ایران‌فی
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

ایران‌فی · اطلاعات و خدمات

آمتیست؛ مشخصات و شناسایی

آمتیست گونهٔ بنفش کوارتز است و در مقیاس موس سختی ۷ دارد. نام آن به رنگ مشخص این خانواده اشاره می‌کند.

تصویرسازی سه‌بعدی نمونهٔ آمتیست

شناسنامهٔ آمتیست

نام انگلیسی
Amethyst
خانوادهٔ کانی
کوارتز
رنگ
بنفش
سختی موس
۷
ضریب شکست
۱.۵۴۴–۱.۵۵۳
وزن مخصوص
۲.۶۶

ساختار و ویژگی‌ها

کوارتز خانواده‌ای با رنگ‌ها و نمودهای گوناگون است. رنگ بنفش، توزیع آن در سنگ و تراش، ویژگی‌هایی‌اند که در شرح ظاهری آمتیست ثبت می‌شوند.

شناسایی و مقایسهٔ نمونه‌ها

رنگ تصویر با نور و نمایشگر تغییر می‌کند. برای شناسایی قطعی، مشخصات نمونه و گزارش معتبر مهم‌تر از شباهت عکس هستند.

سختی موس، مقاومت به خراش را توصیف می‌کند و با مقاومت در برابر شکست یکی نیست. بازه‌های جدول ویژگی عمومی‌اند؛ شناسایی یک نمونه به بررسی تخصصی نیاز دارد.

ویژگی‌های تکمیلی

شفافیت
شفاف تا نیمه شفاف
خواص نوری
U تک محوره (+)
بازگشت نوری
DR
شکست دوگانه
۰٫۰۰۹
تفرق نور
۰٫۰۱۳
سیستم کریستالی
هگزاگونال (تری گونال)
رنگ سائیدگی
سفید
فرم شکستگی
صدفی
کیلواژ
ندارد
جلاء
شیشه ای
ترکیب شیمیایی
Sio2
جرم مولکولی (gm)
۶۰٫۰۸
فلورسانس
ندارد

فاکتورهای کیفی

رنگ و یکنواختی

رنگ آمتیست را زیر نور ثابت و از چند جهت مقایسه کنید؛ تیرگی، ناحیه‌بندی رنگ و ظاهر سطح جداگانه بررسی می‌شوند.

پاکی و سلامت

نوع و محل درون‌گیرها، ترک‌ها و آسیب‌های سطحی را بررسی کنید؛ ظاهر یک عکس جای بررسی خود سنگ را نمی‌گیرد.

تراش و پرداخت

تناسب شکل، تقارن و کیفیت پرداخت باید با ویژگی‌های همین ماده سنجیده شود؛ وزن بیشتر به‌تنهایی نشان‌دهندهٔ تراش بهتر نیست.

اندازه و شناسنامه

ابعاد را همراه وزن و نوع ماده ثبت کنید. منشأ، طبیعی یا آزمایشگاهی بودن و هر بهسازی باید برای همان نمونه مشخص باشد.

نمونه‌های مشهور

نمونه‌های تصویری معرفی‌شده در گالری مرجع؛ برای این تصاویر نام اختصاصی یا هویت موزه‌ای ذکر نشده است.

بازگشت به اطلس سنگ‌ها ←

منابع و تاریخ بررسی

راهنمای آمتیست؛ مشخصات و شناسایی

پرسش‌های متداول

سختی موس چه چیزی را نشان می‌دهد؟

سختی موس، مقاومت نسبی در برابر خراش است. این عدد به‌تنهایی مقاومت به شکست یا هویت قطعی یک نمونه را تعیین نمی‌کند.

اطلاعات سنگ‌ها بر چه منبعی است؟

فهرست و شناسنامه‌های فنی از اطلس سنگ‌های TGJU و اطلاعات تکمیلی از دانشنامهٔ GIA و منابع موزه‌ای گردآوری شده‌اند؛ منابع هر سنگ در انتهای صفحهٔ خودش آمده‌اند.