بدهی در حسابداری چیست؟

بدهی یک ثبت حسابداری است که منجر به افزایش دارایی‌ها یا کاهش بدهی‌ها در ترازنامه یک شرکت می‌شود. در حسابداری پایه، بدهی‌ها با بستانکاری‌ها که دقیقاً در جهت مخالف عمل می‌کنند، متعادل می‌شوند.برای مثال، اگر شرکتی برای خرید تجهیزات وام بگیرد، به طور همزمان دارایی‌های ثابت را بدهکار و یک حساب بدهی را، بسته به نوع وام، بستانکار می‌کند. مخفف بدهی گاهی "dr" است که کوتاه شده‌ی "بدهکار" است.

نکات کلیدی

• بدهی یک ثبت حسابداری است که باعث کاهش بدهی‌ها یا افزایش دارایی‌ها می‌شود.
• در حسابداری دوبل، تمام بدهی‌ها در سمت چپ دفتر ثبت می‌شوند و باید با بستانکاری‌های مربوطه در سمت راست دفتر جبران شوند.
• در ترازنامه، مقادیر مثبت برای دارایی‌ها و هزینه‌ها بدهکار و مانده‌های منفی بستانکار می‌شوند.

تفاوت بین بدهی و بستانکاری چیست؟

بدهی ویژگی‌ای است که در تمام سیستم‌های حسابداری دوبل یافت می‌شود. بدهی‌ها مخالف بستانکاری‌ها هستند.در یک ثبت ژورنال استاندارد، همه بدهی‌ها به عنوان خطوط بالایی قرار می‌گیرند، در حالی که همه بستانکاری‌ها در خط زیر بدهی‌ها فهرست می‌شوند. هنگام استفاده از حساب‌های T، بدهی در سمت چپ نمودار و بستانکاری در سمت راست قرار دارد. بدهی‌ها و بستانکاری‌ها در تراز آزمایشی و تراز آزمایشی تعدیل شده برای اطمینان از تراز بودن همه ورودی‌ها استفاده می‌شوند. کل مبلغ دلاری همه بدهی‌ها باید برابر با کل مبلغ دلاری همه بستانکاری‌ها باشد. به عبارت دیگر، امور مالی باید متعادل باشد."بدهی معلق" یک مانده بدهی بدون مانده بستانکاری جبرانی است که امکان حذف آن را فراهم می‌کند. این در حسابداری مالی رخ می‌دهد و نشان دهنده مغایرت‌ها در ترازنامه یک شرکت و همچنین زمانی است که یک شرکت سرقفلی یا خدماتی را برای ایجاد بدهی خریداری می‌کند.برای مثال، اگر Barnes & Noble به ارزش ۲۰۰۰۰ دلار کتاب بفروشد، حساب نقدی خود را ۲۰۰۰۰ دلار بدهکار و حساب کتاب یا موجودی خود را ۲۰۰۰۰ دلار بستانکار می‌کند. این سیستم دوبل نشان می‌دهد که شرکت اکنون ۲۰۰۰۰ دلار بیشتر نقدینگی و به طور متناظر ۲۰۰۰۰ دلار کتاب کمتر دارد.

مانده‌های حسابداری نرمال

انواع خاصی از حساب‌ها دارای مانده‌های طبیعی در سیستم‌های حسابداری مالی هستند. دارایی‌ها و هزینه‌ها دارای مانده بدهی طبیعی هستند. این بدان معناست که مقادیر مثبت برای دارایی‌ها و هزینه‌ها بدهکار و مانده‌های منفی بستانکار می‌شوند.برای مثال، پس از دریافت ۱۰۰۰ دلار نقد، یک ثبت ژورنال شامل بدهی ۱۰۰۰ دلاری به حساب نقد در ترازنامه خواهد بود، زیرا نقد افزایش می‌یابد. اگر معامله دیگری شامل پرداخت ۵۰۰ دلار نقد باشد، ثبت ژورنال دارای بستانکاری ۵۰۰ دلاری به حساب نقد خواهد بود زیرا نقد کاهش می‌یابد. در واقع، بدهی یک حساب هزینه را در صورت سود و زیان افزایش می‌دهد و بستانکاری آن را کاهش می‌دهد.بدهی‌ها، درآمدها و حساب‌های حقوق صاحبان سهام دارای مانده بستانکاری طبیعی هستند. اگر بدهی به هر یک از این حساب‌ها اعمال شود، مانده حساب کاهش یافته است. برای مثال، بدهی به حساب‌های پرداختنی در ترازنامه نشان دهنده کاهش بدهی است. بستانکاری جبرانی به احتمال زیاد بستانکاری به نقد است زیرا کاهش بدهی به معنای پرداخت بدهی و خروج نقد است. برای حساب‌های درآمد در صورت سود و زیان، ورودی‌های بدهی حساب را کاهش می‌دهند، در حالی که بستانکاری نشان دهنده افزایش حساب است.مفهوم بدهی‌ها و بستانکاری‌های جبرانی سنگ بنای حسابداری دوبل است.

یادداشت‌های بدهی

یادداشت‌های بدهی نوعی مدرک هستند که نشان می‌دهند یک کسب و کار در جریان معامله با کسب و کار دیگر (B2B) یک ثبت بدهی قانونی ایجاد کرده است. این ممکن است زمانی رخ دهد که یک خریدار مواد را به یک تامین کننده برمی‌گرداند و نیاز به تأیید مبلغ بازپرداخت شده دارد. در این حالت، خریدار یک یادداشت بدهی صادر می‌کند که منعکس کننده معامله حسابداری است.یک کسب و کار ممکن است در پاسخ به یادداشت بستانکاری دریافتی، یادداشت بدهی صادر کند. اشتباهات (اغلب هزینه‌های بهره و کارمزد) در فاکتور فروش، خرید یا وام ممکن است یک شرکت را وادار به صدور یادداشت بدهی برای کمک به اصلاح خطا کند.یادداشت بدهی یا رسید بدهی بسیار شبیه به فاکتور است. تفاوت اصلی این است که فاکتورها همیشه فروش را نشان می‌دهند، در حالی که یادداشت‌های بدهی و رسیدهای بدهی منعکس کننده تعدیلات یا برگشت‌ها در معاملاتی هستند که قبلاً انجام شده‌اند.

بدهی مارجین

هنگام خرید با مارجین، سرمایه گذاران از کارگزاری خود وجوهی را قرض می‌گیرند و سپس آن وجوه را با وجوه خود ترکیب می‌کنند تا تعداد سهام بیشتری را نسبت به آنچه که با وجوه خود قادر به خرید آن بودند، خریداری کنند. مبلغ بدهی ثبت شده توسط کارگزاری در حساب سرمایه گذار نشان دهنده هزینه نقدی معامله برای سرمایه گذار است.مانده بدهی در حساب مارجین، مبلغی است که مشتری بابت وجوه پیش پرداخت شده برای خرید اوراق بهادار به کارگزار (یا وام دهنده دیگر) بدهکار است. مانده بدهی مبلغی است که مشتری باید پس از اجرای موفقیت آمیز سفارش خرید اوراق بهادار، برای تسویه صحیح معامله، در حساب مارجین خود قرار دهد.مانده بدهی را می‌توان با مانده بستانکاری مقایسه کرد. در حالی که یک موقعیت مارجین خرید دارای مانده بدهی است، یک حساب مارجین فقط با موقعیت‌های فروش استقراضی، مانده بستانکاری را نشان می‌دهد. مانده بستانکاری مجموع عواید حاصل از فروش استقراضی و مبلغ مارجین مورد نیاز تحت مقررات T است.گاهی اوقات، حساب مارجین یک معامله گر دارای موقعیت‌های مارجین خرید و فروش استقراضی است. مانده بدهی تعدیل شده مبلغی در حساب مارجین است که به شرکت کارگزاری بدهکار است، منهای سود حاصل از فروش استقراضی و مانده‌ها در یک حساب متفرقه خاص (SMA).

حساب‌های مغایر

حساب‌های خاصی برای اهداف ارزش گذاری استفاده می‌شوند و در صورت‌های مالی برعکس مانده‌های نرمال نمایش داده می‌شوند. این حساب‌ها، حساب‌های مغایر نامیده می‌شوند. ورودی بدهی به یک حساب مغایر تأثیری مخالف با تأثیری که بر یک حساب نرمال دارد، دارد.برای مثال، ذخیره مطالبات مشکوک الوصول، حساب دریافتنی دارایی را جبران می‌کند. از آنجا که ذخیره یک دارایی منفی است، بدهی در واقع ذخیره را کاهش می‌دهد. بدهی یک دارایی مغایر برعکس بدهی یک حساب نرمال است که دارایی را افزایش می‌دهد.

بدهی چیست؟

بدهی یک ثبت حسابداری است که منجر به افزایش دارایی‌ها یا کاهش بدهی‌ها در ترازنامه یک شرکت می‌شود.

تفاوت بین بدهی و بستانکاری چیست؟

بدهی‌ها در یک سیستم حسابداری مخالف بستانکاری‌ها هستند. دارایی‌ها و هزینه‌ها دارای مانده بدهی طبیعی هستند، در حالی که بدهی‌ها و درآمدها دارای مانده بستانکاری طبیعی هستند.

آیا بدهی همیشه به معنای افزایش است؟

این به معنای افزایش در دارایی‌ها است. تمام حساب‌هایی که به طور معمول حاوی مانده بدهی هستند، هنگامی که بدهی (ستون سمت چپ) به آنها اضافه شود، افزایش می‌یابند و هنگامی که بستانکاری (ستون سمت راست) به آنها اضافه شود، کاهش می‌یابند. انواع حساب‌هایی که این قانون برای آنها اعمال می‌شود، هزینه‌ها، دارایی‌ها و سود سهام هستند.

نکته پایانی

بدهی یک ثبت حسابداری است که باعث کاهش بدهی‌ها یا افزایش دارایی‌ها می‌شود. در حسابداری دوبل، تمام بدهی‌ها در سمت چپ دفتر ثبت می‌شوند و باید با بستانکاری‌های مربوطه در سمت راست دفتر جبران شوند. در ترازنامه، مقادیر مثبت برای دارایی‌ها و هزینه‌ها بدهکار و مانده‌های منفی بستانکار می‌شوند.