بیکاری پنهان چیست؟

بیکاری پنهان زمانی وجود دارد که بخشی از نیروی کار یا بدون کار می‌ماند یا به‌صورت زائد کار می‌کند به‌طوری که بهره‌وری کارگران عملاً صفر است. این نوع بیکاری تاثیری بر تولید کل ندارد. یک اقتصاد زمانی بیکاری پنهان را نشان می‌دهد که بهره‌وری پایین است و تعداد زیادی از کارگران در مشاغل کمی مشغول هستند.

نکات کلیدی

• بیکاری پنهان نوعی بیکاری است که تاثیری بر تولید اقتصادی کل ندارد.
• این نوع بیکاری زمانی رخ می‌دهد که بهره‌وری پایین است و تعداد زیادی از کارگران در مشاغل کمی مشغول هستند.
• بیکاری پنهان می‌تواند به هر بخشی از جمعیت اشاره کند که به‌طور کامل از ظرفیت خود استفاده نمی‌کند.

درک بیکاری پنهان

بیکاری پنهان به‌طور رایج در کشورهای در حال توسعه که جمعیتی زیاد و در نتیجه مازاد نیروی کار دارند، وجود دارد. این نوع بیکاری معمولاً با بهره‌وری پایین همراه است و اغلب در بازارهای کار غیررسمی و بازارهای کار کشاورزی مشاهده می‌شود که می‌تواند مقادیر زیادی از نیروی کار را جذب کند.

بیکاری پنهان، یا بیکاری مخفی، می‌تواند به هر بخشی از جمعیت اشاره کند که به‌طور کامل از ظرفیت خود استفاده نمی‌کند، اما معمولاً در آمارهای رسمی بیکاری در اقتصاد ملی حساب نمی‌شود. این می‌تواند شامل افرادی باشد که به‌طور کامل از توانایی‌های خود استفاده نمی‌کنند، کسانی که مشاغلی دارند که ارزش کلی در زمینه بهره‌وری ندارند، یا هر گروهی که در حال حاضر به‌دنبال کار نیست ولی قادر به انجام کار مفید است.

یکی دیگر از روش‌های فکر کردن به بیکاری پنهان این است که گفته شود افراد شاغل هستند اما نه به‌صورت کارآمد. آنها مهارت‌هایی دارند که در حال استفاده نیستند، در مشاغلی مشغول به کار هستند که با مهارت‌هایشان همخوانی ندارد (احتمالاً به‌دلیل ناکارآمدی در بازار که توانایی‌های آنها را شناسایی نمی‌کند)، یا به‌اندازه‌ای که می‌خواهند، کار نمی‌کنند.

مهم: انواع مختلفی از بیکاری پنهان وجود دارد، از جمله افرادی که در شغل‌هایی پایین‌تر از سطح مهارت‌های خود کار می‌کنند، کارگرانی بیمار یا ناتون که از توانا‌هایشان درست استفاده نمی‌شود اما هنوز قادر به تولید هستند، و جویندگان کاری که به‌دلیل عدم توانایی در پیدا کردن شغل، جستجوی کار را متوقف کرده‌اند.

انواع بیکاری پنهان

اشتغال ناقص

در برخی شرایط، افرادی که به‌طور پاره‌وقت کار می‌کنند ممکن است به‌عنوان بیکاری پنهان در نظر گرفته شوند، اگر آنها تمایل داشته باشند و قادر به انجام کار تمام‌وقت باشند. این همچنین شامل کسانی می‌شود که شغلی را قبول می‌کنند که به‌طور قابل توجهی پایین‌تر از سطح مهارت‌های آنهاست. در این موارد، بیکاری پنهان ممکن است به‌عنوان اشتغال ناقص نیز شناخته شود و به کسانی اشاره دارد که در برخی ظرفیت‌ها کار می‌کنند امابه‌طور کامل از ظرفیت خود استفاده نمی‌کنند.

برای مثال، فردی که مدرک کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی (MBA) دارد و به‌دلیل عدم توانایی در پیدا کردن شغل در زمینه تخصصی خود، شغل تمام‌وقت صندوقداری را قبول می‌کند، ممکن است به‌عنوان کم‌کار در نظر گرفته شود، زیرا در شغلی پایین‌تر از سطح مهارت‌های خود مشغول است. علاوه بر این، فردی که به‌طور پاره‌وقت در زمینه تخصصی خود کار می‌کند و تمایل دارد تمام‌وقت کار کند، ممکن است به‌عنوان نمونه‌ای از اشتغال ناقص در نظر گرفته شود.

بیماری و ناتوانی

گروه دیگری که ممکن است شامل بیکاری پنهان شوند، افرادی هستند که بیمار یا ناتوان جزئی محسوب می‌شوند. در حالی که ممکن است به‌طور فعال کار نکنند، اما هنوز قادر به تولید و فعالیت مفید در اقتصاد باشند. این نوع بیکاری پنهان در صورت بیماری موقتی است و زمانی که فرد کمک‌هزینه ناتوانی دریافت می‌کند، در این دسته‌بندی قرار می‌گیرد. به همین دلیل، این افراد معمولاً در آمار بیکاری یک کشور محسوب نمی‌شوند.

دیگر به‌دنبال کار نیستند

هنگامی که فردی جستجوی کار را متوقف می‌کند، صرف‌نظر از دلیل آن، اغلب دیگر به‌عنوان بیکار در محاسبه نرخ بیکاری در نظر گرفته نمی‌شود. بسیاری از کشورها نیاز دارند که فرد به‌طور فعال به‌دنبال شغل باشد تا به‌عنوان بیکار محسوب شود. اگر فردی جستجوی کار را رها کند، چه به‌طور کوتاه‌مدت و چه بلندمدت، دیگر تا زمانی که جستجو برای فرصت‌های شغلی را از سر نگیرد، به‌عنوان بیکار شمرده نمی‌شود. این مورد زمانی می‌تواند به‌عنوان بیکاری پنهان محسوب شود که فرد می‌خواهد شغل پیدا کند اما به‌دلیل خستگی از جستجوی طولانی، جستجویش را متوقف کرده است.