ایران‌فی
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

ایران‌فی · اطلاعات و خدمات

فیروزه؛ مشخصات و شناسایی

فیروزه معمولاً با رنگ‌های آبی تا سبز شناخته می‌شود. سختی مرجع آن نسبت به کوارتز و کرندوم پایین‌تر است.

تصویرسازی سه‌بعدی نمونهٔ فیروزه

شناسنامهٔ فیروزه

نام انگلیسی
Turquoise
خانوادهٔ کانی
فیروزه
رنگ
آبی تا سبز
سختی موس
۵–۶
ضریب شکست
۱.۶۱۰–۱.۶۵۰
وزن مخصوص
۲.۷۶

ساختار و ویژگی‌ها

فیروزه از نظر ترکیب و ویژگی‌های نوری با گوهرهای آبی شفاف مانند آکوامارین تفاوت دارد. بافت، رنگ و وضعیت بهسازی در توصیف یک نمونه اهمیت دارند.

شناسایی و مقایسهٔ نمونه‌ها

پایدارسازی، رنگ‌آمیزی و مواد شبیه‌ساز را با عنوان فیروزهٔ طبیعیِ بدون بهسازی یکسان نگیرید. گزارش باید وضعیت همان نمونه را روشن کند.

سختی موس، مقاومت به خراش را توصیف می‌کند و با مقاومت در برابر شکست یکی نیست. بازه‌های جدول ویژگی عمومی‌اند؛ شناسایی یک نمونه به بررسی تخصصی نیاز دارد.

ویژگی‌های تکمیلی

شفافیت
کدر
خواص نوری
B دو محوره(+)
بازگشت نوری
DR
شکست دوگانه
۰٫۰۴۰
سیستم کریستالی
تری کلینیک
رنگ سائیدگی
سفید مایل به آبی روشن
فرم شکستگی
صدفی،نامنظم
کیلواژ
ندارد
جلاء
مومی،شیشه ای
ترکیب شیمیایی
(CuAl6(Po4)4(OH)4(H2O
جرم مولکولی (gm)
۸۱۳٫۴۴
فلورسانس
ضعیف(سبز،زرد،آبی،روشن)

فاکتورهای کیفی

رنگ و یکنواختی

رنگ فیروزه را زیر نور ثابت و از چند جهت مقایسه کنید؛ تیرگی، ناحیه‌بندی رنگ و ظاهر سطح جداگانه بررسی می‌شوند.

بافت، نقش و سلامت

نوارها، رگه‌ها و یکنواختی بافت را متناسب با نوع سنگ بررسی کنید؛ مات بودن در این گروه به‌خودی‌خود نقص نیست.

تراش و پرداخت

تناسب شکل، تقارن و کیفیت پرداخت باید با ویژگی‌های همین ماده سنجیده شود؛ وزن بیشتر به‌تنهایی نشان‌دهندهٔ تراش بهتر نیست.

بهسازی و ساختار

رنگ‌آمیزی، تثبیت، آغشته‌سازی یا بازسازی باید مشخص باشد؛ نمونهٔ یکپارچه را از مواد مرکب جدا کنید.

نمونه‌های مشهور

نمونه‌های تصویری معرفی‌شده در گالری مرجع؛ برای این تصاویر نام اختصاصی یا هویت موزه‌ای ذکر نشده است.

بازگشت به اطلس سنگ‌ها ←

منابع و تاریخ بررسی

راهنمای فیروزه؛ مشخصات و شناسایی

پرسش‌های متداول

سختی موس چه چیزی را نشان می‌دهد؟

سختی موس، مقاومت نسبی در برابر خراش است. این عدد به‌تنهایی مقاومت به شکست یا هویت قطعی یک نمونه را تعیین نمی‌کند.

اطلاعات سنگ‌ها بر چه منبعی است؟

فهرست و شناسنامه‌های فنی از اطلس سنگ‌های TGJU و اطلاعات تکمیلی از دانشنامهٔ GIA و منابع موزه‌ای گردآوری شده‌اند؛ منابع هر سنگ در انتهای صفحهٔ خودش آمده‌اند.