خط بازار سرمایه (CML) چیست؟

این مفهوم تئوری، تمامی پرتفوی‌هایی را نمایش می‌دهد که به‌طور بهینه نرخ بازده بدون ریسک را با پرتفوی بازار دارایی‌های پرریسک ترکیب می‌کنند. بر اساس مدل قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای (CAPM)، تمامی سرمایه‌گذاران در حالت تعادل، با قرض دادن یا قرض گرفتن با نرخ بدون ریسک، نقطه‌ای روی خط بازار سرمایه را انتخاب می‌کنند، زیرا این کار حداکثر بازده را برای سطح مشخصی از ریسک فراهم می‌کند.

نکات کلیدی

خط بازار سرمایه (Capital Market Line) پرتفوی‌هایی را نشان می‌دهد که ترکیب بهینه‌ای از ریسک و بازده دارند. CML حالتی خاص از خط تخصیص سرمایه (CAL) است که پرتفوی ریسک آن، همان پرتفوی بازار است. بنابراین، شیب CML برابر با نسبت شارپ پرتفوی بازار است. نقطه برخورد CML و مرز کارآمد منجر به تشکیل کاربردی‌ترین پرتفوی به نام "پرتفوی مماس" می‌شود. به‌طور کلی، اگر نسبت شارپ بالاتر از CML باشد، دارایی را بخرید و اگر کمتر باشد، آن را بفروشید.

فرمول و محاسبه خط بازار سرمایه (CML)

محاسبه خط بازار سرمایه به‌صورت زیر انجام می‌شود:

Rp=rf+(RT−rf)×σp

σT

که در آن:

Rp بازده پرتفوی

rf نرخ بازده بدون ریسک

RT بازده بازار

σT انحراف معیار بازده‌های بازار

σp انحراف معیار بازده‌های پرتفوی است.

خط بازار سرمایه چه چیزی را نشان می‌دهد؟

پرتفوی‌هایی که روی خط بازار سرمایه (CML) قرار می‌گیرند، در تئوری، رابطه ریسک/بازده را بهینه کرده و عملکرد را به حداکثر می‌رسانند.

تفاوت CML و مرز کارآمد

سرمایه‌گذاری بدون ریسک : CML شامل سرمایه‌گذاری‌های بدون ریسک است، درحالی‌که مرز کارآمد فقط پرتفوی‌هایی را شامل می‌شود که بالاترین بازده را برای سطح مشخصی از ریسک ارائه می‌دهند. نقطه مماس : نقطه برخورد CML با مرز کارآمد، منجر به تشکیل کاربردی‌ترین پرتفوی می‌شود، که به آن "پرتفوی مماس" می‌گویند.

تاریخچه

پیشگامان تحلیل میانگین-واریانس : هری مارکویتز و جیمز توبین پیشگامان این تحلیل هستند. در سال ۱۹۵۲، مارکویتز مرز کارآمد پرتفوی‌های بهینه را شناسایی کرد. در سال ۱۹۵۸، جیمز توبین نرخ بدون ریسک را به تئوری مدرن پرتفوی اضافه کرد. مدل CAPM : ویلیام شارپ در دهه ۱۹۶۰ مدل قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای (CAPM) را توسعه داد و در سال ۱۹۹۰ به‌همراه مارکویتز و مرتون میلر برنده جایزه نوبل شد.

اهمیت خط بازار سرمایه

CML برای سرمایه‌گذاران بهینه‌ترین ترکیب ریسک و بازده را نشان می‌دهد. شیب این خط برابر با نسبت شارپ پرتفوی بازار است. سرمایه‌گذاران می‌توانند بر اساس موقعیت نسبی دارایی‌ها نسبت به CML تصمیم‌گیری کنند:

خرید : اگر نسبت شارپ بالاتر از CML باشد. فروش : اگر نسبت شارپ پایین‌تر از CML باشد.

خط تخصیص سرمایه (CAL) چگونه با CML مرتبط است؟

خط تخصیص سرمایه (CAL) ترکیبی از دارایی‌های بدون ریسک و پرتفوی‌های ریسکی برای سرمایه‌گذار است. CML یک حالت خاص از CAL است که در آن پرتفوی ریسکی، پرتفوی بازار است.

سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز : پرتفوی‌های نزدیک به نرخ بدون ریسک را انتخاب می‌کنند. سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر : پرتفوی‌هایی با بازده و ریسک بالاتر را انتخاب می‌کنند.

آیا CML و SML یکسان هستند؟

CML و SML متفاوت هستند:

CML: نرخ بازده پرتفوی‌ها را نشان می‌دهد. SML: بازده مورد انتظار دارایی‌های منفرد را نشان می‌دهد. اندازه‌گیری ریسک : CML از انحراف معیار بازده‌ها (ریسک کل) استفاده می‌کند، درحالی‌که SML از بتا (ریسک سیستماتیک) استفاده می‌کند.