حمله به بانک چیست؟

حمله به بانک زمانی رخ می‌دهد که مشتریان یک بانک یا سایر مؤسسات مالی، به‌دلیل نگرانی در مورد توانایی مالی بانک، هم‌زمان سپرده‌های خود را برداشت می‌کنند. با افزایش تعداد افرادی که وجوه خود را برداشت می‌کنند، احتمال ورشکستگی افزایش می‌یابد که این خود می‌تواند باعث شود افراد بیشتری سپرده‌های خود را برداشت کنند. در موارد شدید، ذخایر بانک ممکن است برای پوشش برداشت‌ها کافی نباشد.

نکات کلیدی

• حمله به بانک زمانی رخ می‌دهد که گروه بزرگی از سپرده‌گذاران هم‌زمان پول خود را از بانک‌ها برداشت می‌کنند.
• مشتریان در حملات به بانک معمولاً بر اساس ترس از ورشکستگی مؤسسه، پول خود را برداشت می‌کنند.
• با افزایش تعداد افرادی که پول خود را برداشت می‌کنند، بانک‌ها ذخایر نقدی خود را مصرف می‌کنند و می‌توانند به ورشکستگی منجر شوند.
• حملات به بانک در طول تاریخ، از جمله در طول رکود بزرگ و بحران مالی 2008، رخ داده است.
• شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) در سال 1933 برای کاهش وقوع حملات به بانک تأسیس شد.

نحوه عملکرد حملات به بانک

حملات به بانک زمانی رخ می‌دهد که تعداد زیادی از مردم شروع به برداشت از یک بانک می‌کنند زیرا نگران هستند که مؤسسه از پول خالی شود. حمله به بانک معمولاً نتیجه وحشت است نه ورشکستگی واقعی. با این حال، حمله به بانک ناشی از ترس می‌تواند یک بانک را به ورشکستگی سوق دهد.

بیشتر مؤسسات محدودیت مشخصی در مورد میزان ذخیره روزانه در گاوصندوق‌های خود دارند. این محدودیت‌ها بر اساس نیاز و دلایل امنیتی تعیین می‌شوند. بسیاری از بانک‌ها همچنین مبالغ مشخصی را به عنوان ذخیره در بانک مرکزی کشور نگهداری می‌کنند تا ریسک‌های مرتبط با حملات به بانک و سایر مسائل را به حداقل برسانند. در واقع، فدرال رزرو برای انجام این کار به آن‌ها بهره می‌پردازد، برنامه‌ای که آن را بهره بر ترازهای ذخیره (IORB) می‌نامد. این برنامه به بانک‌ها انگیزه‌ای برای نگهداری سپرده‌ها به عنوان ذخیره می‌دهد.

از آنجایی که بانک‌ها معمولاً تنها درصد کمی از سپرده‌ها را به عنوان پول نقد در دست دارند، باید موقعیت نقدی خود را برای پاسخگویی به تقاضای برداشت مشتریان خود افزایش دهند. یکی از روش‌هایی که یک بانک برای افزایش پول نقد در دست استفاده می‌کند، فروش دارایی‌ها است - گاهی اوقات با قیمت‌های بسیار پایین‌تر از زمانی که مجبور به فروش سریع نبوده است. زیان‌های ناشی از فروش دارایی‌ها با قیمت‌های پایین‌تر می‌تواند باعث نگرانی مشتریان شود که می‌تواند باعث برداشت شود.

مثال‌های حملات به بانک

در تاریخ مدرن، حملات به بانک اغلب با رکود بزرگ مرتبط است. در پی سقوط بازار سهام در سال 1929، سپرده‌گذاران آمریکایی دچار وحشت شدند و شروع به برداشت سپرده‌های خود کردند. در اوایل دهه 1930، یک رشته حملات به بانک‌ها بر هزاران بانک رخ داد و اثر دومینو بر اقتصاد ایجاد کرد.

نمونه‌های اخیر حملات قابل توجه به بانک شامل حملات به سیلیکون ولی بانک، واشنگتن متوال بانک (WaMu) و واچوویا بانک است.

سیلیکون ولی بانک

سقوط سیلیکون ولی بانک در مارس 2023 نتیجه حمله به بانک توسط سرمایه‌گذاران خطرپذیر بود. این بانک گزارش داد که برای تقویت ترازنامه خود به 2.25 میلیارد دلار نیاز دارد و تا پایان روز کاری بعد، مشتریان حدود 42 میلیارد دلار برداشت کرده بودند. در نتیجه، نهادهای نظارتی بانک را تعطیل کردند و کنترل دارایی‌های آن را در دست گرفتند.

سیلیکون ولی بانک آخرین بار در سه ماهه چهارم سال 2022، 209 میلیارد دلار دارایی گزارش کرده بود و دومین شکست بزرگ بانکی در تمام دوران بود.

واشنگتن متوال (WaMu)

واشنگتن متوال (WaMu) که در زمان شکست آن در سال 2008 حدود 310 میلیارد دلار دارایی داشت، بزرگترین شکست بانکی در ایالات متحده بود. سقوط آن ناشی از چندین عامل از جمله بازار مسکن ضعیف و گسترش سریع بود. این بانک همچنین پس از آنکه مشتریان در عرض دو هفته 16.7 میلیارد دلار برداشت کردند، متحمل حمله‌ای شد.

جی‌پی مورگان چیس در نهایت واشنگتن متوال را به قیمت 1.9 میلیارد دلار خریداری کرد.

واچوویا بانک

واچوویا بانک نیز پس از آنکه سپرده‌گذاران بیش از 15 میلیارد دلار را در طول یک دوره دو هفته‌ای پس از نتایج منفی درآمدی برداشت کردند، تعطیل شد. واچوویا در نهایت توسط ولز فارگو به قیمت 15 میلیارد دلار خریداری شد.

بخش زیادی از برداشت‌ها در واچوویا متمرکز بر حساب‌های تجاری با موجودی بالاتر از حد بیمه شده توسط شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) بود و این مبالغ را به زیر حد FDIC کاهش می‌داد.

شکست بانک‌های سرمایه‌گذاری بزرگ مانند لمان برادرز، AIG و برنشتاین نتیجه حمله به بانک نبود. در عوض، این شکست‌های بانکی ناشی از بحران اعتبار و نقدینگی بود که شامل مشتقات، اوراق بهادار پشتوانه دارایی و شیوه‌های مدیریت ریسک ضعیف بود.

جلوگیری از حملات به بانک

در پاسخ به آشفتگی دهه 1930، دولت‌ها اقدامات متعددی برای کاهش خطر حملات آینده به بانک انجام دادند. شاید بزرگ‌ترین اقدام، ایجاد الزامات ذخیره بود که بر اساس آن بانک‌ها مجبور بودند درصد مشخصی از کل سپرده‌ها را به عنوان پول نقد در دست داشته باشند. این الزام از آن زمان توسط فدرال رزرو به صفر کاهش یافته است زیرا ابزارهای سیاست پولی دیگری ایجاد شده است.

علاوه بر این، کنگره ایالات متحده در سال 1933 FDIC را برای بیمه سپرده‌های بانکی در پاسخ به شکست‌های متعدد بانکی در سال‌های قبل تأسیس کرد. ماموریت آن حفظ ثبات و اعتماد عمومی به سیستم مالی ایالات متحده است.

FDIC بر اساس دسته‌های مالکیت بیمه ارائه می‌دهد. چندین دسته مالکیت شناخته شده توسط FDIC وجود دارد، اما به‌طور کلی، هر سپرده‌گذار تا 250000 دلار در هر دسته مختلف بیمه می‌شود.

در برخی موارد، FDIC ممکن است پوشش خود را گسترش دهد. به عنوان مثال، زمانی که سیلیکون ولی بانک در سال 2023 شکست خورد، FDIC از وجوه صندوق بیمه سپرده برای بازپرداخت کامل سپرده‌گذاران استفاده کرد. پول موجود در صندوق از طریق هزینه‌های سه‌ماهه اعمال شده بر بانک‌ها تامین می‌شود.

در برخی موارد، بانک‌ها در صورت مواجهه با تهدید حمله به بانک، باید رویکرد فعالانه‌تری اتخاذ کنند. به عنوان مثال، ممکن است برای جلوگیری از برداشت انبوه پول توسط مردم، به‌طور موقت تعطیل شوند. فرانکلین دی. روزولت در سال 1933 با اعلام تعطیلی بانک‌ها، با درخواست بازرسی برای اطمینان از توانایی مالی بانک‌ها برای ادامه فعالیت، راه حل دیگری را اجرا کرد.

حمله خاموش به بانک چیست؟

حمله خاموش به بانک زمانی است که سپرده‌گذاران به‌صورت الکترونیکی و در حجم زیاد بدون ورود فیزیکی به بانک، وجوه را برداشت می‌کنند. حملات خاموش به بانک شبیه به سایر حملات به بانک است، با این تفاوت که وجوه از طریق انتقال‌های ACH، انتقال‌های سیمی و سایر روش‌هایی که نیاز به برداشت فیزیکی پول نقد ندارند، برداشت می‌شوند.

منظور از حمله به بانک چیست؟

این اتفاق زمانی می‌افتد که مردم برای ترس از فروپاشی یک بانک سعی می‌کنند تمام وجوه خود را برداشت کنند. هنگامی که این کار به‌طور همزمان توسط بسیاری از سپرده‌گذاران انجام می‌شود، بانک می‌تواند از پول نقد خالی شود و باعث ورشکستگی آن شود.

چرا حمله به بانک بد است؟

حملات به بانک می‌تواند بانک‌ها را از بین ببرد و بحران مالی گسترده‌تری ایجاد کند. یک بانک معمولاً فقط مقدار محدودی پول نقد در دست دارد که با کل سپرده‌های آن برابر نیست. بنابراین، اگر تعداد زیادی از مشتریان پول خود را مطالبه کنند، بانک به سادگی پول کافی برای بازگرداندن به سپرده‌گذاران خود نخواهد داشت.

نتیجه گیری

حمله به بانک زمانی است که مشتریان به بانک‌ها، چه فیزیکی و چه آنلاین، هجوم می‌آورند تا وجوه خود را برداشت کنند زیرا اعتماد خود را به بانک از دست می‌دهند. در موارد شدید، آن‌ها می‌توانند باعث فروپاشی یک بانک شوند، همانطور که یک حمله به بانک در سال 2023