تحلیل تکنیکال
ارزش‌گذاری دارایی چیست؟
ارزش‌گذاری دارایی، فرآیند تعیین ارزش منصفانه یک دارایی با استفاده از روش‌های مختلف از جمله ارزش دفتری، مدل‌های تنزیل جریان نقدی و مقایسه با موارد مشابه است
ارزش‌گذاری دارایی فرآیند تعیین ارزش منصفانه بازار یا ارزش فعلی دارایی‌ها با استفاده از ارزش دفتری، مدل‌های ارزش‌گذاری مطلق مانند تحلیل جریان نقدی تنزیل‌شده، مدل‌های قیمت‌گذاری اختیار معامله یا موارد مشابه است. این دارایی‌ها شامل سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار قابل معامله مانند سهام، اوراق قرضه و اختیار معامله؛ دارایی‌های مشهود مانند ساختمان‌ها و تجهیزات؛ یا دارایی‌های نامشهود مانند برندها، پتنت‌ها و علائم تجاری می‌شوند.
نکات کلیدی
- ارزش‌گذاری دارایی فرآیند تعیین ارزش منصفانه بازار یک دارایی است.
- ارزش‌گذاری دارایی اغلب شامل اندازه‌گیری‌های ذهنی و عینی است.
- خالص ارزش دارایی، ارزش دفتری دارایی‌های مشهود، منهای دارایی‌های نامشهود و بدهی‌ها است.
- مدل‌های ارزش مطلق، دارایی‌ها را فقط بر اساس ویژگی‌های آن دارایی، مانند سود سهام تنزیل‌شده، جریان نقدی آزاد تنزیل‌شده، درآمد مسکونی و مدل‌های دارایی تنزیل‌شده، ارزش‌گذاری می‌کنند.
- نسبت‌های ارزش‌گذاری نسبی، مانند نسبت P/E، به سرمایه‌گذاران کمک می‌کنند تا با مقایسه دارایی‌های مشابه، ارزش دارایی را تعیین کنند.
درک ارزش‌گذاری دارایی
ارزش‌گذاری دارایی نقش کلیدی در امور مالی ایفا می‌کند و اغلب شامل اندازه‌گیری‌های ذهنی و عینی است. ارزش دارایی‌های ثابت یک شرکت - که به عنوان دارایی‌های سرمایه‌ای یا اموال، ماشین‌آلات و تجهیزات نیز شناخته می‌شوند - بر اساس ارزش دفتری و هزینه‌های جایگزینی آنها به راحتی قابل ارزش‌گذاری است. شرکت‌ها هنگام درخواست وام از ارزش‌گذاری دارایی استفاده می‌کنند و بانک‌ها آن را در طول تحلیل اعتباری خود بررسی می‌کنند.با این حال، هیچ عددی در صورت‌های مالی وجود ندارد که دقیقاً به سرمایه‌گذاران بگوید که ارزش برند و مالکیت معنوی یک شرکت چقدر است. شرکت‌ها می‌توانند در یک اکتساب، سرقفلی را بیش از حد ارزش‌گذاری کنند، زیرا ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود ذهنی است و اندازه‌گیری آن دشوار است.
خالص ارزش دارایی
خالص ارزش دارایی - که به عنوان خالص دارایی‌های مشهود نیز شناخته می‌شود - ارزش دفتری دارایی‌های مشهود در ترازنامه (هزینه تاریخی آنها منهای استهلاک انباشته) منهای دارایی‌های نامشهود و بدهی‌ها - یا پولی است که در صورت انحلال شرکت باقی می‌ماند. این حداقل ارزشی است که یک شرکت دارد و می‌تواند کف مفیدی برای ارزش دارایی یک شرکت فراهم کند زیرا دارایی‌های نامشهود را حذف می‌کند. اگر ارزش بازار سهام کمتر از ارزش دفتری باشد، سهام کم ارزش در نظر گرفته می‌شود، به این معنی که سهام با تخفیف زیادی نسبت به ارزش دفتری هر سهم معامله می‌شود.با این حال، ارزش بازار یک دارایی احتمالاً تفاوت قابل توجهی با ارزش دفتری - یا حقوق صاحبان سهام - که بر اساس هزینه تاریخی است، خواهد داشت. و بیشترین ارزش برخی از شرکت‌ها در دارایی‌های نامشهود آنها، مانند یافته‌های یک شرکت تحقیقات زیست‌پزشکی، است.
ارزش‌گذاری دارایی‌ها می‌تواند به شدت تحت تأثیر قضاوت‌های ذهنی، به ویژه برای دارایی‌های نامشهود مانند سرقفلی، قرار گیرد.
روش‌های ارزش‌گذاری مطلق
مدل‌های ارزش مطلق، دارایی‌ها را فقط بر اساس ویژگی‌های آن دارایی ارزش‌گذاری می‌کنند. این مدل‌ها به عنوان مدل‌های جریان نقدی تنزیل‌شده (DCF) شناخته می‌شوند و دارایی‌هایی مانند سهام، اوراق قرضه و املاک و مستغلات را بر اساس جریان‌های نقدی آینده و هزینه فرصت سرمایه ارزش‌گذاری می‌کنند. آنها شامل موارد زیر هستند:
- مدل‌های سود سهام تنزیل‌شده، که قیمت سهام را با تنزیل سود سهام پیش‌بینی‌شده به ارزش فعلی ارزش‌گذاری می‌کنند. اگر مقدار به دست آمده از DDM بیشتر از قیمت معاملاتی فعلی سهام باشد، سهام کم ارزش است.
- مدل‌های جریان نقدی آزاد تنزیل‌شده، ارزش فعلی پیش‌بینی‌های جریان نقدی آزاد آینده را که توسط میانگین موزون هزینه سرمایه تنزیل شده‌اند، محاسبه می‌کنند.
- مدل‌های ارزش‌گذاری درآمد باقیمانده، تمام جریان‌های نقدی که پس از پرداخت به تامین‌کنندگان و سایر اشخاص خارجی به شرکت تعلق می‌گیرد را در نظر می‌گیرند. ارزش شرکت مجموع ارزش دفتری و ارزش فعلی درآمد باقیمانده مورد انتظار آینده است. درآمد باقیمانده به عنوان درآمد خالص منهای هزینه‌ای برای هزینه سرمایه محاسبه می‌شود. این هزینه به عنوان هزینه حقوق صاحبان سهام شناخته می‌شود و به عنوان ارزش سرمایه حقوق صاحبان سهام ضربدر هزینه حقوق صاحبان سهام یا نرخ بازده مورد نیاز حقوق صاحبان سهام محاسبه می‌شود. با توجه به هزینه فرصت حقوق صاحبان سهام، یک شرکت می‌تواند درآمد خالص مثبت اما درآمد باقیمانده منفی داشته باشد.
- مدل‌های دارایی تنزیل‌شده، یک شرکت را با محاسبه ارزش بازار فعلی دارایی‌هایی که در اختیار دارد، ارزش‌گذاری می‌کنند. از آنجا که این روش هیچ گونه هم‌افزایی را در نظر نمی‌گیرد، فقط برای ارزش‌گذاری مشاغل کالایی مانند شرکت‌های معدنی مفید است.
ارزش‌گذاری نسبی و معاملات قابل مقایسه
مدل‌های ارزش‌گذاری نسبی، ارزش را بر اساس مشاهده قیمت‌های بازار دارایی‌های مشابه تعیین می‌کنند. به عنوان مثال، یک راه برای تعیین ارزش یک ملک، مقایسه آن با املاک مشابه در همان منطقه است. به همین ترتیب، سرمایه‌گذاران از ضرایب قیمت شرکت‌های سهامی عام قابل مقایسه برای به دست آوردن ایده‌ای از ارزش‌گذاری‌های نسبی بازار استفاده می‌کنند. سهام اغلب بر اساس معیارهای ارزش‌گذاری قابل مقایسه مانند نسبت قیمت به درآمد (نسبت P/E)، نسبت قیمت به ارزش دفتری یا نسبت قیمت به جریان نقدی ارزش‌گذاری می‌شوند.این روش همچنین برای ارزش‌گذاری دارایی‌های غیر نقدشونده مانند شرکت‌های خصوصی بدون قیمت بازار استفاده می‌شود. سرمایه‌گذاران خطرپذیر به ارزش‌گذاری سهام یک شرکت قبل از عرضه عمومی آن به عنوان ارزش‌گذاری پیش از پول اشاره می‌کنند. با نگاهی به مبالغ پرداخت شده برای شرکت‌های مشابه در معاملات گذشته، سرمایه‌گذاران نشانه‌ای از ارزش بالقوه یک شرکت فهرست نشده به دست می‌آورند. این تحلیل معامله سابقه نامیده می‌شود.
مثال ارزش‌گذاری دارایی
بیایید خالص ارزش دارایی را برای آلفابت (GOOG)، شرکت مادر موتور جستجو و غول تبلیغات گوگل، محاسبه کنیم.
تمام ارقام مربوط به دوره منتهی به 31 دسامبر 2023 است.
- کل دارایی‌ها: 402.4 میلیارد دلار
- سرقفلی و سایر دارایی‌های نامشهود: 29 میلیارد دلار
- کل بدهی‌ها: 119 میلیارد دلار
- کل خالص ارزش دارایی: 254.5 میلیارد دلار (کل دارایی‌ها 402.5 میلیارد دلار - کل دارایی‌های نامشهود 29 میلیارد دلار - کل بدهی‌ها 119 میلیارد دلار). این برابر با ارزش خالص دارایی‌های مشهود ذکر شده شرکت است.
قوانین GAAP برای ارزش‌گذاری دارایی چیست؟
اصول پذیرفته شده حسابداری (GAAP) سه رویکرد برای محاسبه ارزش دارایی‌ها و بدهی‌ها ارائه می‌دهد: رویکرد بازار، رویکرد درآمد و رویکرد هزینه. رویکرد بازار به دنبال تعیین ارزش بر اساس قیمت فروش دارایی‌های مشابه در بازار آزاد است. رویکرد درآمد، جریان‌های نقدی آینده یک دارایی معین را پیش‌بینی می‌کند و آنها را در یک رقم تنزیل‌شده واحد ترکیب می‌کند. در نهایت، رویکرد هزینه به دنبال تخمین هزینه خرید یا ساخت یک دارایی جدید با همان کیفیت و کارایی است.
اشتباهات رایج در ارزش‌گذاری دارایی چیست؟
طبق گزارش CPAJournal، چندین اشتباه رایج وجود دارد که صاحبان مشاغل در ارزش‌گذاری شرکت خود مرتکب می‌شوند. چندین مورد از این موارد مربوط به عدم آمادگی صاحب کسب و کار است که می‌تواند منجر به ارزیابی‌های عجولانه یا فروش‌هایی شود که ارزش کامل شرکت را به دست نمی‌آورند. سایر اشتباهات ممکن است ناشی از عدم بررسی دقیق یا اشتباهات در محاسبه جریان‌های نقدی برای رویکرد درآمد باشد.
چگونه ارزش دارایی‌های نامشهود را تعیین می‌کنید؟
دارایی‌های نامشهود به مالکیت معنوی مانند پتنت‌ها، حق چاپ، علائم تجاری، مجوزها و سرقفلی اشاره دارد. به طور کلی، روش‌های ارزش‌گذاری برای نامشهودها مشابه سایر دارایی‌ها است: حسابداران
جریان‌های نقدی ناشی از این دارایی‌ها، قیمت بازار دارایی‌های مشابه و هزینه‌های مربوط به بازآفرینی یا جایگزینی آنها را بررسی می‌کنند. با این اوصاف، ارزش‌گذاری عینی این موارد دشوار است و گاهی اوقات می‌تواند برای اهداف حسابداری مالک، بیش از حد یا کمتر از حد نشان داده شود.
نکته پایانی
ارزش‌گذاری دارایی برای قرار دادن یک برچسب قیمت عینی بر روی دارایی‌های یک شرکت ضروری است. ارزش‌گذاری دارایی معمولاً زمانی انجام می‌شود که یک شرکت مراحل ادغام را طی می‌کند، اوراق قرضه منتشر می‌کند یا به صورت عمومی عرضه می‌شود.