ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

تحلیل تکنیکال

بک‌استاپ چیست؟

بک استاپ در دنیای مالی به معنای یک تضمین یا حمایت نهایی برای خرید سهام یا اوراق بهادار فروخته نشده در یک عرضه اولیه است.

در امور مالی شرکت‌ها و بانکداری سرمایه‌گذاری، بک‌استاپ (Backstop) به معنای ارائه حمایت نهایی یا ثبت سفارش خرید برای بخشی از اوراق بهادار است که در یک عرضه سهام به فروش نرسیده‌اند. زمانی که یک شرکت برای جمع‌آوری سرمایه از طریق انتشار سهام تلاش می‌کند و می‌خواهد مبلغ دریافت‌شده از این انتشار تضمین شود، ممکن است از یک متعهد خرید یا یک سهامدار عمده، مانند یک بانک سرمایه‌گذاری، پشتیبانی دریافت کند تا سهام فروخته‌نشده را خریداری کند.

نکات کلیدی :

  • بک‌استاپ عمل ارائه حمایت یا امنیت نهایی در یک عرضه اوراق بهادار برای بخش فروخته‌نشده از سهام است.
  • وقتی شرکتی قصد دارد از طریق انتشار سرمایه جمع‌آوری کند، ممکن است از یک متعهد خرید یا سهامدار عمده، مانند یک بانک سرمایه‌گذاری، بخواهد سهام فروخته‌نشده را خریداری کند.
  • بک‌استاپ به‌عنوان نوعی بیمه عمل می‌کنند و از کل عرضه حمایت می‌کنند و اطمینان می‌دهند که عرضه در صورتی که تمام سهام اشتراک نشود، شکست نمی‌خورد.

نحوه عملکرد بک‌استاپ

بک‌استاپ نوعی ضمانت یا حمایت مالی است. اگرچه یک برنامه بیمه واقعی نیست، اما شرکت می‌تواند تضمین کند که در صورت عدم وجود سرمایه‌گذاران کافی در بازار آزاد و فروش نرفتن بخشی از عرضه، سازمان‌های مشخصی (معمولاً شرکت‌های بانکداری سرمایه‌گذاری) بخشی از عرضه را خریداری خواهند کرد. اگر سازمان ارائه‌دهنده بک‌استاپ یک شرکت بانکداری سرمایه‌گذاری باشد، زیرضامن‌های نماینده این شرکت سرمایه‌گذاری، قراردادی با شرکت منعقد می‌کنند. این قرارداد به‌عنوان توافق یا تعهد پذیره‌نویسی قطعی شناخته می‌شود و با تعهد به خرید تعداد مشخصی از سهام فروخته‌نشده، از عرضه حمایت کلی می‌کند.

در این توافق، سازمان مرتبط مسئولیت کامل تعداد مشخصی از سهام فروخته‌نشده را بر عهده می‌گیرد و متعهد می‌شود در صورت تحقق شرایط، سرمایه لازم را در ازای سهام باقی‌مانده تأمین کند. این قرارداد به صادرکننده اطمینان می‌دهد که حداقل سرمایه موردنیاز صرف‌نظر از فعالیت بازار آزاد جمع‌آوری خواهد شد. همچنین، تمامی ریسک‌های مرتبط با سهام مشخص به سازمان پذیره‌نویس منتقل می‌شود. اگر تمام عرضه از طریق کانال‌های سرمایه‌گذاری معمولی خریداری شود، قرارداد تعهد خرید سهام فروخته‌نشده لغو می‌شود، زیرا شرایط لازم برای خرید از سوی سازمان دیگر وجود نخواهد داشت.

قراردادهای بین صادرکننده و سازمان پذیره‌نویس می‌توانند اشکال مختلفی داشته باشند. برای مثال، سازمان پذیره‌نویس ممکن است یک وام اعتباری گردشی به صادرکننده ارائه دهد تا رتبه اعتباری وی را افزایش دهد. یا ممکن است نامه‌های اعتبار به‌عنوان تضمین برای نهادی که از طریق عرضه سرمایه جمع‌آوری می‌کند، صادر کند.

نکات ویژه اگر سازمان پذیره‌نویس سهامی را طبق توافق تصاحب کند، این سهام متعلق به آن سازمان است و می‌تواند آن‌ها را طبق قوانین حاکم بر فعالیت کلی، نگهداری یا بفروشد. صادرکننده هیچ محدودیتی بر نحوه تجارت این سهام اعمال نمی‌کند.

مثال از یک بک‌استاپ در یک عرضه حق تقدم ممکن است عبارتی مانند این مشاهده کنید: «شرکت ABC برای هر بخش فروخته‌نشده از عرضه حق تقدم شرکت XYZ تا سقف ۱۰۰ میلیون دلار یک بک‌استاپ ۱۰۰ درصدی ارائه خواهد کرد.» اگر XYZ قصد جمع‌آوری ۲۰۰ میلیون دلار داشته باشد، اما فقط ۱۰۰ میلیون دلار از طریق سرمایه‌گذاران جذب کند، شرکت ABC باقی‌مانده را خریداری می‌کند.

بک‌استاپ در عرضه اوراق قرضه چیست؟ مشابه بک‌استاپ در عرضه سهام، بک‌استاپ برای عرضه اوراق قرضه نوعی ضمانت است که در آن بانک پذیره‌نویس یا یک سندیکا قیمت مشخصی را برای خرید اوراق فروخته‌نشده یا مشترک‌نشده تعیین می‌کند.

خریداران بک‌استاپ چه کسانی هستند؟ اگر بانک یا سندیکای بانکداری سرمایه‌گذاری نتوانند یا نخواهند از یک عرضه جدید حمایت کنند، ممکن است خریداران شخص ثالث برای خرید بخش مشترک‌نشده اوراق بهادار وارد شوند. این خریداران ممکن است پیشنهاد قیمتی به‌مراتب پایین‌تر از قیمت عرضه ارائه دهند یا هزینه‌هایی به‌عنوان جبران مطالبه کنند. سپس اغلب این اوراق بهادار را در طول زمان با هدف کسب سود به فروش می‌رسانند.

مقررات بک‌استاپ در قانون ولکر چیست؟ قانون ولکر مجموعه‌ای از مقررات مالی است که فعالیت‌های بانکداری تجاری و سرمایه‌گذاری را جدا می‌کند. هدف این قانون جلوگیری از تعارض منافع و رفتارهای ناعادلانه به زیان مشتریان بانک است. یکی از مفاد این قانون جلوگیری از ارائه بک‌استاپ توسط بانک پذیره‌نویس است، اگر این کار باعث ایجاد تعارض منافع شود. همچنین، بک‌استاپ در صورتی ممنوع است که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم، منجر به ایجاد مواجهه مالی قابل توجهی برای بانک با دارایی‌های پرریسک یا استراتژی‌های معاملاتی پرریسک شود یا تهدیدی برای ایمنی و سلامت بانک یا ثبات مالی ایالات متحده ایجاد کند.