حساب اختیاری چیست؟

حساب اختیاری یک حساب سرمایه‌گذاری است که به یک کارگزار مجاز اجازه می‌دهد بدون نیاز به رضایت هر معامله از طرف مشتری، خرید و فروش اوراق بهادار را انجام دهد. مشتری باید یک اظهارنامه اختیاری را با کارگزار امضا کند تا رضایت خود را برای این نوع معامله مستند کند.

حساب‌های اختیاری گاهی اوقات به عنوان حساب‌های مدیریت‌شده شناخته می‌شوند؛ بسیاری از خانه‌های کارگزاری حداقل‌هایی برای مشتریان تعیین می‌کنند (مانند ۲۵۰,۰۰۰ دلار) تا واجد شرایط این سرویس باشند و معمولاً بین ۱ تا ۲ درصد در سال از دارایی‌های تحت مدیریت (AUM) به عنوان کارمزد دریافت می‌کنند.

نکات کلیدی

• حساب اختیاری، حسابی است که در آن مشتریان کنترل حساب‌های معاملاتی خود را به کارگزاران یا مشاوران می‌دهند، که برای آنها معاملات را انتخاب و اجرا می‌کنند.
• مشتریان می‌توانند این نوع حساب‌ها را با تعیین محدودیت‌ها یا ترجیحات در سبک یا تم‌های سرمایه‌گذاری شخصی‌سازی کنند. اخیراً، مشاوران روبو نیز ابزارهای محبوبی برای حساب‌های اختیاری شده‌اند.
• مزایای حساب‌های اختیاری شامل اجرای سریع معاملات و خدمات تخصصی است. معایب این حساب‌ها شامل کارمزدهای بالاتر و احتمال عملکرد منفی است.

درک حساب‌های اختیاری بسته به توافق خاص میان سرمایه‌گذار و کارگزار، کارگزار ممکن است درجه‌ای متفاوت از آزادی عمل با حساب اختیاری داشته باشد. مشتری می‌تواند پارامترهایی را در مورد معامله در حساب تنظیم کند.

به عنوان مثال، مشتری ممکن است تنها سرمایه‌گذاری در سهام بلوچیپ را مجاز کند. یک سرمایه‌گذار که به سرمایه‌گذاری اجتماعی مسئولانه علاقه دارد، ممکن است از کارگزار بخواهد که از سرمایه‌گذاری در سهام شرکت‌های دخانیات یا شرکت‌هایی با سوابق زیست‌محیطی ضعیف خودداری کند. یک سرمایه‌گذار ممکن است از کارگزار بخواهد که نسبت مشخصی از سهام به اوراق قرضه را حفظ کند، اما اجازه دهد کارگزار در این کلاس‌های دارایی به صورت آزادانه سرمایه‌گذاری کند.

نوع جدیدی از حساب‌های اختیاری از مشاوران روبو می‌آید؛ خدمات مدیریت سرمایه‌گذاری خودکار که توسط الگوریتم‌ها با کمترین دخالت انسانی انجام می‌شود. مشاوران روبو معمولاً از استراتژی‌های ایندکس غیرفعال پیروی می‌کنند که تئوری پورتفوی مدرن (MPT) را دنبال می‌کند، اما ممکن است با محدودیت‌های دستور داده‌شده توسط کاربر مانند سرمایه‌گذاری اجتماعی مسئولانه یا پیروی از استراتژی خاصی که کاربر انتخاب کرده است، به کار گرفته شوند.

مزایا و معایب حساب‌های اختیاری اولین مزیت حساب اختیاری، راحتی است. فرض کنید مشتری به مشاوره کارگزار اعتماد دارد؛ دادن آزادی عمل به کارگزار برای انجام معاملات بدون نیاز به تایید هر معامله از طرف مشتری، زمان مشتری را صرفه‌جویی می‌کند. برای مشتری‌ای که به کارگزار خود اعتماد دارد اما در عین حال تمایل دارد که کمی محدودیت در اختیار کارگزار قرار دهد، اینجاست که تنظیم پارامترها و دستورالعمل‌ها مفید است.

کارگزاران معمولاً معاملات را برای تعداد زیادی از مشتریان انجام می‌دهند. گاهی اوقات، کارگزار از فرصت‌های خرید یا فروش خاصی آگاه می‌شود که برای همه مشتریانش مفید است. اگر کارگزار مجبور باشد با هر مشتری به صورت جداگانه تماس بگیرد، فعالیت‌های معاملاتی برای چند مشتری اول می‌تواند بر قیمت‌گذاری برای مشتریانی که در انتهای لیست قرار دارند تأثیر بگذارد. با حساب‌های اختیاری، کارگزار می‌تواند یک معامله بزرگ را برای همه مشتریان اجرا کند تا همه مشتریان همان قیمت را دریافت کنند.

معایب و خطرات حساب‌های اختیاری یکی از ریسک‌های اصلی، هزینه‌ها است. معمولاً حساب‌های اختیاری نسبت به حساب‌های غیراختیاری گران‌تر هستند، زیرا آنها از خدمات یک مدیر برای انجام معاملات و مدیریت ریسک استفاده می‌کنند. مدیران صندوق‌ها و مشاوران به قواعد امانتداری موظفند که منافع مشتریان خود را در اولویت قرار دهند و کارمزدها معمولاً به صورت سه‌ماهه یا سالانه اخذ می‌شود.

دومین ریسک مربوط به عملکرد است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۵ توسط مشاور ریسک دارایی (Arc) نشان داد که تقریباً ۵۰ درصد از پرتفوی‌های دارایی، بازار را از دست داده‌اند و بازده منفی ایجاد کرده‌اند. تنها ۲۰ درصد از آنها بازده مثبت (آلفا) داشتند و باقی موارد نسبت به بازار بی‌تفاوت بودند.

راه‌اندازی حساب اختیاری اولین گام برای راه‌اندازی یک حساب اختیاری، پیدا کردن یک کارگزار ثبت‌شده است که این سرویس را ارائه دهد. بسته به خانه کارگزاری، ممکن است حداقل‌هایی برای راه‌اندازی حساب اختیاری وجود داشته باشد. به عنوان مثال، Fidelity سه سطح مختلف از حساب‌های مدیریت‌شده ارائه می‌دهد: یک سطح بدون حداقل یا با حداقل ۲۵,۰۰۰ دلار سرمایه‌گذاری؛ و دو سطح دیگر به حداقل سرمایه‌گذاری ۵۰,۰۰۰ دلار یا ۱۰۰,۰۰۰ دلار تا ۳۵۰,۰۰۰ دلار نیاز دارند.

حساب‌های مدیریت‌شده با حداقل‌های بالاتر، خدمات گسترده‌تری ارائه می‌دهند و کارمزدهای مدیریت کمتری دارند.