رنگ و یکنواختی
رنگ زمرد را زیر نور ثابت و از چند جهت مقایسه کنید؛ تیرگی، ناحیهبندی رنگ و ظاهر سطح جداگانه بررسی میشوند.
ایرانفی · اطلاعات و خدمات
زمرد، گونهٔ سبزرنگ بریل است؛ آکوامارین هم به همین خانواده تعلق دارد. سختی مرجع آن بین ۷٫۵ و ۸ قرار دارد.

زمرد را با رنگ سبز میشناسند. مشخصات نوری و وزن مخصوص در کنار بررسی درونی سنگ برای شناسایی آن به کار میروند؛ هیچکدام بهتنهایی جای آزمایش تخصصی را نمیگیرد.
وجود ترکها و بهسازیهای مربوط به پاکی باید در گزارش بررسی شود. برای ارزشگذاری، منشأ و وضعیت همان نمونه اهمیت دارد و جدول عمومی جای ارزیابی سنگ را نمیگیرد.
سختی موس، مقاومت به خراش را توصیف میکند و با مقاومت در برابر شکست یکی نیست. بازههای جدول ویژگی عمومیاند؛ شناسایی یک نمونه به بررسی تخصصی نیاز دارد.
رنگ زمرد را زیر نور ثابت و از چند جهت مقایسه کنید؛ تیرگی، ناحیهبندی رنگ و ظاهر سطح جداگانه بررسی میشوند.
نوع و محل درونگیرها، ترکها و آسیبهای سطحی را بررسی کنید؛ ظاهر یک عکس جای بررسی خود سنگ را نمیگیرد.
تناسب شکل، تقارن و کیفیت پرداخت باید با ویژگیهای همین ماده سنجیده شود؛ وزن بیشتر بهتنهایی نشاندهندهٔ تراش بهتر نیست.
ابعاد را همراه وزن و نوع ماده ثبت کنید. منشأ، طبیعی یا آزمایشگاهی بودن و هر بهسازی باید برای همان نمونه مشخص باشد.
زمرد نامدار مجموعهٔ اسمیتسونین؛ پروندهٔ موزه تاریخچهٔ شناختهشده و روایتهای مربوط به آن را تفکیک میکند.
بلور زمرد مشهور معرفیشده در مجموعهٔ موزهٔ تاریخ طبیعی آمریکا.
نمونههای تصویری معرفیشده در گالری مرجع؛ برای این تصاویر نام اختصاصی یا هویت موزهای ذکر نشده است.






سختی موس، مقاومت نسبی در برابر خراش است. این عدد بهتنهایی مقاومت به شکست یا هویت قطعی یک نمونه را تعیین نمیکند.
فهرست و شناسنامههای فنی از اطلس سنگهای TGJU و اطلاعات تکمیلی از دانشنامهٔ GIA و منابع موزهای گردآوری شدهاند؛ منابع هر سنگ در انتهای صفحهٔ خودش آمدهاند.