پیش‌بینی بازارها
سرمایه گذاری های جایگزین چیست؟
سرمایه گذاری های جایگزین به انواع مختلفی از دارایی ها گفته می شود که خارج از بازارهای سنتی سهام، اوراق قرضه و نقدینگی هستند.
سرمایه‌گذاری جایگزین نوعی دارایی مالی است که در دسته‌بندی‌های مرسوم سرمایه‌گذاری قرار نمی‌گیرد. دسته‌بندی‌های متداول شامل سهام، اوراق قرضه و وجه نقد هستند. سرمایه‌گذاری‌های جایگزین می‌توانند شامل سهام خصوصی یا سرمایه‌گذاری جسورانه، صندوق‌های پوشش ریسک (hedge funds)، قراردادهای آتی مدیریت‌شده، آثار هنری و عتیقه‌جات، کالاها (commodities) و قراردادهای مشتقه باشند. املاک و مستغلات نیز اغلب در دسته سرمایه‌گذاری‌های جایگزین قرار می‌گیرند.
نکات کلیدی
- سرمایه‌گذاری جایگزین دارایی مالی‌ای است که در دسته‌بندی‌های سنتی سهام، درآمد ثابت یا وجه نقد قرار نمی‌گیرد.
- نمونه‌هایی از سرمایه‌گذاری‌های جایگزین شامل سهام خصوصی یا سرمایه‌گذاری جسورانه، صندوق‌های پوشش ریسک، املاک واقعی، کالاها و سایر دارایی‌های ملموس هستند.
- بیشتر سرمایه‌گذاری‌های جایگزین تحت مقررات کمتری از سوی کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) قرار دارند و معمولاً نقدشوندگی پایینی دارند.
- اگرچه در گذشته عمدتاً برای سرمایه‌گذاران نهادی یا معتبر طراحی شده بودند، اما اکنون از طریق صندوق‌های جایگزین برای سرمایه‌گذاران خرد نیز قابل دسترس شده‌اند.
- اشکال رایج سرمایه‌گذاری‌های جایگزین شامل املاک و مستغلات، کالاها، ارز دیجیتال و کلکسیون‌ها می‌باشد.
درک بهتری از سرمایه‌گذاری‌های جایگزین
بیشتر دارایی‌های سرمایه‌گذاری جایگزین در اختیار سرمایه‌گذاران نهادی یا افراد دارای ارزش خالص بالا (سرمایه‌گذاران معتبر) هستند، زیرا این نوع سرمایه‌گذاری‌ها ماهیتی پیچیده دارند، تحت نظارت کمتری قرار می‌گیرند و دارای ریسک هستند. بسیاری از سرمایه‌گذاری‌های جایگزین دارای حداقل سرمایه‌گذاری بالا و ساختارهای کارمزدی پیچیده‌ای هستند، به‌ویژه در مقایسه با صندوق‌های مشترک (mutual funds) و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETFها).
این سرمایه‌گذاری‌ها همچنین فرصت‌های کمتری برای انتشار داده‌های عملکرد قابل تأیید و تبلیغ برای سرمایه‌گذاران بالقوه دارند. اگرچه دارایی‌های جایگزین ممکن است حداقل سرمایه‌گذاری اولیه بالا و کارمزدهای اولیه زیادی داشته باشند، ولی هزینه‌های تراکنش آن‌ها معمولاً از دارایی‌های سنتی کمتر است، زیرا دفعات خرید و فروش (گردش سرمایه) در آن‌ها پایین‌تر است.
بیشتر دارایی‌های جایگزین نسبت به همتایان سنتی خود، نقدشوندگی کمتری دارند. برای مثال، فروش یک بطری شراب ۸۰ ساله به‌مراتب دشوارتر از فروش ۱۰۰۰ سهم از شرکت اپل (Apple Inc.) است، چرا که تعداد خریداران بالقوه بسیار محدودتر است.
ارزش‌گذاری سرمایه‌گذاری‌های جایگزین نیز ممکن است برای سرمایه‌گذاران دشوار باشد، چرا که دارایی‌ها و تراکنش‌های مربوط به آن‌ها غالباً نادر هستند. برای نمونه، فروشنده یک سکه طلای ۲۰ دلاری Saint-Gaudens از سال ۱۹۳۳ ممکن است در تعیین ارزش آن با مشکل مواجه شود، چون تنها ۱۱ عدد از آن شناخته شده‌اند و فقط یکی از آن‌ها به‌طور قانونی قابل تملک است.
انواع سرمایه‌گذاری‌های جایگزین
املاک و مستغلات (Real Estate) املاک و مستغلات به‌عنوان یک محصول مالی شامل سرمایه‌گذاری در دارایی‌های فیزیکی یا اوراق بهادار مبتنی بر دارایی‌های ملکی، پلتفرم‌های تأمین مالی جمعی حوزه ملک، صندوق‌های سرمایه‌گذاری در املاک و مستغلات (REITs)، و صندوق‌های مشترک املاک و مستغلات می‌شود. علاوه بر افزایش ارزش دارایی‌های ملموس، سرمایه‌گذاران به دنبال درآمد عملیاتی هستند تا احتمالاً جریان نقدی مستمر و پایداری ایجاد کنند.
کالاها (Commodities) کالاها شامل مواد خامی مانند طلا، نقره، نفت یا محصولات کشاورزی هستند. سرمایه‌گذاران می‌توانند در این کالاهای ملموس که کاربردهای واقعی در دنیای واقعی دارند و اغلب دارای تقاضای دائمی هستند، سرمایه‌گذاری کنند؛ این ویژگی به دلیل ماهیت اساسی این کالاهاست. برای مثال، قیمت طلا تا حدی پایدارتر تلقی می‌شود، زیرا در صنایع مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد و به‌عنوان ذخیره ارزش شناخته می‌شود.
زمین کشاورزی (Farmland) زمین کشاورزی ترکیبی از املاک و مستغلات و کالاها است که سرمایه‌گذاران می‌توانند آن را به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری جایگزین در نظر بگیرند. علاوه بر مزایای مالکیت زمین فیزیکی، مالکان مزارع ممکن است در صورت موفقیت عملیات و فروش محصولات کشاورزی، از درآمد نقدی مستمر نیز بهره‌مند شوند.
آثار هنری و اقلام کلکسیونی (Art and Collectibles) برخی از سرمایه‌گذاری‌ها می‌توانند به‌صورت همزمان یک سرگرمی نیز باشند؛ مانند آثار هنری، یادگاری‌های ورزشی، یادگاری‌های دنیای سرگرمی، ساعت‌های لوکس یا دیگر اشیای کلکسیونی که نقش یک سرمایه‌گذاری جایگزین را ایفا می‌کنند. این اقلام ممکن است ارزش تاریخی داشته باشند یا با گذر زمان و مشهورتر شدن افراد مرتبط با آن‌ها (مثلاً هنرمند، بازیگر یا ورزشکار مربوطه) دارای ارزش بیشتری شوند.
رمزارزها (Cryptocurrencies) رمزارز به‌عنوان نوعی جدید از پول دیجیتال، به‌عنوان سرمایه‌گذاری جایگزین شناخته می‌شود زیرا خارج از چهارچوب سنتی سهام و اوراق قرضه قرار دارد. اگرچه برخی ادعا می‌کنند رمزارزها پوشش ریسک قوی در برابر سایر سرمایه‌گذاری‌های پرریسک فراهم نمی‌کنند، اما ممکن است از طریق افزایش ارزش یا دریافت پاداش‌های استیکینگ (staking) درآمد غیرفعال یا سود سرمایه‌ای فراهم کنند.
سرمایه‌گذاری خطرپذیر / سهام خصوصی (Venture Capital / Private Equity) سرمایه‌گذاری خطرپذیر یا سهام خصوصی، مرز بین سرمایه‌گذاری سنتی و جایگزین را محو می‌کند و در واقع شاخه‌ای پیشرفته از سرمایه‌گذاری در سهام است. به جای معامله سهام شرکت‌های عمومی در بازارهای باز، سرمایه‌گذاران ممکن است به دنبال مسیرهای جایگزینی برای تزریق سرمایه به شرکت‌های خصوصی یا استارت‌آپ‌ها باشند.
وام‌دهی همتا به همتا (Peer-to-Peer Lending) سرمایه‌گذاری در وام‌دهی همتا به همتا به معنای ارائه وام به افراد یا کسب‌وکارها از طریق پلتفرم‌های آنلاین است که وام‌گیرندگان را به سرمایه‌گذاران متصل می‌کنند. وام‌دهی همتا به همتا بسیار شبیه سرمایه‌گذاری در اوراق قرضه است، اما در بازارهای خصوصی‌تر انجام می‌شود و اغلب شامل معامله با مشتریان پرریسک‌تری است؛ بنابراین، نوعی سرمایه‌گذاری با ریسک بالا محسوب می‌شود.
مقررات سرمایه‌گذاری‌های جایگزین
حتی زمانی که شامل اقلام منحصربه‌فردی مانند سکه یا آثار هنری نباشند، سرمایه‌گذاری‌های جایگزین به دلیل نبود مقررات کافی، در معرض کلاهبرداری و فریب قرار دارند.
سرمایه‌گذاری‌های جایگزین اغلب از ساختار قانونی کمتر شفاف نسبت به سرمایه‌گذاری‌های سنتی برخوردارند. با این حال، آن‌ها تحت نظارت قانون اصلاحات مالی دادر فرانک (Dodd-Frank) و بررسی‌های کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) قرار دارند.
با این وجود، این سرمایه‌گذاری‌ها معمولاً نیازی به ثبت در SEC ندارند. در نتیجه، همانند صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک یا ETFها، تحت نظارت کامل SEC قرار نمی‌گیرند.
بنابراین، سرمایه‌گذاران باید بررسی دقیق (Due Diligence) گسترده‌ای پیش از ورود به این نوع سرمایه‌گذاری‌ها انجام دهند. در برخی موارد، تنها سرمایه‌گذاران معتبر (Accredited Investors) مجاز به ورود به این بازارها هستند.
سرمایه‌گذاران معتبر کسانی هستند که:
- دارایی خالص بالای ۱ میلیون دلار (بدون احتساب محل سکونت اصلی) دارند، یا
- درآمد سالانه حداقل ۲۰۰٬۰۰۰ دلار (یا ۳۰۰٬۰۰۰ دلار به‌همراه همسر) در دو سال گذشته داشته‌اند.
- همچنین، دارندگان گواهینامه‌های حرفه‌ای مالی مانند سری ۷، ۶۵ یا ۸۲ FINRA نیز واجد شرایط هستند.
مزایا و معایب سرمایه‌گذاری‌های جایگزین
مزایا
- می‌توانند تنوع‌بخشی (Diversification) ایجاد کنند.
- اغلب پتانسیل بازدهی بالاتر از سرمایه‌گذاری‌های سنتی دارند.
- ممکن است در برابر تورم محافظت کنند.
- امکان دسترسی به فرصت‌های خاص سرمایه‌گذاری را فراهم می‌کنند.
- چون نقدشوندگی پایینی دارند، احتمال دارد از رفتارهای هیجانی فروش سریع در امان باشند.
معایب
- اغلب با هزینه‌ها و کارمزدهای بالا همراه هستند.
- ریسک بالاتری نسبت به سرمایه‌گذاری‌های سنتی دارند.
- ممکن است شفافیت پایین‌تر و نظارت کمتری داشته باشند.
- برای سرمایه‌گذاران تازه‌کار مناسب نیستند.
- نقدشوندگی پایین؛ ممکن است فروش سریع آن‌ها دشوار باشد.
ویژگی‌های کلیدی سرمایه‌گذاری‌های جایگزین
به دلیل تفاوت ماهیتی با بازارهای سنتی، این سرمایه‌گذاری‌ها معمولاً همبستگی کمی با بازارهای سهام و اوراق قرضه دارند؛ از این رو برای تنوع‌بخشی و کاهش ریسک سبد سرمایه‌گذاری جذاب هستند.
اگرچه این سرمایه‌گذاری‌ها ریسک بالاتری دارند، اما معمولاً از پتانسیل بازدهی بالاتری نیز برخوردارند. ساختارهای متنوعی دارند و به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهند بر اساس سلیقه، ریسک‌پذیری و اهداف مالی خود تصمیم‌گیری کنند. به‌عنوان مثال، برخی رمزارزها ممکن است برای درآمد غیرفعال از طریق استیکینگ (Staking) جذاب باشند.
بعضی از این سرمایه‌گذاری‌ها مانند کلکسیون‌ها ممکن است بازار محدودی داشته باشند، اما این ویژگی می‌تواند از کاهش سریع قیمت‌ها در بحران‌های روانی بازار جلوگیری کند.
معایب تکمیلی
- هزینه‌های بالاتر نسبت به اوراق بهادار سنتی
- دشواری در تعیین قیمت واقعی (به‌خصوص در موارد خاص مانند کلکسیون‌های فیلم)
- عدم شفافیت تاریخی و نبود داده‌های بازار عمومی
- ریسک تقلب و سوءرفتار به دلیل نظارت ضعیف‌تر
- ساختارهای پیچیده و دشوار برای درک عمومی
چگونه در سرمایه‌گذاری‌های جایگزین سرمایه‌گذاری کنیم؟
راه‌های ورود:
- سرمایه‌گذاری خصوصی: از طریق شرکت‌های سرمایه‌گذاری خصوصی، صندوق‌های VC یا پلتفرم‌های تأمین مالی جمعی
- املاک: خرید مستقیم، سرمایه‌گذاری در REITها یا پلتفرم‌های کراودفاندینگ املاک
- صندوق‌های پوشش ریسک: فقط برای سرمایه‌گذاران معتبر، از طریق مدیران صندوق یا کارگزاران
- کالاها: خرید دارایی‌های فیزیکی یا از طریق ETFها و پلتفرم‌های معاملات کالایی
- هنر و کلکسیونی‌ها: از طریق گالری‌ها، حراجی‌ها یا بازارهای آنلاین؛ توجه به اعتبار فروشنده ضروری است
- رمزارزها: خرید از طریق صرافی‌ها؛ نیازمند کیف پول دیجیتال برای نگهداری کلیدهای خصوصی
نکته: بیشتر سرمایه‌گذاری‌های جایگزین دارای کارمزد تراکنش یا هزینه‌های نگهداری هستند؛ این نکته را پیش از سرمایه‌گذاری مدنظر قرار دهید.
پیامدهای مالیاتی سرمایه‌گذاری‌های جایگزین
با توجه به اینکه این دارایی‌ها با سهام و اوراق سنتی تفاوت دارند، مقررات مالیاتی متفاوتی دارند.
- برخی مانند آثار هنری یا کلکسیون‌ها ممکن است کسر مالیاتی مشابه سهام نداشته باشند.
- دارایی‌هایی مانند سکه و آثار هنری مشمول مالیات ۲۸٪ بر سود سرمایه هستند.
- سرمایه‌گذاری‌هایی مانند املاک و انرژی ممکن است امکان معافیت یا تأخیر مالیاتی داشته باشند (مثلاً از طریق تبادل ۱۰۳۱ یا مناطق فرصت‌زا – Opportunity Zones).
رمزارزها
مقررات مالیاتی رمزارزها همچنان در حال تغییر هستند. هرگونه مبادله رمزارز با پول رسمی، کالا یا سایر رمزارزها معمولاً رویداد مشمول مالیات محسوب می‌شود.
درحالی‌که تغییر ارزش دلار مشمول مالیات نیست، تغییرات ارزش رمزارزها ممکن است منجر به سود یا زیان سرمایه‌ای شود.
پاسخ به پرسش‌های متداول
ویژگی‌های کلیدی چیست؟ کارمزد بالا، حداقل سرمایه بالا، شفافیت کم، نقدشوندگی پایین و دشواری در قیمت‌گذاری.
چرا برای سرمایه‌گذاران مفید است؟ همبستگی پایین با بازارهای سنتی، قابلیت پوشش در برابر تورم، و ایجاد تنوع سبد سرمایه‌گذاری.
چه مقرراتی دارد؟ نسبت به اوراق بهادار سنتی، مقررات کمتری دارد؛ معمولاً فقط در دسترس سرمایه‌گذاران معتبر است.
جمع‌بندی
سرمایه‌گذاری‌های جایگزین شامل گزینه‌هایی خارج از چارچوب سنتی سهام، اوراق قرضه و پول نقد هستند. این گزینه‌ها می‌توانند شامل املاک، کالاها، سرمایه‌گذاری‌های خصوصی، صندوق‌های پوشش ریسک، آثار هنری، کلکسیونی‌ها و رمزارزها باشند. با وجود نقدشوندگی پایین، این گزینه‌ها اغلب تنوع، بازدهی بالقوه بالا و دسترسی به بازارهای خاص را فراهم می‌کنند.