بستن موقعیت چیست؟

بستن موقعیت چیست؟

بستن موقعیت به معنای اجرای معامله‌ای در بازار است که دقیقاً برخلاف یک موقعیت باز انجام می‌شود، به‌طوری‌که آن موقعیت را خنثی کرده و ریسک اولیه را حذف می‌کند. برای بستن یک موقعیت خرید (لانگ) در یک اوراق بهادار، باید آن را فروخت، و برای بستن یک موقعیت فروش استقراضی (شورت) باید آن را بازخرید کرد. همچنین، گرفتن موقعیت‌های متضاد در سوآپ‌ها نیز برای حذف ریسک قبل از سررسید بسیار رایج است. بستن موقعیت به نام « تسویه موقعیت » نیز شناخته می‌شود.

نکات کلیدی

• بستن موقعیت به معنای لغو موقعیت موجود در بازار از طریق گرفتن موقعیتی مخالف آن است.
• در یک فروش استقراضی، بستن موقعیت به معنای بازخرید اوراق بهادار است، در حالی که برای موقعیت خرید (لانگ) به معنای فروش اوراق بهادار می‌باشد.
• معمولاً بستن یک موقعیت توسط معامله‌گر انجام می‌شود، اما در برخی موارد ممکن است کارگزاری‌ها تحت شرایط خاصی اقدام به بستن اجباری موقعیت کنند.

درک مفهوم بستن موقعیت‌ها

زمانی که معامله‌گران و سرمایه‌گذاران در بازار معامله می‌کنند، در حال باز کردن و بستن موقعیت‌ها هستند. موقعیت اولیه‌ای که یک سرمایه‌گذار روی یک دارایی می‌گیرد، یک موقعیت باز است و می‌تواند شامل گرفتن موقعیت خرید (لانگ) یا فروش (شورت) روی دارایی باشد. برای خروج از این موقعیت، باید آن را بست. یک موقعیت لانگ با فروش بسته می‌شود؛ یک موقعیت شورت با خرید بسته می‌شود. بستن یک موقعیت شامل انجام عملی مخالف با عملی است که آن موقعیت را در ابتدا باز کرده است. به عنوان مثال، سرمایه‌گذاری که سهام شرکت مایکروسافت (MSFT) را خریداری کرده است، آن دارایی‌ها را در حساب خود نگه می‌دارد. زمانی که او این سهام را بفروشد، موقعیت لانگ خود در MSFT را می‌بندد.

تفاوت میان قیمتی که موقعیت روی یک دارایی باز شده و قیمتی که در آن بسته شده است، نمایانگر سود یا زیان ناخالص آن موقعیت است. موقعیت‌ها می‌توانند به دلایل مختلفی بسته شوند؛ برای کسب سود، جلوگیری از زیان، کاهش ریسک، تولید نقدینگی و غیره. برای مثال، سرمایه‌گذاری که بخواهد بدهی مالیاتی خود بر سود سرمایه را جبران کند، ممکن است موقعیت خود را روی یک دارایی زیان‌ده ببندد تا زیان خود را تحقق بخشد یا برداشت کند.

مدت زمانی که بین باز کردن و بستن یک موقعیت روی دارایی وجود دارد، نشان‌دهنده دوره نگهداری آن دارایی است. این دوره نگهداری می‌تواند بسیار متفاوت باشد البته بسته به ترجیحات سرمایه‌گذار و نوع دارایی. برای مثال، معامله‌گران روزانه معمولاً موقعیت‌های معاملاتی خود را در همان روز باز و بسته می‌کنند، در حالی که یک سرمایه‌گذار بلندمدت ممکن است موقعیت لانگ خود روی یک سهام بلوچیپ را سال‌ها پس از باز کردن آن ببندد. ممکن است برای سرمایه‌گذار نیازی به بستن موقعیت‌ها در دارایی‌هایی که تاریخ سررسید یا انقضای مشخصی دارند، مانند اوراق قرضه و اختیار معامله، نباشد. در چنین مواردی، موقعیت به‌طور خودکار با سررسید اوراق قرضه یا انقضای اختیار معامله بسته می‌شود.

ملاحظات ویژه

اگرچه اکثر موقعیت‌ها به اختیار سرمایه‌گذاران بسته می‌شوند، گاهی اوقات موقعیت‌ها به‌صورت اجباری یا تحت فشار بسته می‌شوند. برای مثال، یک موقعیت لانگ روی سهامی که در حساب مارجین نگهداری می‌شود ممکن است توسط کارگزاری بسته شود اگر قیمت سهام به‌شدت کاهش یابد و سرمایه‌گذار نتواند مارجین اضافی موردنیاز را تأمین کند. به همین ترتیب، یک موقعیت شورت ممکن است در شرایطی مانند «فشار فروش کوتاه» (Short Squeeze) تحت یک خرید اجباری قرار گیرد.

بستن یک موقعیت ممکن است به‌صورت جزئی یا کامل انجام شود. اگر دارایی نقدشونده نباشد، ممکن است سرمایه‌گذار نتواند تمام موقعیت‌های خود را یک‌باره و با قیمت محدود تعیین‌شده ببندد. همچنین، ممکن است سرمایه‌گذار عمداً تنها بخشی از موقعیت خود را ببندد. برای مثال، یک معامله‌گر ارز دیجیتال که روی سه واحد XBT (توکن بیت‌کوین) موقعیت باز دارد، ممکن است تنها موقعیت خود را روی یک واحد ببندد. برای این کار، او یک دستور فروش برای یک واحد XBT وارد می‌کند و دو موقعیت باز دیگر در ارز دیجیتال برای او باقی می‌ماند.

مثال از بستن موقعیت

فرض کنید یک سرمایه‌گذار موقعیت لانگ روی سهام شرکت ABC گرفته و انتظار دارد قیمت سهام ۱.۵ برابر قیمت اولیه افزایش یابد. سرمایه‌گذار زمانی که قیمت به سطح موردنظرش برسد، با فروش سهام، موقعیت خود را می‌بندد.