تحلیل تکنیکال
رکود چیست؟
رکود افت عمومی قیمت‌هاست که می‌تواند ناشی از کاهش عرضه پول، افزایش بهره‌وری یا پیشرفت فناوری باشد.
رکود به معنای کاهش عمومی قیمت کالاها و خدمات است که معمولاً با انقباض در عرضه پول و اعتبار در اقتصاد مرتبط است. در طول رکود، قدرت خرید پول به مرور زمان افزایش می‌یابد.
نکات کلیدی
- رکود، کاهش عمومی سطح قیمت کالاها و خدمات است.
- معمولاً با انقباض در عرضه پول و اعتبار مرتبط است، اما قیمت‌ها همچنین می‌توانند به دلیل افزایش بهره‌وری و بهبودهای تکنولوژیکی کاهش یابند.
- اینکه اقتصاد، سطح قیمت و عرضه پول در حال رکود یا تورم باشد، جذابیت گزینه‌های مختلف سرمایه‌گذاری را تغییر می‌دهد.
درک رکود
رکود باعث کاهش هزینه‌های اسمی سرمایه، نیروی کار، کالاها و خدمات می‌شود، اگرچه قیمت‌های نسبی آنها ممکن است بدون تغییر باقی بماند. رکود برای دهه‌ها یک نگرانی رایج در بین اقتصاددانان بوده است. این وضعیت فقط می‌تواند ناشی از کاهش در عرضه پول یا ابزارهای مالی قابل بازخرید با پول باشد. در دوران مدرن، عرضه پول بیشتر تحت تأثیر بانک‌های مرکزی مانند فدرال رزرو است. هنگامی که عرضه پول و اعتبار بدون کاهش متناظر در تولید اقتصادی کاهش می‌یابد، قیمت همه کالاها تمایل به کاهش دارد.دوره‌های رکود بیشتر پس از دوره‌های طولانی انبساط پولی مصنوعی رخ می‌دهد. اوایل دهه ۱۹۳۰ آخرین باری بود که رکود قابل توجهی در ایالات متحده تجربه شد. عامل اصلی این دوره رکودی، کاهش عرضه پول پس از ورشکستگی‌های فاجعه‌بار بانکی بود.کشورهای دیگر، مانند ژاپن در دهه ۱۹۹۰، در دوران مدرن رکود را تجربه کردند.در ظاهر، رکود به نفع مصرف‌کنندگان است زیرا آنها می‌توانند با همان درآمد اسمی در طول زمان، کالاها و خدمات بیشتری خریداری کنند. همه از قیمت‌های پایین سود نمی‌برند و اقتصاددانان اغلب نگران پیامدهای کاهش قیمت‌ها بر بخش‌های مختلف اقتصاد، به ویژه در مسائل مالی هستند. رکود به ویژه به وام‌گیرندگان آسیب می‌رساند، که باید بدهی‌های خود را با پولی که ارزش آن بیشتر از زمان وام گرفتن است، پرداخت کنند، و همچنین به هر یک از شرکت‌کنندگان در بازار مالی که در چشم‌انداز افزایش قیمت‌ها سرمایه‌گذاری یا سفته‌بازی می‌کنند.
علل رکود
اقتصاددان مشهور جهان، میلتون فریدمن، استدلال کرد که تحت سیاست بهینه، که در آن بانک مرکزی به دنبال نرخ رکودی برابر با نرخ بهره واقعی اوراق قرضه دولتی است، نرخ اسمی باید صفر باشد و سطح قیمت باید به طور پیوسته با نرخ بهره واقعی کاهش یابد. نظریه او قاعده فریدمن، یک قاعده سیاست پولی را به وجود آورد.کاهش قیمت‌ها می‌تواند ناشی از عوامل دیگری از جمله کاهش تقاضای کل (کاهش در کل تقاضا برای کالاها و خدمات) و افزایش بهره‌وری باشد. کاهش در تقاضای کل معمولاً منجر به کاهش قیمت‌های بعدی می‌شود. علل این تغییر شامل کاهش هزینه‌های دولت، شکست بازار سهام، تمایل مصرف‌کننده به افزایش پس‌انداز و تشدید سیاست‌های پولی (نرخ بهره بالاتر) است.کاهش قیمت‌ها همچنین می‌تواند به طور طبیعی زمانی اتفاق بیفتد که خروجی اقتصاد سریع‌تر از عرضه پول و اعتبار در گردش رشد کند. این امر به ویژه زمانی رخ می‌دهد که فناوری، بهره‌وری یک اقتصاد را افزایش می‌دهد و اغلب در کالاها و صنایعی متمرکز است که از پیشرفت‌های تکنولوژیکی بهره می‌برند. با پیشرفت فناوری، شرکت‌ها کارآمدتر عمل می‌کنند، که می‌تواند منجر به کاهش هزینه‌های تولید و صرفه‌جویی در هزینه شود که به صورت قیمت‌های پایین‌تر به مصرف‌کنندگان منتقل می‌شود. این با رکود عمومی قیمت، که کاهش عمومی در سطح قیمت و افزایش در قدرت خرید پول است، متفاوت اما مشابه است.رکود قیمت از طریق افزایش بهره‌وری در صنایع خاص متفاوت است. به عنوان مثال، در نظر بگیرید که چگونه افزایش بهره‌وری بر بخش فناوری تأثیر می‌گذارد. در چند دهه گذشته، پیشرفت‌ها در فناوری منجر به کاهش قابل توجهی در میانگین هزینه هر گیگابایت داده شده است. در سال ۱۹۸۰، میانگین هزینه یک گیگابایت داده ۴۳۷۵۰۰ دلار بود. تا سال ۲۰۱۴، میانگین هزینه سه سنت بود.این کاهش باعث شد قیمت محصولات تولیدی که از این فناوری استفاده می‌کنند نیز به طور قابل توجهی کاهش یابد.
دیدگاه‌های در حال تغییر در مورد تأثیر رکود
پس از رکود بزرگ، زمانی که رکود پولی با بیکاری بالا و افزایش نکول‌ها همزمان شد، اکثر اقتصاددانان معتقد بودند که رکود یک پدیده نامطلوب است. پس از آن، اکثر بانک‌های مرکزی سیاست پولی را برای ترویج افزایش مداوم در عرضه پول تنظیم کردند، حتی اگر باعث تورم مزمن قیمت شود و بدهکاران را به استقراض بیش از حد تشویق کند.اقتصاددان بریتانیایی، جان مینارد کینز، در مورد رکود هشدار داد زیرا معتقد بود که در چرخه نزولی بدبینی اقتصادی در طول رکودها، زمانی که صاحبان دارایی کاهش قیمت دارایی‌های خود را دیدند و بنابراین از تمایل خود به سرمایه‌گذاری کاستند، به آن کمک می‌کند.اقتصاددان ایروینگ فیشر نظریه‌ای کامل برای رکودهای اقتصادی بر اساس رکود بدهی ایجاد کرد. فیشر استدلال کرد که انحلال بدهی‌ها پس از یک شوک منفی اقتصادی می‌تواند کاهش بیشتری در عرضه اعتبار در اقتصاد ایجاد کند، که می‌تواند منجر به رکود شود، که به نوبه خود فشار بیشتری بر بدهکاران وارد می‌کند و منجر به انحلال بیشتر و مارپیچ به سمت رکود می‌شود.اقتصاددانان معاصر تفاسیر قدیمی از رکود را به چالش می‌کشند. طیف وسیعی از نظرات در مورد سودمندی رکود و رکود قیمت، از جمله مطالعه سال ۲۰۰۴ توسط اقتصاددانان اندرو آتکسون و پاتریک کیهو وجود دارد. آتکسون و کیهو پس از بررسی ۱۷ کشور در طی ۱۸۰ سال، ۶۵ مورد از ۷۳ مورد رکود را بدون رکود اقتصادی و ۲۱ مورد از ۲۹ رکود را بدون رکود قیمت یافتند.
رکود، تأمین مالی بدهی و سهام را تغییر می‌دهد
رکود، استفاده از تأمین مالی بدهی را برای دولت‌ها، مشاغل و مصرف‌کنندگان کم‌صرفه‌تر می‌کند. با این حال، رکود، قدرت اقتصادی تأمین مالی سهام مبتنی بر پس‌انداز را افزایش می‌دهد.از دیدگاه یک سرمایه‌گذار، شرکت‌هایی که ذخایر نقدی زیادی جمع‌آوری می‌کنند یا بدهی نسبتاً کمی دارند، در شرایط رکود جذاب‌تر هستند. عکس این موضوع در مورد مشاغل بسیار بدهکار با دارایی نقدی اندک صادق است. رکود همچنین باعث افزایش بازده و افزایش صرف ریسک لازم در اوراق بهادار می‌شود.
چه کسی از رکود آسیب می‌بیند؟
بدهکاران به ویژه از رکود آسیب می‌بینند، زیرا حتی با کاهش قیمت کالاها و خدمات، ارزش بدهی کاهش نمی‌یابد. این می‌تواند بر افراد و همچنین اقتصادهای بزرگتر، از جمله کشورهایی با بدهی ملی بالا، تأثیر بگذارد.
چگونه از رکود خارج می‌شوید؟
ابزارهای مختلفی وجود دارد که دولت‌ها و بانک‌های مرکزی مانند فدرال رزرو می‌توانند برای مبارزه با رکود، به ویژه با اجرای سیاست‌های انبساطی، از آنها استفاده کنند. این موارد می‌تواند شامل کاهش محدودیت‌های ذخیره بانکی، خرید خزانه‌داری‌ها و کاهش نرخ بهره هدف باشد. سایر ابزارهای مالی شامل افزایش هزینه‌های دولت و کاهش نرخ مالیات است که هر دو می‌توانند باعث تحریک هزینه‌ها در بین افراد و مشاغل شوند.
کدام دارایی‌ها در طول رکود بهترین عملکرد را دارند؟
سرمایه‌گذاران می‌توانند با سرمایه‌گذاری در دارایی‌هایی که حتی در زمان رکود نیز عملکرد خوبی دارند، از پرتفوی خود محافظت کنند. چنین پوشش‌های دفاعی شامل اوراق قرضه با کیفیت بالا، شرکت‌هایی که کالاهای مصرفی ضروری تولید می‌کنند و پول نقد است.
نکته پایانی
رکود، کاهش عمومی قیمت کالاها و خدمات است که به طور مؤثر ارزش پول را افزایش می‌دهد. این وضعیت با عوامل مختلفی از جمله انقباض در دسترسی به پول و همچنین افزایش بهره‌وری و پیشرفت در فناوری مرتبط است. از نظر تاریخی، توسط اقتصاددانان به عنوان یک پدیده نامطلوب دیده می‌شد، اما امروزه طیف متنوع‌تری از نظرات وجود دارد. طبق اثر پیگو، رکود قیمت منجر به افزایش اشتغال و ثروت و تثبیت اقتصاد می‌شود.