عرضه اولیه سخت‌افزار توسط تولیدکنندگان می‌توانستند از بین آنها انتخاب کنند. انتظار این است که با گذشت زمان، محتوای بیشتری برای فرمت رسانه انتخابی در دسترس قرار گیرد، اما هیچ تضمینی وجود ندارد.

به عنوان مثال، پس از معرفی تلویزیون با کیفیت بالا، نخستین پذیرندگان منتظر بودند تا پخش‌کنندگان تلویزیونی نمایش‌های بیشتر و بیشتری را در فرمت جدیدی که از وضوح بصری بالاتر بهره می‌برد، ارائه دهند. وقتی صحبت از پخش ویدیوی خانگی با کیفیت بالا به میان آمد، جنگ فرمتی بین تولیدکنندگان پخش‌کننده‌های Blu-ray و HD DVD به وجود آمد. نخستین پذیرندگان هر یک از این پخش‌کننده‌های دیسک انتظار داشتند که فرمت آنها در نهایت به عنوان دیسک ویدیویی با کیفیت بالا مورد انتخاب بازار قرار گیرد.

در آن سال‌های اولیه، شرکت‌های سرگرمی فیلم‌ها را منتشر می‌کردند و محتوای ویدیویی ممکن بود در یکی از این دو فرمت منتشر شود. این امر باعث می‌شد که نخستین پذیرندگان گزینه‌های محدودی در مورد محتوایی که پخش‌کننده‌های دیسک آنها می‌توانستند به آن دسترسی داشته باشند، داشته باشند. به ندرت پیش می‌آمد که محتوا توسط شرکت‌های سرگرمی برای هر دو استاندارد منتشر شود. در نهایت، پلتفرم Blu-Ray به طور جهانی برای دیسک‌های ویدیویی با کیفیت بالا پذیرفته شد و نخستین پذیرندگان پخش‌کننده‌های HD DVD را با تجهیزات بدون پشتیبانی رها کرد که باید جایگزین می‌شدند.

نخستین پذیرندگان ممکن است با اولین مالک بودن یک شکل جدید از فناوری، از یک دوره اعتبار و شهرت لذت ببرند، اما با احتمال زیاد منسوخ شدن تجهیزات یا خدماتی که استفاده می‌کنند در نسخه‌های بعدی محصول نیز مواجه هستند. علاوه بر این، قیمتی که آنها برای نخستین پذیرنده بودن می‌پردازند، به دلیل جدید بودن فناوری، بالاست. این امر همچنین منجر به از دست دادن ارزش می‌شود، زیرا نسخه‌های بعدی پیشرفته‌تر خواهند بود. در نتیجه، نخستین پذیرندگان نقص‌های بیشتری را در فناوری جدیدی که به طور کامل آزمایش نشده است، تجربه می‌کنند.

از آنجا که نخستین پذیرندگان اولین کسانی هستند که از یک محصول استفاده می‌کنند، می‌توانند بازخوردی را به سازنده در مورد مواردی که محصول می‌تواند بهبود یابد، ارائه دهند و از این طریق تأثیری بر فناوری داشته باشند. این موقعیت منحصر به فرد همچنین می‌تواند آنها را به یک رهبر فکری در مورد فناوری جدید تبدیل کند، زیرا آنها یکی از معدود افرادی هستند که می‌دانند این فناوری چگونه کار می‌کند. اگر آنها این را به درستی قرار دهند، می‌تواند منجر به مزایای رقابتی شود.

مزایا

• اعتبار و شهرت
• تأثیرگذاری بر توسعه فناوری
• کسب مزیت رقابتی
• تبدیل شدن به یک رهبر فکری در مورد فناوری

معایب

• محدودیت در کاربرد
• خطر استفاده از محصولی که به زودی منسوخ می‌شود
• قیمت بالا برای فناوری جدید
• از دست دادن ارزش
• خطر بیشتر نقص

ملاحظات ویژه

پنج مرحله پذیرش فناوری به شرح زیر است:

• نوآوران: نوآوران کسانی هستند که ابتدا فناوری جدید را می‌پذیرند. آنها تمایل به جوان‌تر بودن، ریسک‌پذیری بیشتر، قرار گرفتن در طبقه اجتماعی بالاتر، دسترسی بیشتر به ثروت و دسترسی به منابع علمی و سایر نوآوران دارند.
• نخستین پذیرندگان: نخستین پذیرندگان طبقه‌ای بلافاصله پس از نوآوران در استفاده از فناوری جدید هستند. مانند نوآوران، نخستین پذیرندگان دسترسی بیشتری به ثروت دارند، جوان‌تر هستند و تحصیلات بالاتری دارند. آنها در پذیرش فناوری جدید گزینشی‌تر هستند و به رهبران عقیده در مورد نوآوری‌های جدید تبدیل می‌شوند.
• اکثریت اولیه: گروه اکثریت اولیه، فناوری جدید را خیلی بعد از نوآوران و نخستین پذیرندگان می‌پذیرند. هنگامی که فناوری جدید توسط اکثریت اولیه پذیرفته شود، تمایل به پذیرش گسترده آن بلافاصله پس از آن وجود دارد. گروه اکثریت اولیه، فناوری جدید را به دلیل سودمندی و کاربردی بودن می‌پذیرند.
• اکثریت دیرهنگام: اعضای گروه اکثریت دیرهنگام، فناوری را خیلی بعد از متوسط مردم می‌پذیرند. آنها در مورد فناوری جدید محتاط‌تر و شکاک‌تر هستند و تا زمانی که به طور گسترده پذیرفته نشود یا نادیده گرفتن آن غیرممکن باشد، مقاومت می‌کنند. آنها معمولاً برای درک فناوری جدید به کمک نیاز دارند.
• عقب‌ماندگان: عقب‌ماندگان کسانی هستند که آخرین نفر فناوری جدید را می‌پذیرند، زیرا مجبورند و هیچ گزینه دیگری برای آنها وجود ندارد. آنها تمایل به سن بالا دارند و بر آنچه در سال‌های جوانی خود با آن راحت بودند تمرکز می‌کنند.

مثال از نخستین پذیرنده

همزمان با تمرکز جهان بر تغییرات آب و هوا و کاهش انتشار کربن، خودروهای برقی به یک موضوع مورد بحث تبدیل شدند. ایلان ماسک، تسلا را ایجاد کرد، یکی از اولین تولیدکنندگان خودروی برقی. نه تنها ورود به صنعت خودروسازی دشوار است، بلکه انجام این کار با خودرویی که به موتور احتراقی متکی نیست، بلکه به جای آن به برق و باتری متکی است، به مراتب دشوارتر است.

اما ایلان ماسک این کار را انجام داد و با موفقیت هم انجام داد. او فناوری جدیدی را معرفی کرد و بازار را مختل کرد. هنگامی که اولین خودروها منتشر شدند، بسیاری از افراد تصمیم گرفتند به جای خودروهای سنتی، خودروهای تسلا را خریداری کنند و به نخستین پذیرندگان این فناوری تبدیل شوند.

در ابتدا، این یک ریسک بزرگ بود، زیرا محصول جدید و به طور کامل آزمایش نشده بود، خودروها گران بودند (و هنوز هم هستند) و ایستگاه‌های شارژ زیادی برای خودرو وجود نداشت، زیرا کل شبکه عملیاتی هنوز ایجاد نشده بود.

این نخستین پذیرندگان تسلا، رمز و راز و

اعتباری در اولین افرادی بودن که از فناوری جدید و پیشگامانه استفاده می‌کنند و صاحب خودرویی هستند که افراد بسیار کمی آن را دارند، داشتند. با گذشت زمان، قیمت خودروها کاهش یافته، کیفیت بهتر شده و ایستگاه‌های شارژ به طور گسترده در دسترس هستند.

پرسش‌های متداول درباره نخستین پذیرندگان

مالیات نخستین پذیرنده چیست؟

مالیات نخستین پذیرنده به هزینه‌ی اضافی‌ای اشاره دارد که نخستین پذیرندگان برای فناوری جدید می‌پردازند، زیرا فناوری جدید همیشه هنگام عرضه قیمت بیشتری دارد. علاوه بر هزینه، مالیات نخستین پذیرنده شامل اشکالات و نقص‌های فناوری جدید است که هنوز برطرف نشده‌اند، و همچنین از دست دادن ویژگی‌های جدیدی است که در نسخه‌های بعدی گنجانده شده‌اند.

چگونه برای نخستین پذیرندگان بازاریابی کنیم؟

بهترین راه‌ها برای بازاریابی برای نخستین پذیرندگان شامل درک نیازهای آنها، ملاقات حضوری با آنها، ارائه محصولی که بتوانند بلافاصله از آن استفاده کنند، هدف قرار دادن افراد و شرکت‌های خاص، پرداختن به یک گزینه جایگزین موجود و گفتن یک داستان است.

چه درصدی از مردم نخستین پذیرنده هستند؟

تقریباً ۱۳.۵٪ از مردم نخستین پذیرنده هستند.

نتیجه‌گیری

نخستین پذیرندگان افرادی هستند که قبل از اکثریت مردم از محصولات جدید استفاده می‌کنند. آنها ریسک‌پذیر و مدگرا هستند و تأثیر زیادی بر موفقیت یا شکست یک محصول جدید دارند. به همین دلیل است که بسیاری از مشاغل به دنبال کسب تأیید نخستین پذیرندگان هستند. اگرچه نخستین پذیرندگان می‌توانند به رهبران عقیده در مورد فناوری جدید تبدیل شوند، اما هزینه‌های بیشتری را نیز از استفاده از فناوری جدید متحمل می‌شوند و در صورت عدم پذیرش گسترده فناوری جدید، در معرض از دست دادن ارزش قرار می‌گیرند.