اخبار
سرمایه‌گذاری مستقیم چیست؟
سرمایه‌گذاری مستقیم به سرمایه‌گذاری در کسب‌وکار خارجی با هدف کسب کنترل، از طریق تأمین بودجه در ازای سهام و بدون خرید سهام عادی، گفته می‌شود.
سرمایه‌گذاری مستقیم معمولاً با عنوان «سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی» (FDI) شناخته می‌شود. FDI به سرمایه‌گذاری در یک بنگاه تجاری خارجی گفته می‌شود که با هدف کسب منافع کنترلی در آن بنگاه انجام می‌گیرد. سرمایه‌گذاری مستقیم، بودجه‌ی سرمایه‌ای را در ازای منافع سهامی و بدون خرید سهام عادی یک شرکت فراهم می‌کند.
نکات کلیدی:
- سرمایه‌گذاری مستقیم، یا سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، با هدف کسب منافع کنترلی در یک بنگاه انجام می‌شود.
- سرمایه‌گذاری مستقیم، بودجه‌ی سرمایه‌ای را در ازای منافع سهامی و بدون خرید سهام عادی یک شرکت فراهم می‌کند.
- سرمایه‌گذاری مستقیم ممکن است شامل راه‌اندازی عملیات تجاری یک شرکت در یک کشور دیگر باشد.
- سرمایه‌گذاری مستقیم همچنین می‌تواند شامل کسب کنترل دارایی‌های یک کسب‌وکار باشد که از قبل در کشور خارجی فعالیت می‌کند.
- سه نوع کلی سرمایه‌گذاری مستقیم وجود دارد: عمودی، افقی یا خوشه‌ای.
درک سرمایه‌گذاری مستقیم
هدف از FDI کسب منافع سهامی کافی برای کنترل یک شرکت است. در برخی موارد، شامل راه‌اندازی عملیات تجاری یک شرکت در یک کشور دیگر است. در موارد دیگر، سرمایه‌گذاری مستقیم شامل کسب کنترل دارایی‌های موجود یک کسب‌وکار است که از قبل در کشور خارجی فعالیت می‌کند. یک سرمایه‌گذاری مستقیم می‌تواند شامل کسب منافع اکثریت یا اقلیت در یک شرکت باشد، اما منافع کسب شده، کنترل مؤثر را به طرف سرمایه‌گذار می‌دهد.سرمایه‌گذاری مستقیم عمدتاً از سرمایه‌گذاری پرتفوی، یعنی خرید سهام عادی یا ممتاز یک شرکت خارجی، و عنصر کنترلی که به دنبال آن است، متمایز می‌شود.کنترل می‌تواند از منابع دیگری غیر از سرمایه‌گذاری سرمایه حاصل شود. با این حال، کنترل دارایی‌هایی مانند فناوری فقط یک ورودی حیاتی در نظر گرفته می‌شود. در واقع، FDI اغلب یک انتقال پولی ساده مالکیت یا منافع کنترلی نیست، بلکه می‌تواند شامل عوامل مکمل، مانند سیستم‌های سازمانی و مدیریتی یا فناوری باشد.سرمایه‌گذاری‌های مستقیم خارجی می‌تواند توسط افراد انجام شود، اما معمولاً توسط شرکت‌هایی انجام می‌شود که مایل به ایجاد حضور تجاری در یک کشور خارجی هستند.
مثال‌هایی از سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی
سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در عمل اشکال مختلفی دارد، اما به طور کلی به عنوان سرمایه‌گذاری عمودی، افقی یا خوشه‌ای طبقه‌بندی می‌شود.در یک سرمایه‌گذاری مستقیم عمودی، سرمایه‌گذار فعالیت‌های خارجی را به یک کسب‌وکار موجود اضافه می‌کند. یک مثال، یک خودروساز آمریکایی است که نمایندگی فروش ایجاد می‌کند یا یک کسب‌وکار تأمین قطعات را در یک کشور خارجی خریداری می‌کند.سرمایه‌گذاری مستقیم افقی شاید رایج‌ترین شکل سرمایه‌گذاری مستقیم باشد. برای سرمایه‌گذاری‌های افقی، یک کسب‌وکاری که از قبل در یک کشور وجود دارد، همان عملیات تجاری را در یک کشور خارجی ایجاد می‌کند. یک فرانچایز فست فود مستقر در ایالات متحده ممکن است مکان‌های رستوران را در چین باز کند. سرمایه‌گذاری مستقیم افقی همچنین به عنوان ورود «میدان سبز» به یک بازار خارجی شناخته می‌شود.برای یک سرمایه‌گذاری مستقیم از نوع خوشه‌ای، یک شرکت موجود در یک کشور، یک عملیات تجاری نامرتبط را در یک کشور خارجی اضافه می‌کند. این یک شکل به ویژه چالش‌برانگیز از سرمایه‌گذاری مستقیم است، زیرا مستلزم ایجاد همزمان یک کسب‌وکار جدید و ایجاد آن در یک کشور خارجی است. یک مثال از سرمایه‌گذاری مستقیم خوشه‌ای می‌تواند یک شرکت بیمه باشد که یک پارک تفریحی را در یک کشور خارجی افتتاح می‌کند.