خرید مارجین یا اعتباری چیست؟

خرید با مارجین زمانی اتفاق می‌افتد که یک سرمایه‌گذار با قرض گرفتن مبلغ باقی‌مانده از یک بانک یا کارگزار، یک دارایی را خریداری می‌کند. خرید با مارجین به پرداخت اولیه‌ای اشاره دارد که برای خرید دارایی به کارگزار پرداخت می‌شود—برای مثال، ۱۰٪ پرداخت اولیه و ۹۰٪ تأمین مالی‌شده. سرمایه‌گذار از اوراق بهادار قابل‌مارجین در حساب کارگزاری خود به‌عنوان وثیقه استفاده می‌کند.

قدرت خریدی که یک سرمایه‌گذار در حساب کارگزاری خود دارد، میزان کل دلاری خریدهایی را منعکس می‌کند که می‌تواند با هر ظرفیت مارجین موجود انجام دهد. فروشندگان استقراضی سهام از مارجین برای معامله سهام استفاده می‌کنند.

نکات کلیدی

• خرید با مارجین به این معناست که شما با پول قرضی سرمایه‌گذاری می‌کنید.
• خرید با مارجین هم سود و هم زیان را تقویت می‌کند.
• اگر حساب شما زیر سطح مارجین نگهداری سقوط کند، کارگزار شما می‌تواند بخشی یا تمام پرتفوی شما را بفروشد تا حساب را به تعادل بازگرداند.

درک خرید با مارجین

هیئت مدیره فدرال رزرو، مارجین‌های مربوط به اوراق بهادار را تعیین می‌کند. از سال ۲۰۲۵، طبق مقررات T هیئت فدرال رزرو، یک سرمایه‌گذار باید حداقل ۵۰٪ از قیمت خرید یک اوراق بهادار را با پول نقد یا سایر وثیقه‌ها تأمین کند. سرمایه‌گذار می‌تواند ۵۰٪ باقی‌مانده را از یک کارگزار یا فروشنده قرض بگیرد.

با این حال، بسیاری از کارگزاران شرایط سخت‌گیرانه‌تری برای مارجین مشتریان خود تعیین می‌کنند. علاوه بر این، برخی اوراق بهادار را نمی‌توان با مارجین خریداری کرد.

همانند هر وام دیگری، هنگامی که یک سرمایه‌گذار اوراق بهادار را با مارجین خریداری می‌کند، در نهایت باید پول قرض‌گرفته‌شده را به همراه بهره بازپرداخت کند، که بسته به شرکت کارگزاری و مبلغ وام، متفاوت است. بهره ماهانه بابت اصل وام به حساب کارگزاری سرمایه‌گذار اعمال می‌شود.

در اصل، خرید با مارجین به این معناست که یک فرد با پول قرضی سرمایه‌گذاری می‌کند. اگرچه این کار مزایایی دارد، اما در نتیجه برای سرمایه‌گذارانی با منابع محدود، پرخطر است.

مثال خرید با مارجین

برای درک نحوه عملکرد خرید با مارجین، فرایند را ساده‌سازی می‌کنیم و هزینه‌های بهره ماهیانه را کنار می‌گذاریم. اگرچه بهره بر بازده و زیان تأثیر دارد، اما به اندازه خود اصل مارجین مهم نیست.

در نظر بگیرید که یک سرمایه‌گذار، ۱۰۰ سهم از سهام شرکت XYZ را به قیمت هر سهم ۱۰۰ دلار خریداری می‌کند. سرمایه‌گذار نیمی از قیمت خرید را با پول خودش تأمین کرده و نیم دیگر را با مارجین خریده است، بنابراین پرداخت نقدی اولیه او ۵٬۰۰۰ دلار است. یک سال بعد، قیمت سهام به ۲۰۰ دلار می‌رسد. سرمایه‌گذار سهام خود را به مبلغ ۲۰٬۰۰۰ دلار می‌فروشد و ۵٬۰۰۰ دلار قرضی اولیه را به کارگزار بازپرداخت می‌کند.

در نهایت، در این حالت، سرمایه‌گذار پول خود را سه برابر کرده و ۱۵٬۰۰۰ دلار سود روی سرمایه‌گذاری ۵٬۰۰۰ دلاری کسب می‌کند. اگر سرمایه‌گذار همان تعداد سهام را فقط با پول خودش خریداری کرده بود، سرمایه‌گذاری‌اش فقط دو برابر شده بود—از ۵٬۰۰۰ دلار به ۱۰٬۰۰۰ دلار.

حالا در نظر بگیرید که به‌جای دو برابر شدن، قیمت سهام به نصف کاهش یابد و به ۵۰ دلار برسد. سرمایه‌گذار سهام را با ضرر می‌فروشد و ۵٬۰۰۰ دلار دریافت می‌کند. چون این مبلغ برابر با میزان بدهی به کارگزار است، سرمایه‌گذار ۱۰۰٪ سرمایه‌گذاری خود را از دست می‌دهد. اگر سرمایه‌گذار بدون استفاده از مارجین سرمایه‌گذاری کرده بود، همچنان ضرر می‌کرد اما تنها ۵۰٪ سرمایه‌اش را از دست می‌داد—۲٬۵۰۰ دلار به جای ۵٬۰۰۰ دلار.

چگونه با مارجین خرید کنیم؟

کارگزار حداقل مارجین اولیه و مارجین نگهداری را تعیین می‌کند که باید در حساب وجود داشته باشد تا سرمایه‌گذار بتواند خرید با مارجین را آغاز کند. این مبلغ تا حد زیادی بر اساس اعتبار مالی سرمایه‌گذار است. مارجین نگهداری، سطح حداقلی است که باید در حساب کارگزاری سرمایه‌گذار حفظ شود.

فرض کنید سرمایه‌گذاری مبلغ ۱۵٬۰۰۰ دلار واریز کرده و مارجین نگهداری ۵۰٪ است، یعنی ۷٬۵۰۰ دلار. اگر دارایی خالص سرمایه‌گذار زیر ۷٬۵۰۰ دلار کاهش یابد، ممکن است یک تماس مارجین دریافت کند. در این نقطه، کارگزار از سرمایه‌گذار می‌خواهد که وجه نقد واریز کند تا موجودی حساب به سطح مارجین نگهداری بازگردد.

سرمایه‌گذار می‌تواند وجه نقد واریز کند یا اوراق بهاداری را که با پول قرضی خریداری کرده بفروشد. اگر سرمایه‌گذار این کار را انجام ندهد، کارگزار می‌تواند وثیقه سرمایه‌گذار را بفروشد تا مارجین نگهداری را بازیابی کند.

چه کسانی باید با مارجین خرید کنند؟

به‌طور کلی، خرید با مارجین برای مبتدیان مناسب نیست. این کار نیاز به تحمل ریسک دارد و هر معامله‌ای که با مارجین انجام می‌شود باید به دقت زیر نظر باشد. دیدن نوسان ارزش پرتفوی سهام برای بسیاری از افراد به خودی خود استرس‌زاست، چه برسد به آنکه اهرم مالی نیز به آن اضافه شود.

علاوه بر این، احتمال بالای زیان در زمان سقوط بازار سهام، خرید با مارجین را حتی برای باتجربه‌ترین سرمایه‌گذاران هم پرخطر می‌سازد.

با این حال، برخی انواع معاملات مانند معاملات آتی کالا تقریباً همیشه با مارجین انجام می‌شوند، در حالی‌که برخی اوراق بهادار مانند قراردادهای اختیار معامله، به‌طور سنتی به‌صورت نقدی خریداری می‌شوند. خریداران اختیار معامله اکنون می‌توانند قراردادهای اختیار سهام و شاخص‌های سهام را با مارجین خریداری کنند، به شرطی که قرارداد بیش از ۹ ماه تا سررسید باقی‌مانده داشته باشد. مارجین اولیه (و مارجین نگهداری) ۷۵٪ از هزینه (ارزش بازار) یک اختیار خرید یا فروش بلندمدت لیست‌شده است.

برای اغلب سرمایه‌گذاران فردی که عمدتاً بر سهام و اوراق قرضه تمرکز دارند، خرید با مارجین سطح غیرضروری از ریسک ایجاد می‌کند.

مزایا و معایب خرید با مارجین

فرصت برای سود بیشتر

معاملات مارجین به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد تا دارایی‌های موجود خود را اهرم کنند و معاملاتی بسیار بزرگ‌تر از آنچه که با دارایی‌های خود می‌توانستند انجام دهند، صورت دهند. برای معامله‌گران ماهر، این فرصتی برای بهره‌برداری از موقعیت‌های بازار است—even با سرمایه نسبتاً محدود.

نیازی به نقد کردن دارایی‌های موجود نیست

معاملات مارجین به معامله‌گر اجازه می‌دهد بدون نیاز به فروش دارایی‌هایش از آن‌ها برای وثیقه استفاده کند. اگر معامله‌گر سهام فعلی خود را برای پول نقد بفروشد، ممکن است رویداد مالیاتی ایجاد کند که سود بالقوه سرمایه‌گذاری او را خنثی کند. اما معامله‌گری که از سهام فعلی خود به‌عنوان وثیقه مارجین استفاده می‌کند، می‌تواند معامله کند بدون آنکه سهامش را بفروشد.

ریسک ضرر بیشتر

درحالی‌که معامله‌گران مارجین می‌توانند سودهای بیشتری کسب کنند، می‌توانند ضررهای بیشتری نیز متحمل شوند. حتی ممکن است یک معامله‌گر مارجین بیش از کل سرمایه اولیه خود ضرر کند—یعنی باید ما‌به‌التفاوت را با دارایی‌های دیگر جبران کند.

کارمزدهای مارجین

علاوه بر ریسک‌ها، معامله‌گران باید کارمزدهای اضافی برای موقعیت‌های مارجین خود پرداخت کنند. این کارمزدها معمولاً حدود ۱۰٪ هستند و بستگی به نرخ بهره فدرال دارند.

برای مثال، در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۲۴، شرکت سرمایه‌گذاری Fidelity برای وام‌های مارجین بین ۸.۲۵٪ تا ۱۲.۵۷۵٪ بسته به اندازه موقعیت مارجین، بهره دریافت می‌کرد. اگر یک موقعیت معاملاتی مدت‌زمان زیادی برای سوددهی نیاز داشته باشد، این هزینه‌ها ممکن است هر بازدهی موردانتظار را از بین ببرند.

مزایا و معایب خرید با مارجین به‌صورت خلاصه

مزایا

• بازدهی بالاتر
• نیازی به نقد کردن دارایی‌های موجود نیست

معایب

• ریسک بالاتر
• کارمزدهای اضافی مارجین

خرید با مارجین چگونه عمل می‌کند؟

معامله‌گران پول نقد یا اوراق بهادار را به‌عنوان وثیقه واریز می‌کنند تا پول نقد برای معامله قرض بگیرند. در بازارهای سهام، آن‌ها معمولاً می‌توانند تا ۵۰٪ از کل هزینه معامله را قرض بگیرند و باقی‌مانده را با وثیقه مارجین تأمین کنند. سپس پول قرضی را برای معاملات سفته‌بازانه استفاده می‌کنند. اگر معامله‌گر بیش از حد ضرر کند، کارگزار وثیقه او را نقد می‌کند تا زیان جبران شود.

چرا خرید با مارجین مشکل‌ساز بود؟

پیش از سقوط بازار سهام در سال ۱۹۲۹، معاملات مارجین باعث دامن‌زدن به سفته‌بازی شده بود؛ زیرا معامله‌گران عملاً می‌توانستند با سرمایه اندک، سودهای سریع کسب کنند. این سودها، دیگران را نیز به معاملات مارجین تشویق کرد و یک حباب قیمتی به‌وجود آورد. هنگامی‌که حباب ترکید، بسیاری از این معامله‌گران بدهی‌هایی داشتند که توان بازپرداخت آن را نداشتند.

چرا خرید با مارجین خطرناک است؟

معاملات مارجین اجازه کسب سود بیشتر نسبت به سرمایه‌گذاری عادی را می‌دهند، اما زیان‌های بیشتری نیز به دنبال دارند. این سودها در بازارهای صعودی جذاب هستند، اما زمانی‌که معاملات شکست بخورند، سرمایه‌گذار ممکن است بیشتر از آنچه در ابتدا داشته بدهکار شود.

جمع‌بندی

معاملات مارجین زمانی اتفاق می‌افتد که سرمایه‌گذاران با استفاده از اوراق بهادار خود، پول قرض می‌گیرند تا معاملات سفته‌بازانه انجام دهند. در بازارهای صعودی، معاملات مارجین می‌توانند سودهایی بسیار بالاتر از سرمایه‌گذاری سنتی ایجاد کنند. اما از طرف دیگر، می‌توانند منجر به زیان‌هایی بسیار بیشتر نیز شوند.