ایران‌فی
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

ایران‌فی · اطلاعات و خدمات

یاقوت بی رنگ؛ مشخصات و شناسایی

یاقوت بی‌رنگ یا سافایر سفید، کرندوم بدون رنگ محسوس است؛ از نظر ترکیب با الماس متفاوت است.

تصویرسازی سه‌بعدی نمونهٔ یاقوت بی رنگ

شناسنامهٔ یاقوت بی رنگ

نام انگلیسی
Sapphire
خانوادهٔ کانی
کرندوم
رنگ
بی‌رنگ
سختی موس
۹
ضریب شکست
۱.۷۶۲–۱.۷۷۰
وزن مخصوص
۴.۰۰

ساختار و ویژگی‌ها

یاقوت بی‌رنگ یا سافایر سفید، کرندوم بدون رنگ محسوس است؛ از نظر ترکیب با الماس متفاوت است. در شناسنامهٔ این صفحه، ویژگی‌های فیزیکی و نوری منتشرشده برای این عنوان گردآوری شده‌اند. عنوان‌های رنگی، جغرافیایی و خانواده‌های کانی در این فهرست به‌صورت مستقل قابل مشاهده‌اند.

شناسایی و مقایسهٔ نمونه‌ها

برای تطبیق یک نمونه با یاقوت بی رنگ، نام کانی، ویژگی‌های نوری و وضعیت بهسازی را کنار هم بررسی کنید. عکس و رنگ ظاهری به‌تنهایی برای تشخیص قطعی کافی نیستند.

سختی موس، مقاومت به خراش را توصیف می‌کند و با مقاومت در برابر شکست یکی نیست. بازه‌های جدول ویژگی عمومی‌اند؛ شناسایی یک نمونه به بررسی تخصصی نیاز دارد.

جدول مرجع TGJU برای این عنوان کامل نیست؛ مشخصات با مرجع تکمیلی انتهای صفحه تکمیل شده است.

فاکتورهای کیفی

رنگ و یکنواختی

رنگ یاقوت بی رنگ را زیر نور ثابت و از چند جهت مقایسه کنید؛ تیرگی، ناحیه‌بندی رنگ و ظاهر سطح جداگانه بررسی می‌شوند.

پاکی و سلامت

نوع و محل درون‌گیرها، ترک‌ها و آسیب‌های سطحی را بررسی کنید؛ ظاهر یک عکس جای بررسی خود سنگ را نمی‌گیرد.

تراش و پرداخت

تناسب شکل، تقارن و کیفیت پرداخت باید با ویژگی‌های همین ماده سنجیده شود؛ وزن بیشتر به‌تنهایی نشان‌دهندهٔ تراش بهتر نیست.

اندازه و شناسنامه

ابعاد را همراه وزن و نوع ماده ثبت کنید. منشأ، طبیعی یا آزمایشگاهی بودن و هر بهسازی باید برای همان نمونه مشخص باشد.

نمونه‌های مشهور

برای این عنوان، نمونهٔ مشهورِ نام‌دار با مرجع قابل استناد در مجموعهٔ فعلی ثبت نشده است.

بازگشت به اطلس سنگ‌ها ←

منابع و تاریخ بررسی

راهنمای یاقوت بی رنگ؛ مشخصات و شناسایی

پرسش‌های متداول

سختی موس چه چیزی را نشان می‌دهد؟

سختی موس، مقاومت نسبی در برابر خراش است. این عدد به‌تنهایی مقاومت به شکست یا هویت قطعی یک نمونه را تعیین نمی‌کند.

اطلاعات سنگ‌ها بر چه منبعی است؟

فهرست و شناسنامه‌های فنی از اطلس سنگ‌های TGJU و اطلاعات تکمیلی از دانشنامهٔ GIA و منابع موزه‌ای گردآوری شده‌اند؛ منابع هر سنگ در انتهای صفحهٔ خودش آمده‌اند.