فشار سنگین تورم بر سفره خانوار/ برنج عنبربو، هاشمی، شیرودی، طارم و… کیلویی چند شد؟ + جدول ۱۱ آبان ۱۴۰۵

گروه اقتصاد، بازار مهم‌ترین قلم سفره خانوارهای ایرانی بار دیگر روزهای آرام اما پرتنش و سنگینی را تجربه می‌کند؛ جایی که ورقِ تغییرات قیمتی به نفعِ ارقامِ لوکس و ممتاز برگشته و بهای این محصول حیاتی در کانال‌های بالایی و بدون کوچک‌ترین عقب‌نشینی تثبیت شده است.

تب‌وتابِ نوسانات ماهانه فروکش کرده، اما استقرارِ قیمت‌ها در سقف تاریخی، قدرت خرید مصرف‌کنندگان را به شدت تحت تأثیر قرار داده و تعادلِ سنتی میان عرضه و تقاضا را با چالش جدی مواجه ساخته است.

در این میان، اگرچه تنوع ارقام در بازار آزاد به چشم می‌خورد، اما نرخِ تمام‌شده برای بسته‌بندی‌های استاندارد به گونه‌ای رقم خورده که تهیه این کالای استراتژیک به دغدغه‌ای مستمر برای خانوارهای طبقه متوسط تبدیل شده است.

فعالان صنفی معتقدند ماندگاری نرخ‌ها در این محدوده، بیش از هر چیز ناشی از هزینه‌های سرسام‌آور تولید، انبارداری و چرخه‌های توزیع است که عملاً مانع از هرگونه تعدیل رو به پایین شده و چشم‌انداز بازار را در هاله‌ای از ثباتِ شکننده فرو برده است.

وضعیت کنونی عرضه‌ها حکایت از آن دارد که ارقام معطر و ممتاز شمال کشور هم‌چنان پرچمدار بالاترین نرخ‌ها در میان اقلام موجود هستند و بخش عمده‌ای از سهم تقاضای بازار را به خود اختصاص داده‌اند.

در نقطه مقابل، نمونه‌های پرمحصول و ارقام نیم‌دانه نیز که به عنوان گزینه‌های جایگزین برای مدیریت هزینه‌های خانوار شناخته می‌شوند، در مسیر صعودی پیشین تثبیت شده و فاصله قیمتی خود را با محصولات رده‌بالا حفظ کرده‌اند.

بر اساس آخرین بررسی‌های صورت گرفته در بازار برنج ایرانی، «برنج عنبربو عزیزان» به وزن ۱۰ کیلوگرم با قیمت ۵ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان به فروش می‌رسد. همچنین، کیسه ۱۰ کیلویی «برنج نیم دانه عطری مهمان نواز» با قیمت ۳ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان در بازار موجود است.

«برنج طارم ممتاز گلستان» نیز به ازای هر ۱۰ کیلوگرم ۵ میلیون و ۹۴۹ هزار تومان قیمت‌گذاری شده است. همچنین، «برنج هاشمی معطر سرازارع» به وزن ۱۰ کیلوگرم با قیمت ۵ میلیون و ۴۸۷ هزار تومان عرضه می‌شود.

این ایستاییِ نرخ‌ها در ارقام گوناگون، گویای آن است که زنجیره تأمین در برابر فشارهای تورمی تسلیم شده و سطح عمومی قیمت‌ها به کفِ جدیدی دست یافته است که عبور از آن برای خریداران به سد محکمی تبدیل شده است.

تا زمانی که مؤلفه‌های کلیدیِ بهای تمام‌شده تولید، نرخ نهاده‌ها و هزینه‌های جانبی به ثبات واقعی نرسند، امیدواری به کاهش بار مالی این محصول بر دوش مصرف‌کننده نهایی دور از انتظار خواهد بود و بازار در همین مدارِ بسته به حیات خود ادامه خواهد داد.