اخبار
دارایی چیست؟
دارایی، منبعی با ارزش اقتصادی است که تحت مالکیت یا کنترل فرد، شرکت یا کشور بوده و انتظار می‌رود منفعت اقتصادی فعلی یا آتی داشته باشد.
دارایی، منبعی با ارزش اقتصادی است که یک فرد، شرکت یا کشور مالک آن است یا آن را کنترل می‌کند و انتظار می‌رود که در آینده منفعتی را فراهم کند.
نکات کلیدی
- دارایی منبعی است که انتظار می‌رود منفعتی در آینده برای مالک خود فراهم کند.
- در مورد کسب‌وکارها، دارایی‌ها در ترازنامه شرکت گزارش می‌شوند.
- یک دارایی ممکن است جریان نقدی ایجاد کند، هزینه‌ها را کاهش دهد یا فروش را بهبود بخشد و می‌تواند ملموس (مانند یک قطعه ماشین‌آلات) یا ناملموس (مانند حق چاپ) باشد.
- برای اهداف حسابداری، دارایی‌ها معمولاً به عنوان جاری، ثابت، مالی یا ناملموس طبقه‌بندی می‌شوند.
درک دارایی‌ها
افراد معمولاً دارایی‌ها را به عنوان اقلامی با ارزش در نظر می‌گیرند که می‌توانند در نقطه‌ای در آینده به پول نقد تبدیل کنند و در عین حال ممکن است درآمد تولید کنند یا ارزش آنها افزایش یابد. اینها می‌توانند دارایی‌های مالی مانند سهام، اوراق قرضه و صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک یا دارایی‌های فیزیکی مانند خانه یا مجموعه هنری باشند.
در مورد کسب‌وکارها، یک دارایی ممکن است چیزی باشد که پتانسیل ایجاد جریان نقدی، کاهش هزینه‌ها یا بهبود فروش را داشته باشد، صرف نظر از اینکه یک دارایی ملموس مانند تجهیزات تولید یا ناوگان کامیون باشد یا یک دارایی ناملموس مانند حق ثبت اختراع یا علامت تجاری.
برای اینکه چیزی به عنوان یکی از دارایی‌های آن شرکت محسوب شود، شرکت باید تا تاریخ صورت‌های مالی شرکت، حقی نسبت به آن داشته باشد.
انواع دارایی‌ها
در حسابداری شرکتی، دارایی‌ها در ترازنامه شرکت گزارش می‌شوند و می‌توانند به طور کلی به دارایی‌های جاری (یا کوتاه‌مدت)، دارایی‌های ثابت، دارایی‌های مالی و دارایی‌های ناملموس طبقه‌بندی شوند.
دارایی‌های جاری
دارایی‌های جاری منابع اقتصادی کوتاه‌مدتی هستند که انتظار می‌رود ظرف یک سال به پول نقد تبدیل یا مصرف شوند. دارایی‌های جاری می‌توانند شامل وجه نقد و معادل‌های نقدی، حساب‌های دریافتنی، موجودی فیزیکی و هزینه‌های پیش‌پرداخت مختلف باشند.
در حالی که ارزش‌گذاری پول نقد آسان است، حسابداران باید به طور دوره‌ای قابلیت وصول موجودی و حساب‌های دریافتنی را ارزیابی مجدد کنند. اگر شواهدی وجود داشته باشد که یک حساب دریافتنی ممکن است غیرقابل وصول باشد، به عنوان «کاهش ارزش» طبقه‌بندی می‌شود. یا اگر موجودی منسوخ شود، شرکت‌ها ممکن است مجبور به «حذف» آن دارایی‌ها شوند.
نکته
برخی از دارایی‌ها با استفاده از مفهوم «بهای تمام شده تاریخی» در ترازنامه‌های شرکت‌ها ثبت می‌شوند. این نشان‌دهنده بهای تمام شده اصلی دارایی هنگام خرید توسط شرکت است و همچنین می‌تواند شامل هزینه‌هایی (مانند تحویل و راه‌اندازی) باشد که برای ادغام یک دارایی در عملیات شرکت متحمل شده است.
دارایی‌های ثابت
دارایی‌های ثابت منابعی با عمر مورد انتظار بیش از یک سال هستند، مانند کارخانه‌ها، تجهیزات و ساختمان‌ها. یک تعدیل حسابداری به نام «استهلاک» برای دارایی‌های ثابت با گذشت زمان انجام می‌شود. این هزینه دارایی را در طول زمان تخصیص می‌دهد. استهلاک ممکن است منعکس کننده از دست دادن قدرت درآمد دارایی ثابت باشد یا نباشد.اصول پذیرفته شده حسابداری (GAAP) استهلاک را تحت چندین روش مجاز می‌داند. روش خط مستقیم فرض می‌کند که یک دارایی ثابت ارزش خود را متناسب با عمر مفید خود از دست می‌دهد، در حالی که روش تسریع شده فرض می‌کند که دارایی در سال‌های اول استفاده خود سریع‌تر ارزش خود را از دست می‌دهد.آنچه عمر مفید در نظر گرفته می‌شود، با توجه به نوع دارایی متفاوت است. به عنوان مثال، تحت سیستم استهلاک عمومی (GDS)، سازمان امور مالیاتی ایالات متحده (IRS) برای مبلمان و اثاثیه اداری عمر مفید هفت سال و برای خودروها و کامیون‌ها عمر مفید پنج سال تعیین می‌کند.
دارایی‌های مالی
دارایی‌های مالی می‌توانند شامل سهام، اوراق قرضه شرکتی و دولتی و سایر انواع اوراق بهادار باشند. برخلاف دارایی‌های ثابت، آنها تمایل به نقدشوندگی دارند و بر اساس قیمت فعلی آنها در بازار مربوطه ارزش‌گذاری می‌شوند.
دارایی‌های ناملموس
دارایی‌های ناملموس منابع اقتصادی هستند که حضور فیزیکی ندارند. آنها شامل حق ثبت اختراع، علائم تجاری، حق چاپ و سرقفلی هستند. مشابه فرآیند استهلاک برای دارایی‌های ثابت، دارایی‌های ناملموس را می‌توان در طول عمر مفید خود برای اهداف حسابداری و مالیاتی مستهلک کرد.
دارایی‌ها در مقابل بدهی‌ها
در حالی که دارایی چیزی با ارزش اقتصادی است که متعلق به یا تحت کنترل یک شخص، شرکت یا دولت است، بدهی اساساً برعکس آن است - چیزی که به شخص، شرکت یا دولت دیگری بدهکار است. نمونه‌هایی از بدهی‌ها شامل وام‌ها، تعهدات مالیاتی و حساب‌های پرداختنی است.
چه چیزی به عنوان دارایی در نظر گرفته می‌شود؟
یک دارایی می‌تواند هر چیزی باشد که منفعت اقتصادی فعلی یا بالقوه آینده را برای هر کسی که آن دارایی را در اختیار دارد یا کنترل می‌کند، فراهم کند. به عبارت ساده، دارایی چیزی با ارزشی است که شما مالک آن هستید یا به شما بدهکار است. اگر به کسی پول قرض دهید، آن وام نیز یک دارایی است زیرا شما آن مبلغ را طلبکار هستید. برای شخصی که بدهکار است، وام یک بدهی است.
نمونه‌هایی از دارایی‌ها چیست؟
دارایی‌های شخصی می‌تواند شامل خانه، زمین، اوراق بهادار مالی، جواهرات، آثار هنری، طلا و نقره یا حساب جاری شما باشد. دارایی‌های تجاری می‌تواند شامل مواردی مانند وسایل نقلیه موتوری، ساختمان‌ها، ماشین‌آلات، تجهیزات، پول نقد و حساب‌های دریافتنی و همچنین موارد ناملموسی مانند حق ثبت اختراع و حق چاپ باشد.
دارایی‌های غیر فیزیکی چیست؟
دارایی‌های غیر فیزیکی یا ناملموس، حتی اگر نتوانید آنها را به صورت فیزیکی لمس کنید، منفعت اقتصادی فراهم می‌کنند. آنها دسته مهمی از دارایی‌ها هستند که شامل مواردی مانند مالکیت معنوی (به عنوان مثال، حق ثبت اختراع یا علائم تجاری)، تعهدات قراردادی، حق امتیاز و سرقفلی هستند. ارزش ویژه برند و شهرت نیز نمونه‌هایی از دارایی‌های غیر فیزیکی یا ناملموس هستند که می‌توانند بسیار ارزشمند باشند.
آیا کار یک دارایی است؟
خیر. کار، کاری است که توسط انسان انجام می‌شود و برای آن دستمزد یا حقوق دریافت می‌کنند. کار متمایز از دارایی‌هایی است که به عنوان سرمایه در نظر گرفته می‌شوند.
تفاوت دارایی‌های جاری با دارایی‌های ثابت (غیر جاری) چیست؟
در حسابداری، دارایی‌ها بر اساس افق زمانی استفاده آنها دسته‌بندی می‌شوند. انتظار می‌رود دارایی‌های جاری ظرف یک سال فروخته یا استفاده شوند. دارایی‌های ثابت که به عنوان دارایی‌های غیر جاری نیز شناخته می‌شوند، انتظار می‌رود بیش از یک سال مورد استفاده قرار گیرند. دارایی‌های ثابت به راحتی نقد نمی‌شوند. در نتیجه، برخلاف دارایی‌های جاری، دارایی‌های ثابت می‌توانند با گذشت زمان دچار استهلاک شوند.
نتیجه
دارایی‌ها اساساً هر چیزی با ارزشی هستند که یک فرد، یک شرکت تجاری یا نهاد دیگری مالک آن است. انواع مختلف دارایی‌ها برای اهداف مالیاتی و حسابداری به طور متفاوتی مورد بررسی قرار می‌گیرند. به طور کلی، داشتن دارایی چیز خوبی است و داشتن بدهی کمتر مطلوب است.